Last visit was: It is currently Tue Nov 13, 2018 1:32 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 7 posts ] 
Author Message
 Post subject: Special for this evnet
PostPosted: Sun Jan 01, 2012 11:53 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
รอเจ้าหน้าที่ๆเกี่ยวของสานต่อ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Sun Jan 01, 2012 11:53 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ค่ำคืนที่อากาศหนาวเหน็บภายใต้ปุยหิมะที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าแห่งราตรี บรรยากาศที่ชวนหดหู่ของสีน้ำเงินม่วงและไร้ซึ่งชีวายามเวลาแสงแห่งฟ้าครามยังสาดส่อง เมืองแห่งแสงที่ไร้ซึ่งเหล่าสัตว์หางต่างๆที่ปรกติจะเนืองแน่นรอบบริเวณลานน้ำพุเฟิร์สเทล มีเพียงแต่ทหารเสือดำเพียงสองตัวทีดูไร้ซึ่งชีวายืนรักษาการณ์หน้าประตูเมือง หมวกพู่ที่พาดเงาบดบังแววตา สีผิวกาย และบรรยากาศราตรีที่ผสมผสาน แต่กลับไร้ซึ่งความโดดเดี่ยวหรือความเศร้าสร้อยให้สัมผัสถึง แม้ใบหน้าที่ดูไร้ซึ่งอารมณ์และดูดุดัน แต่มีรอยยิ้มแห่งความสุขซ่อนไว้ที่มุมปากทั้งสองที่ถูกกลืนอำพราง ลักษณะท่ายืนที่ดูแข็งขันและแกร่งสง่าภาคภูมิ อดที่เชืดสูงและหลังที่เหยียดตรงแสดงถึงความจริงใจต่อการปฏิบัติในหน้าที่

"ไม่อยากเชื่อเลยว่าทั้งที่หิมะตกตอนดึกขนาดนี้ แต่กลับไม่รู้สึกหนาวสักนิด กลับรู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่ในห้องเลย" เสือดำตัวหนึ่งพูดถามเพื่ออีกตัวแต่ยังคงยืนตระหง่านรักษาการตามปรกติ "อืมมม เห็นท่านโบลดาสบอกว่าท่านอเคเชียมอบความอบอุ่นนี้ให้กับเหล่าสัตว์หางทุกตัวเลยนะ ขนาดเครื่องแบบของเราที่เป็นเกราะหนังเฉพาะแค่โครงอกกับสายคาด ซึ่งตามปรกติแล้วไม่มีทางที่จะปกป้องจากความหนาวเน็บได้แน่นอน ต้องขอบคุณท่านอเคเชียที่มอบความอบอุ่นนี้ให้กับพวกเราจริงๆ" ทหารเสือดำอีกตัวตอบกลับให้กับเพื่อนพร้อมกับกล่าวขอบคุณให้กับเทพแห่งแสงแม้ว่าตัวท่านเองจะไม่ได้ยินก็ตาม

"แต่คืนนี้เป็นคืนที่สวยจริงๆว่าไหม โดยเฉพาะในตัวเมืองนี่ ข้าไม่เคยเห็นการประดับตกแต่งแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลย" ทหารเสือดำที่ได้รับคำตอบกับเพื่อนกล่าวให้เพื่อนฟังพร้อมกับหันไปมองในตัวเมืองที่ประดับด้วยแสงสีรูปทรงต่างๆ ทั้งดาวสีเหลือง ต้นสนสีเขียว ลูกบอลไฟสามสีที่กลั่นมาจากพลังงานเวทมนต์บริสุทธิ์ ทำให้ได้แสงที่นวลสวยและสว่างโดยไม่ตัดหรือขัดกับแสงแห่งค่ำคืน กลับส่งเสริมให้ฟประดับเหล่านั้นดูโดดเด่นขึ้นอีกด้วย และยังมีกล่องของขวัญวางประดับข้างทาง อีกทั้งตุ๊กตาหิมะที่ไม่ละลายจากจอมเวทชั้นสูงส่งเสริมบรรยากาศให้สวยงามอีกด้วย

