Last visit was: It is currently Fri Dec 06, 2019 3:35 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sun Feb 20, 2011 8:13 am 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
admin wrote:
สุดยอดมากมีปกด้วย ไปติดต่อสำนักพิมพ์เลยดาเนะ

เดี๋ยวโปรโมทให้บน FB :mrgreen:


โอ้ :shock:

แอดมินมาสนับสนุนเองเลย

ท่านดาเนะเอามั้ยครับ :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sun Feb 20, 2011 9:33 am 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
admin wrote:
สุดยอดมากมีปกด้วย ไปติดต่อสำนักพิมพ์เลยดาเนะ

เดี๋ยวโปรโมทให้บน FB :mrgreen:


แอดมินมาเองเลย =w=
ท่าทางจะต้องหาคงลงสีปกขั้นมหาเมพสักคนมาลงแทนผมและ
ผมลงสีไม่ค่อยสวย + ไม่ค่อยว่างและ ใกล้สอบ -3-

/me เค้าก็อยากลงสีสวยๆน้า จะพยายามครับดาเนะ Hi! >w<

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sun Feb 20, 2011 4:00 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
รู้สึกเป็นเกรียรติอย่างยิ่งที่แอดมินมาลงเองแบบนี้ แต่คงไม่ติดต่อสำนักพิมพ์หรอกครับ เพราะฟิคนี้มันเฉพาะเจาะจงมากเกินไป และจุดแรกเริ่มเลยคือคือแต่งเพื่อสนุกๆเอง แถมหลังๆระดับงานคุณภาพก็แย่ลงมากๆด้วย ไม่สามารถตีพิมพ์ได้หรอก ที่ผมจะตีพิมพ์คือแค่อยากทำเล่มของตัวเองเท่านั้นเอง

และอีกอย่างตอนนี้ผมทำงานแล้วด้วย เวลาในการแต่งฟิคของผมยิ่งแทบจะไม่เหลือเลย จะเห็นได้จาก2ตอนที่ผ่านมาที่ย่อเหลือสั้นแค่นั้นเอง ผมจึงคิดว่าผมไม่อยากให้งานผมทำให้งานของแอดมินต้องด่างพล้อยน่ะครับ ขอบคุณในความหวังดีมากๆเลยครับ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sun Feb 20, 2011 9:54 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
"มาแล้วจ้าเทล" แมวโจ้เดินมาหาพร้อมกับฝันร้ายของแมวโจ้ที่ทั้งคู่ยังคงไม่รู้ตัว "อ้าปากนะ อ้ามมม" โจ้ป้อนเนื้อปลาชิ้นแรกให้กับแมวโจ้ที่อ้าปากรออยู่และงับชิ้นปลาเบาๆ

เมาละ =_= ว่าแต่.. กิ้งก่ามีขนด้วยเหรอดาเนะ...


แอร๊ยย ตอนนี้รัศมีเปล่งปลั่ง ซอฟคอล ถ้าให้โหวตกิฟโหวตคู่หมานะ โฮะๆๆๆ

//โดนตบ

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3(Rework)
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 7:55 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ดาเนะอย่านะ เสลธกลัวแล้ว” เสลธพยายามขัดขืนดาเนะแต่เพราะความกลัวในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับตัวของเสลธ แววตาของเสลธฉายแววแห่งความกลัวและเข่าอ่อนลงไปนั่งทันที “เสลธ เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ไปได้” วีที่พยายามผลักหลังของเสลธแปลกใจกับท่าทางและสิ่งที่เสลธได้แสดงออกมา เพราะปรกติถึงแม้จะมีหางที่ไม่ชอบงานรื่นเริงสังสรรค์ ก็จะมีท่าทางการแสดงออกในแบบไม่พอใจ แต่ในสายตาที่วีเห็นนั้นคือเสลธกำลังหวาดกลัวอย่างที่สุด ถึงขนาดที่ทำให้กิ้งก่าสีดำที่จิตใจเข้มแข็งและอดทนตัวนี้เข่าอ่อนลงไปนั่งได้