แม้จะภายในตัวเมืองจะไร้ซึ่งเหล่าสัตว์หางและร้านค้าที่ปิดร้าน แต่ไฟสีเหลืองนวลผ่องทุกเรือนพักต่างสาดส่องออกมาจากบ้านหน้าต่างกระจก ทุกตัวต่างจัดงานเฉลิมฉลองภายในที่พักของตนกันอย่างสนุกสนาน ทั้งอาหารและเครื่องดื่มมากมายบนโต๊ะอาหาร ต้นสนประดับด้วยสายรุ้งและบอลสีสัน กล่องของขวัญ เสียงหัวเราะรื่นเริงและความสุขออกมาจากทุกที่พักเรือนหลัง ซึ่งในที่พักของมีมี่ที่ปรกติเป็นสถานที่บริการห้องฟักสำหรับสัตว์หางที่เดินทางผ่านไปมาเมืองแห่งแสงนี้ และลานเล็กๆบริเวณที่เป็นสถานที่ทำงานของมีมี่ก็เป็นร้านอาหารเบาๆสำหรับทานอาหารยามเช้า หรือของว่างต่างๆโดยรับชมบรรยากาศตัวเมืองริมพุ่มไม้เขียวที่ตัดแต่งกิ่งให้สวยงาม พร้อมกับการสูดอากาศบริสุทธิ์ไร้ซึ่งมลภาวะ ก็มีเสียงหัวเราะน้อยใหญ่ดังออกมาเช่นกันแม้จะเลยเวลาพลบค่ำมามากแล้วก็ตาม ภายในห้องโถงที่ขนาดดูค่อนข้างใหญ่สำหรับมีมี่เพียงลำพังนั้นเนืองแน่นเหล่าสัตว์หางต่างๆที่มาร่วมงานสนุกแห่งนี้

“ขอบคุณทุกตัวมากนะคะที่ให้เกียรติมาร่วมงานเลี้ยงในคืนนี้ แต่ต้องขออภัยจริงๆที่สถานที่ค่อนข้างคับแคบไปน่ะค่ะ” มีมี่กล่าวทั้งหน้าตาที่ยิ้มแย้มด้วยเสียงที่ปลื้มปิติขณะเดินถือขวดเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ “ตายแล้ว!!! หนูมีมี่อย่าตำหนิตัวเองแบบนั้นสิ ไม่เห็นจะเล็กสักกะนิด ใหญ่กว่าร้านของชั้นเสียอีก” คุณอีฟกล่าวปลอบใจให้กับหมีสาวขณะใช้กีบมือถือแก้วเตรียมดื่มเครื่องดื่มนั้น

“ข้าก็อยากจะจัดที่ทำการทหารเสือของข้าอยู่หรกนะอีฟ แต่ลูกน้องข้ามันคงเมานมขวดเละเทะเกินกว่าจะเยียวยาแล้วมั้ง” แม่ทัพโบลดาสในชุดซานต้ากล่าวออกมาด้วยความระเอือมใจกับลูกน้องใต้สังกัดของตนพร้อมกับจินตนาการภาพเห็นในทันที

“โหย...ไม่ต้องมาอ้างเลยโบลดาส ข้าตีชุดเกราะลดหุ่นให้ใส่ก็ไม่ใส่ ดูดิ๊.จากไหล่ที่เคยแข็งแรงแน่นๆมันกลายเป็นนุ่มนิ่มไปแล้วเนี่ย” ราซานจระเข้ช่างตีเหล็กเอื้อมมือของตนไปสัมผัสที่ไหล่ขวาของโบลดาสและออกแนงบับเบาๆ “อะไรของเอ็ง ที่มันนิ่มมันเพราะชุดใหม่ของข้าต่างหาก เข้าใจมั้ยว่าชุดใหม่น่ะ ชุดใหม่” โบลดาสเริ่มเถียงกลับที่โดนหาว่าตัวเองอ้วนขึ้น

“ว่าแต่ลุง ใส่ชุดนี้ตั้งแต่ก่อนวัน X’mas เสียอีก จนวันนี้จะสิ้นปีแล้วก็ยังชุดเดิมไม่เปลี่ยนสักครั้ง นี่ลุงเคยถอดชุดไปซักบ้างรึเปล่าเนี่ย” อาเบ็ตเต้เจ้าของร้านอาวุธที่นั่งตรงข้ามกับโบลดาสเริ่มสังเกตุและถามคำถามที่แปลกประหลาดออกไป “ต๊ายยย นี่ยังไม่ได้อาบน้ำไม่เปลี่ยนชุดเลยเรอะ” คุณอีฟที่ได้ยินร้องโวยวายในทันที

“ชุดที่ออกแบบให้กล้าทำสกปรกแบบนี้ได้ไงกัน นี่เป็นชุดแห่งความงามและความสุขที่ออกแบบด้วยจิตใจที่สวยงามของอีฟ เทร์เลอร์ตัวนี้เชียวนะ นี่กล้า...” ไม่ทันที่คุณอีฟที่จะบ่นได้จบประโยค เสียงเล็กๆน่ารักๆของแพนด้าแดงที่ยืนต่อตัวกับเก้าอี้ชะเง้อคืนมาจากโต๊ะ

“ไม่เป็นไรคับคุณอีฟ ผมที่คอยรับบันทึกภารกิจต่างๆนั้น ทุกครั้งที่คุณโบลดาสลงไปปฏบัติภารกิจต่างๆเนี่ย ชุดของคุณโบลดาสไม่เคยสกปรกหรือมีรอยตำหนิซักครั้งเลย แม้แต่กลิ่นเหงือผมก็ยังไม่ได้กลิ่นด้วยซ้ำคับ” แพนด้าแดงโผล่หัวขึ้นมายืนยันความจริงให้กับโบลดาส คุณอีฟที่ได้รับฟังแล้วจึงสงบลงและยกแก้วมาดื่มต่อ

“งั้นก็ไม่เป็นไร” คุณอีฟตอบกล่าวสั้นๆและยังคงดื่มเครื่องดื่มต่อจนหมดแก้ว “อาหารเป็นไงบ้าง ขาดเหลืออะไรหรือเปล่า” เสียงของเชฟวาฬจาม่อนจะโกนถามจากเขตห้องครัวขณะกำลังผัดอาหารอะไรบางอย่าง “ไม่ต้องแล้วๆจาม่อน แค่นี้ก็กินกันไม่ทันแล้ว เดี๋ยวโบลดาสอ้วนมากกว่านี้จะกลายเป็นแมวมากกว่าไลเกอร์แล้วนะ” ราซานตอบกลับพร้อมกับโดนโบลดาสฟาดหัวกลับพร้อมๆกันในทันที

“ถ้าจะอ้วน ก็อ้วนเพราะของอร่อย” จาม่อนตอบกลับและยังลงมือผัดอาหารต่อทั้งที่อาหารต่างๆนั้นเต็มโต๊ะจนไม่มีที่เหลือแล้ว “ฟา นิโค่ มานั่งกินกับพวกลุงก็ได้นะ” หลังจากที่โบลดาสได้ฟาดหลังมือใส่ราซานจนเซไปแล้วจึงชวนแกะน้อยฟ้าที่ยังคงตกแต่งต้นสนอยู่อย่างสนุกสนานกับนิโค่