“วี...ช่วยข้าด้วย” เสลธที่ได้ยินเสียงวีที่ถามถึงตัวเองจึงรีบไปขอความช่วยเหลือทันที เสลธกระตุกข้อมือของวีเบาๆทั้งสองมือที่ไม่มีแรงและมองมาด้วยดวงตาแห่งแววตาขอร้อง “วี...ช่วยข้าด้วยนะ...ข้าไม่อยากไปที่นั่นจริงๆ” เสลธพยายามขอร้องออนวอนวีจนทำให้วีใจอ่อนและสงสาร เพราะท่าทีของเสลธนั้นไม่มีท่าทีของการเสแสร้งแต่อย่างใด

“ดาเนะ ข้าพเจ้าคิดว่าให้เสลธเขาพักเถอะนะ เสลธท่าทางไม่ไหวแล้วนะดาเนะ” วีช่วยเสลธด้วยการขอร้องดาเนะอีกเสียง เสลธที่ได้ยินจึงรีบหันไปทางดาเนะทันที “ดาเนะ...ข้าขอร้องนะดาเนะ...อย่าพาข้าไปเลยนะดาเนะ” เสลหันมากระตุกข้อมือของดาเนะและมองด้วยสายตาที่วิงวอนให้กับดาเนะที่หันกลับมา

“เสลธ...” หางตาของดาเนะตกลงและลงไปนั่งระดับเดียวกับเสลธเพื่ออยู่ในระดับสายตาเดียวกัน สองมือของเพื่อนวัยเด็กพาดลงมาบนบ่าที่เกร็งของก่าดำให้ผ่อนคลายลง เสียงถอนหายใจเบาๆและรอยยิ้มมุมปากปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าของดาเนะ

“ดาเนะ...” เสลธยังคงมองดาเนะด้วยสายตาที่วิงวอน และภายในใจก็มีความหวังจากดาเนะ เพราะดวงตาที่ฉายแววความเห็นใจแสดงออกมาให้เสลธเห็น “ดาเนะ...” เสียงของเสลธเอ่ยออกมาอย่างมีความหวังและเสียงถอนหายใจเบาๆของเพื่อนที่อยู่หน้า

“ไม่ได้นะเสลธ เสลธไม่ได้อยู่ตัวเดียวอีกแล้วนะ เสลธต้องเข้าสังคมเหมือนชาวหางแบบปรกติทั่วไปแล้วนะ เพราะฉะนั้นเสลธไปสนุกกันเถอะนะ ดาเนะอยากให้เสลธสนุกกับเพื่อนใหม่ๆด้วยกัน” ความรู้สึกดาเนะที่เต็มเปี่ยมไปความปรารถนาดีที่อยากมอบให้กับเสลธนั้น กลับเป็นศรที่ทำร้ายความรู้สึกเสลธมากที่สุด เสลธที่ได้ยินประโยคลงฑัณฑ์ของเพื่อนเข้าประโสตประสาทการได้ยิน ความรู้สึกสัมผัสต่างๆเกิดอาการชาด้าน ไม่สามารถรับรู้สัมผัสอะไรต่างๆได้แม้กระทั่งสัมผัสมือของสองกิ้งก่า ฉากภาพที่เห็นเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทและความรู้สึกไร้น้ำหนัก เสลธหงายหลังช็อคหมดสติไปในทันทีจนไปนอนพิงวีที่เป็นเบาะให้โดยไม่ได้ตั้งใจ

“เสลธ!!!” สองกิ้งก่าต่างร้องออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจกับเพื่อนของตน วีที่เป็นเบาะให้เสลธไม่ขยับตัวไปไหน “วี...ทำไงดีอะ เสลธเป็นอะไรไปแล้วอะวี...”ดาเนะรนรานออกมาอย่างตื่นตระหนกโดยหารู้ไม่ว่า สิ่งที่ดาเนะได้ทำลงไปนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้เสลธช็อคไป

“ดาเนะ เสลธตัวเย็นเฉียบเลยแต่เหงื่อออกมากขนาดนี้ อาการไม่ดีแน่ๆ” วีที่สัมผัสตัวของเสลธโดยตรงรีบรายงานให้ดาเนะทันที “วี ทำไงดี ทำไงดี....” ดาเนะเนื้อเต้นจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ กิ้งก่าสีเหลืองกำลังรนรานและลกจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

“ดาเนะ งั้นช่วยประคองเสลธขึ้นหลังข้าพเจ้าดีกว่า เดี๋ยวไปที่พักรับรองละกันนะ ที่นั่นมียาอยู่น่าจะช่วยเสลธอะไรได้บ้าง” วีที่ไม่ไหลไปตามความตื่นตระหรกด้วยความสุขุมของก่าแห่งหน่วยอัลฟ่า จึงสามารถคิดวิเคราะห์สถาณการณ์ได้อย่างทันท่วงทีและเป็นประโยชน์ที่สุด

“ดาเนะรับฟังข้อแนะนำของวีและเห็นด้วยอย่างที่สุดจึงพยัคหน้ารับตกลง และค่อยๆประคองเสลธให้ขึ้นหลังวีให้แบกไปอย่างช้าๆ วีพยายามจัดและกระชับให้ร่างของเสลธเข้าที่ให้มากที่สุดเพื่อความสะดวกขณะเคลื่อนย้ายจนสำเร็จ “ปะ ไปกันเถอะดาเนะ” วีอุ้มเสลธขึ้นหลังเข้าที่แล้วก็เร่งฝีเท้าออกเดินทันทีทั้งคู่ทันที ดาเนะเดินตามหลังวีและคอยมองเสลธอยู่ใกล้ๆโดยจับหางของเสลธเดินตามไปด้วยๆความรู้สึกเป็นห่วง

“เสลธ...ทำไมเสลธตัวเย็นเฉียบเลยอะ เกิดอะไรขึ้นน่ะเสลธ” “เกิดอะไรกับเสลธ ทำไมจู่ๆถึงได้ล้มพับไปได้แบบนี้” สองกิ้งก่าเพื่อนใหม่ยังคงไม่รู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้กิ้งก่าดำหมดสภาพได้


“ดาเนะเปิดประตูให้ข้าพเจ้าที” วีวานดาเนะเพราะมือไม่ว่าง บานประตูบานใหญ่ของที่พักของหน่วยอัลฟ่าที่หนึ่งเปิดออกอย่างรวดเร็วตามแรงผลักของดาเนะที่เร่งรีบทันที ภายในห้องโถงที่ปรกติจะต้องโล่งและใหญ่โอ่อ่า มีเพียงแค่ชุดโซฟาขนาดใหญ่ที่อยู่กลางห้องเท่านั้น เพื่อไว้ใช้สำหรับต้อนรับแขกและเป็นที่พักผ่อนร่วมกันของทุกตัว แต่ภายในเคหะสถานแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยโต๊ะยาวที่ปูด้วยผ้าขาวสะอาด และมีอาหารหลากหลายชนิดวางไว้บนโต๊ะจนเต็ม รวมทั้งเครื่องดื่มและของหวานที่หลากหลายอีกด้วย เพียงแค่เห็นครั้งแรกเหล่ากิ้งก่าก็ตื่นตาตื่นใจกับภาพที่เห็น และเคลิ้มไปกลับกลิ่นอาหารที่เย้ายวนเหมือนมีมือคอยกวักเรียกหา แต่ห้วงแห่งความอร่อยต้องแตกออกเพราะน้ำหนักบนหลังของวีที่ไม่สามารถลอยตัวไปกับกลิ่นอาหารได้ ประกอบกับดาเนะที่ร้อนรนจนไม่สามารถจะสนใจเรื่องอื่นได้

“ยังไงก็เอาลงที่โซฟาก่อนละกันนะดาเนะ” วีตัดสินใจให้และเดินนำตรงไปที่โซฟาทันที ร่างของเสลธๆค่อยๆผ่อนลงจากหลังและลงไปนอนโซฟาอย่างเบาแรงที่สุด สีหน้าของเสลธซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัดจนทำให้ทั้งคู่ยิ่งเป็นห่วงกว่าเดิม “วี...ทำไงดีๆ” ดาเนะยังคงร้อนรนอยู่ซึ่งไม่สามารถสงบลงได้

“ดาเนะ งั้นดาเนะรอดูอาการของเสลธนะ เดี๋ยวข้าพเจ้าจะไปเอายาหอมให้เสลธดมก่อนแล้วค่อยหาวิธีการรักษาอีกที” วีชี้แนะและเดินตรงไปยังประตูบานหนึ่งที่อยู่ทางด้านหลังของโซฟาทันที เสียงเปิดและปิดประตูดังขึ้นเบาๆโดยปล่อยให้สองกิ้งก่าอยู่เพียงลำพังท่ามกลางกองอาหารที่น่าชวนกิน แต่อารมณ์ของดาเนะไม่หลงเหลือความอยากอีกต่อไป ดาเนะค่อยๆผ่อนตัวเองลงนั่งกับพื้นให้อยู่ระดับเดียวกับเสลธเพื่อจะเฝ้าดูอาการ มือกรงเล็บค่อยๆเลื่อนตรงไปยังหน้าผากที่มีรอยแผลเป็นและทาบลงไป