“ขอบคุณค่ะลุงโบล แต่เดี๋ยวขออีกนิดนึงนะคะ ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ” ฟายังคงตกแต่งต้นสนต่ออย่างสนุกสนานโดยที่มีนิโค่เป็นลูกมือคอยส่งอุปกรณ์ต่างๆให้เรื่อยๆ “ป๋าโบล ว่าแต่ทำไมแมลงต้นสนถึงได้กระหน่ำถล่มเมืองมากขนาดนั้นน่ะ ปรกติเจ้าพวกนั้นมันอยู่เขตหิมะที่เป็นเขตหนาวแท้ๆ แต่นี่กลับยกพวกมากันไม่เกรงใจขนาดที่เราอยู่เขตทะเลทรายยังรู้ข่าวนี้ด้วยซ้ำ” ลิซ่าถามคำถามที่ตัวเองก็ไม่สามารถหาคำตอบด้วยตนเองเหมือนกัน แม้จะเป็นนักล่าสมบัติที่มีความรอบรู้เรื่องต่างๆ แต่สำหรับเหตุการณ์ที่ผิดปรกติธรรมชาตินั้นเธอก็ไม่สามารถคาดเดาได้

“อ้อ เรื่องนั้นน่ะหรอ ให้คิดกี่ทีข้าก็ขำทุกครั้งด้วซ้ำ ความจริงแล้วข้าสั่งให้พวกทหารเสือไปหาต้นสนสำหรับประดับเมือง ก็อันที่อยู่ที่เมืองส่วนกลางนั่นน่ะแหละ กว่าจะได้มานี่ลำบากจริงๆ” โบลดาสหยุดเล่าพร้อมกับพิงพนักเก้าอี้อันเล็กๆเหมือนกับเหน็ดเหนื่อยก่อนที่จะเริ่มเล่าต่อ

“พวกข้าเลยออกไปหาต้นสนเขตหิมะอย่างที่ลิซ่าเล่าน่ะแหละ แต่ข้าก็ไม่ได้เก่งเรื่องการจัดแต่งสักเท่าไรนัก จะพาอีฟไปด้วยมันก็อันตรายเกินไป ข้าก็เลยให้พวกทหารเสือดำตกแต่งต้นคิสมาสต์ทั้งหมดที่อยู่ในนั้น อันไหนสวยที่สุดก็ค่อยสั่งโค่นเอามาประดับเมือง” โบลดาสเล่าจบก็ไม่สามารถไขคำตอบให้กับลิซ่าได้อยู่ดี

“แล้วมันเกี่ยวยังไงล่ะป๋าโบล แค่ไปตกแต่งต้นสนแล้วเลือกต้นที่ดีที่สุดออกมาเท่านั้น มันดูไม่น่าเกี่ยวข้องอะไรกันเลยนี่” ลิซ่าทำหน้าสงสัยครุ่นคิดพยายามวิเคราะห์ด้วยตัวเธอเองแต่ก็ไม่สามารถคิดออกได้ “จากนี้เนี่ยล่ะของจริง หลังจากที่ข้าโค่นต้นสนนั้นล้มลง พวกแมลงต้นสนมันตื่นกันหมดทุกตัวเลย แล้วดูเหมือนจะโกรธจัดอีกต่างหาก พวกข้างี้วิ่งหนีกลับเมืองมาแทบไม่ทัน” โบลดาสเล่าจบทำให้ในห้องมีแต่ความเงียบกริบกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดและอัศจรรย์เกินกว่าจะจินตนาการ

“เอ่อ...แล้วไอที่ต้นสนมันโกรธเนี่ย มันโกรธเพราะเอ็งไปเสริมสวยพวกนั้น หรือว่ามันเข้าใจว่าแกไปทำร้ายเพื่อนมันกันแน่เนี่ย...” ราซานยิงคำถามแทนเหล่าสัตว์หางทุกตัวซึ่งไม่ได้รับคำตอบใดๆ “อื้มมมม อาหารอร่อย เบียร์นุ่มละมุนลิ้นเข้ากับอาหารจริงๆ สมแล้วที่เป็นจาม่อนยอดเชฟแห่งเมือง” โบลดาสยกเบียร์มากระดกดื่มอย่างสบายใจแล้ว