“ไม่ได้มีไข้นี่นา แล้วทำไม...” ดาเนะยังหาคำตอบไม่ได้เพราะอีกมือหนึ่งนั้นจับที่ข้อมือของเสลธที่เย็นเฉียบเหมือนน้ำแข็ง “ส เสลธ!!!” เสียงดาเนะตกใจเมื่อดวงตาของเสลธค่อยๆลืมตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ

“ดาเนะ...ที่นี่ที่ไหน” เสลธถามด้วยเสียงที่มึนงงและค่อยๆพลิกหน้าหันมาหาดาเนะ “ที่นี่ที่พักของวี หรือให้ถูกก็คือที่พักเหล่าหน่วยอัลฟ่า ที่ๆจัดงานเลี้ยงยังไงล่ะ” ดาเนะตอบให้เสลธฟังจนทำให้กิ้งก่าที่ฟังหางชี้ตั้งขึ้นมาทันที่ “สองมือที่เย็นเฉียบของเสลธตรงไปคว้าข้อมือของดาเนะโดยทันที

“ด...ดาเนะ...ส...เสลธกลัว...” เสลธเรียกชื่อตัวเองออกมาเหมือนเด็กเพราะเป็นสรรพนามที่เรียกประจำตัวเองเมื่ออยู่กับดาเนะอยู่แล้ว แต่สำหรับตัวอื่นๆเสลธจะใช้สรรพนามแทนตัวเองว่าข้า เพราะดาเนะคือกิ้งก่าที่เสลธไว้ใจมากที่สุด “ดาเนะอยู่ข้างๆเสลธนะ” เสลธที่ไร้ทางออกและทางหนีอ้อนวอนขอร้องเพื่อนให้อยู่เคียงข้าง สองมือของเสลธสั่นเทาไปมาและเย็นเฉียบยิ่งกว่าเก่าเหมือนน้ำแข็ง จากนั้นเสียงเปิดประตูจากด้านหลังโซฟาที่เสลธนอนก็ดังขึ้น

“ดาเนะ เสลธเป็นยังไงบ้าง” เสียงของวีลอยตรงออกมาพร้อมร่างของกิ้งก่าที่เดินถือผ้าประคบที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆของสมุนไพรแห้ง “เสลธฟื้นแล้วหรอ อาการเป็นยังไงบ้าง” วียืนก้มตัวชโงกจากหลังโซฟามามองที่เสลธ “ไม่เป็นไร ข้าแค่วิงเวียนหัวนิดหน่อย” เสลธตอบปัดไปเพราะไม่กล้าบอกว่าตัวเองกำลังกลัวกับการเข้าสังคมที่ตัวเองไม่เคยรู้จัก หรือมีประสบการณ์จนทำให้ความกลัวนั้นปั่นป่วนจิตใจ ที่ทำให้กิ้งก่าอย่างเสลธสลบได้

“งั้นเสลธดมเจ้านี่หน่อยนะ กลิ่นหอมอ่อนๆของมันน่าจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้น” วียื่นประคบผ้าให้เสลธที่รับไปดมห่างๆออกมา สีหน้าของเสลธเริ่มกลับมามีสีอีกครั้ง “เฮ้ออออ” เสลธผ่อนลมหายใจออกเพราะรู้สึกผ่อนคลายจากการได้ดมของประคบผ้าอ่อนๆที่วีให้ “ขอบใจนะ” เสลธกล่าวขอบคุณให้ขณะยังดมประคบผ้าเรื่อยๆ

“เสลธ บอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมจู่ๆถึงได้วูบลงไปได้แบบนั้น” ดาเนะถามคำถามที่เสลธไม่อยากตอบออกมา เพราะความหวังดีที่ดาเนะอยากมอบให้นั้นเป็นสิ่งที่ทำร้ายตัวของเสลธเอง “ดาเนะ..คือ...ข้า...” เสลธพยายามเรียบเรียงประโยคใหม่เพื่อให้เป็นคำตอบที่ไม่ทำร้ายดาเนะหรือทำร้ายน้อยที่สุด

“ดาเนะ...คือ...ข้ากลัว...” เสลธพยายามที่จะบอกให้แต่เสียงเปิดประตูจากชั้นบนก็ดังขึ้นมาบานหนึ่ง “อือออออ หอมจางงงง” เสียงของหมาแดงโดรุลอยลงมาจากชั้นบนพรอมกับร่างที่ลอยออกมาจากกลิ่นอาหารที่กวักเรียก “อ๊ะขี้โกง กะแอบกินกันก่อนหรอ” โดรุที่ลืมตาตื่นชี้ตรงมายังตำแหน่งที่สามกิ้งก่าที่อยู่บริเวณโซฟาทันที จากนั้นเสียงเปิดประตูบานต่างๆก็ค่อยๆดังขึ้นพร้อมกับร่างของเหล่าหางอัลฟ่าที่หนึ่งที่ลอยออกมาเช่นเดียวกับโดรุ

“อ้า งานเลี้ยงมาแล้ว” ลิงแบงค์ร้องตะโกนพร้อมกับพุ่งตัวออกจากระเบียงดิ่งไปหาโต๊ะอาหารที่มีจานกล้วยเป็นหลักในทันที แต่ปรากฎขวานแห่งแสงด้ามใหญ่ขึ้นมาทันทีที่โต๊ะอาหาร ใบขวานเหวี่ยงฟาดลิงแบงค์ดังป้าบใหญ่และการดีดตัวกลับของลิงแบงค์กลับตำแหน่งเดิมในทันที “จะบ้าเรอะแบงค์ ดิ่งไปแบบนี้อาหารเสียหมดจะทำยังไง” แกะบายะบ่นออกมาขณะตวัดมือเพื่อสลายขวานแสงนั้นให้ให้ไป

“ด...ดาเนะ...” เสลธมืออ่อนจนประคบผ้าที่ถือไว้เหนือจมูกห่างๆนั้นร่วงหล่นลงบนหน้าของเสลธทันที เสลธรีบปัดประคบผ้าออกและไปกอดดาเนะที่นั่งอยู่ข้างๆแน่นจนตัวสั่น “ด...ดาเนะ ช่วยด้วย...ส...เสลธกลัว” เสลธเริ่มแสดงอาการหวาดกลัวออกมาและไม่เก็บสรรพนามเรียกตัวเองอีกแล้ว ดาเนะและวีพอจะคาดเดากับสิ่งที่เสลธกลัวได้แล้ว

“มือของดาเนะค่อยๆลูบหลังหัวเสลธเบาๆเพื่อปลอบประโลมความหวาดกลัวให้ลดลง “ไม่เป็นไรเสลธ ดาเนะอยู่ข้างๆตรงนี้ไม่ไปไหนนะ แต่เสลธต้องเริ่มฝึกการเข้าสังบ้างนะ” เสลธค่อยๆลุกขุ้นยืนขึ้นแต่เสลธไม่ยอมลุกตาม “ดาเนะ ข้าพเจ้าว่าให้เสลธเขาอยู่ห้องข้าพเจ้าดีกว่านะ เสลธไม่ไหวแล้วนะดาเนะ” วีอยากช่วยเหลือเสลธที่กลัวในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง แต่เพราะความกลัวที่ไม่มีการเสแสร้งทำให้วีเกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมาจริงๆ

“ไม่ได้นะวี ไม่งั้นเสลธก็จะกลัวแบบนี้ตลอดไปน่ะสิ” ดาเนะตอบให้กับวี “เสลธไม่เป็นไรนะ พวกเพื่อนๆวีเค้าไม่น่ากลัวหรอกนะ น่ารักและใจดีทุกตัวเลย” ดาเนะพยายามหลอกล่อและเพิ่มความกล้าให้กับเสลธ “จริงๆนะ” เสลธถามและค่อยๆลงจากโซฟาโดยยืนกอดแขนดาเนะแน่น

“จริงๆ ดาเนะไม่ได้โกหกหรอก” ดาเนะยืนยันให้กับเสลธเพื่อเรียกความกล้าอีกครั้ง เสลธที่สามารถลุกขึ้นยืนได้เต็มเท้าแล้วยังคงเกาะดาเนะแน่น แต่หางเป็นปรกติแสดงถึงการผ่อนความกลัวที่ลงไปมาก “งั้นดาเนะสอนให้เสลธบ้างนะ แล้วดาเนะ...” เสลธยังพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกแทรกคั่นด้วยเสียงเปิดประตูบานใหญ่ของประตูหน้าที่พัก เหล่าหางรุ่นน้องต่างๆต่างกรูมายืนที่หน้าประตูทันที