“ยังไงก็ปีหน้าขอให้เป็นปีที่ดี ทำงานไม่เหนื่อยกันทุกตัวละกัน แต่ชอบหมวกใบใหม่นี่จริงๆ ไฉไลกว่าอันเก่าที่ข้าใส่ที่ทำการทหารเสือเสียอีก” โบลดาสกล่าวอวยพรและชื่นชมหมวกใบใหม่ที่ได้รับจากกล่องของขวัญ ซึ่งปรกติหมวกที่โบลดาสใส่นั้นจะเป็นพู่กลมย้วยมาทางด้านหน้า ซึ่งต่างจากใบไหม่ที่พู่ถ่วงไปทางทิศด้านหลัง


“เฮ้ย แล้วคำตอบเรื่องที่แมลงต้นสนมันโกรธมายกพวกบุกถล่มเมืองนี่มันอะไรกันแน่ ไอ้แมวอ้วนลงพุง”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Sun Jan 01, 2012 11:53 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ต้นสนพวกนี้นี่มันอะไรกัน ทำไมมันถึงมาได้เยอะแยะขนาดนี้เนี่ย” หมาป่าพูดกับเพื่อนๆหลังจากที่เก็บดาบเข้ากับสายคาดหลังจากสำเร็จโทษแมลงต้นสนตัวหนึ่งที่ตกแต่งด้วยของประดับต่างๆมากมายเฉกเช่นเดียวกับต้นสนกลางเมือง “ทุกตัวไม่เป็นอะไรกันนะ” เสียงแกะถามเพื่อนรวมทีมทุกตัวขณะรักษาบาดแผลให้กับหมาป่าอยู่

“...ไม่เป็นไร” ไบสันที่ยืดพาดขวานบนบ่าตอบเรียบๆเสียงห้วนก่อนที่จะนั่งลงพักเหนื่อย “ไม่เป็นไร ทางนี้บาดเจ็บไม่มากจ้า” เสียงของกระต่ายตอบให้กับแกะขณะแจกขวดยาที่ตัวเองผสมเสร็จแล้วให้กับเพื่อนสัตว์หาง5ตัว ซึ่งได้แก่กิ้งก่า แมว เพนกวิ้น แพนด้า และตุ่นไปดื่ม

“แล้วนี่ได้ครบหรือยังเนี่ย ชั้นเหนื่อยแล้วนะ” ค้างคาวลอยตัวมานั่งแปะใกล้ๆกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งกำลังจะดื่มยาที่ได้รับจากกระต่าย “อ้า----ยังไม่ได้ขวดยาหรอกเหรอเนี่ย” กระต่ายที่เป็นเจ้าของขวดยาถามด้วยความตกใจ เพราคิดว่าแจกให้กับเพื่อนน่าจะครบหมดแล้ว “ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวพวกเราก็แบ่งใส่อีกขวดก็ได้ขวดใหม่แล้ว” แมวยกชูขวดเปล่าขึ้นมาพร้อมกับรินขวดยาของตนลงไปในขวดเปล่าแล้วส่งต่อให้ตัวอื่นที่มีขวดยาได้ทำกันจนวนครบ ขวดยาขวดใหม่ที่ได้จากการแบ่งปันจากเพื่อนๆในกลุ่มถูกส่งต่อให้ค้างคาวรับไปดื่ม

“ขอบใจนะ” ค้างคาวรับขวดยานั้นมาลูบบริเวณปีกของตนเพื่อรักษาบาดแผลที่ได้รับ “แย่แล้ว ขนมหายไปชิ้นนึง” แพนด้าวิ่งมาด้วยความแตกตื่นแจ้งข่าวไม่ดีเพื่อนๆได้รับรู้ “เป็นไปได้ยังไง ก็เรานับจนครบถ้วนแล้วนี่นา ของที่เราสะสมกันมากับที่พึ่งได้รับนี่มันต้องครบพอดีด้วยซ้ำนะ” หมาป่าหลังจากที่ได้รับการรักษาจากแกะหายดีแล้วรีบถามแพนด้าในทันที

“จริงๆนะ เรานับกับวาฬด้วยกันสองตัวทีละชิ้นๆ ยังไงก็ขาดลูกกวาดไปหนึ่งชุดจริงๆ” แพนด้าตอบตามมูลที่ตัวเองได้รับรู้ให้