“ที่นี่หละๆ” “นั่น ของกินเยอะแยะเลย” “อ๊ะ พี่วีพาเพื่อนมาด้วย” “หอมมมมมมมมม” เสียงต่างๆจากเหล่ารุ่นน้องเฮฮาดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงที่เหล่าหางรุ่นพี่ที่ต่างวิ่งกรูลงมาทั้งสภาพชุดนอนลงมาเหมือนกัน จากหางที่คงทิ้งไว้ปรกติของเสลธเป็นหางตากติดดินทันที เสลธยิ่งเกาะดาเนะแน่นเหมือนจะไม่ให้ไปไหนห่างจากตน วีที่เห็นภาพของกิ้งก่าคู่เหลืองดำที่ตัวติดกันยิ่งกว่าอะไรถึงกับเหงื่อตก โดยเฉพาะกิ้งก่าดำที่หมดซึ่งความสง่าและเกรงขามในร่างที่ถูกจิตมืดควบคุมทันที แต่กลับเป็นกิ้งก่าที่ขี้กลัวเหมือนเด็กก็ไม่ผิด

“คิดดีๆ ข้าพเจ้าว่าเสลธตอนโดนจิตมืดครอบงำดูเท่กว่าตอนนี้อีก” วีคิดในจะพลางเหงื่อตกเม็ดใหญ่โดยมองไปยังดาเนะที่กำลังปลอบเสลธที่กลัวจนตัวสั่น

“ดาเนะอยู่กับเสลธตลอดนะ อย่าทิ้งเสลธไว้นะดาเนะ”


Last edited by fushigidane on Wed Mar 30, 2011 1:44 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 7:58 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ReWorkงานฟิคใหม่ ต้องขอบคุณปินัทจริงที่คอยเตือนและดึงไม่ให้รูปแบบผลงานฟิคของเราออกนอกทางจนเกินไป หวังว่าทุกคนคงจะชอบงานReWorkอันนี้กันนะ

งานฟิคตอนนี้คงล่าช้ามากๆเลย จากตอนแรกที่จะมีความถี่ในการออกที่ค่อนข้างสูง แต่เพราะน่าจะเป็นข่าวดีที่ดาเนะได้งานประจำทำแล้ว แต่ต้องแลกกับเวลาที่สูญไปกับการแต่งฟิค ยังไงก็จะยายามรักษาคุณภาพงานและจะเเร่งให้ออกมาให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ ต้องขอขอบคุณแฟนฟิคที่คอยให้กำลังใจมาตลอดจนถึงทุกวันนี้นะครับ คาดว่าเดือนหรือสองเดือนหน้าเงินออกหรือสะสมได้จะทำหนังสือจริงๆล่ะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3(ReWork)
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 8:08 pm 
กิ๊บกิ้ว
User avatar

Joined: Thu Aug 05, 2010 11:59 am
Posts: 17
/ เช็ดกำเดาที/ แบบว่า =,.=

สุดยอดไปเลยจอร์ช!!!

_________________
คนรัก เคะโมะ-มิมิ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3(ReWork)
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 8:25 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
แอร๊ยยย พ่อยก.องค์ใหม่ถือกำเนิด =.,=

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3(ReWork)
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 10:13 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
=w=!!

หวังว่าคงจะต้องไม่ต้องขึ้นแบล็คลิสต์อีกคน... :oops:

ฟิคนี้ มีคนจิ้นตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว TTwTT

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3(ReWork)
PostPosted: Wed Feb 23, 2011 10:54 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
คนรัก digi wrote:
=w=!!

หวังว่าคงจะต้องไม่ต้องขึ้นแบล็คลิสต์อีกคน... :oops:

ฟิคนี้ มีคนจิ้นตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว TTwTT


ผมขอนับก่อนนะครับ :lol:

1.... 2..... 3....

วี : เอ้า ตกลงกี่คน
ผม : เอ่อ....... อ่า.......... เอ่อ.............




















หลายคนครับ!!!


(แป้ก :lol: )

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: Bing [Bot] and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki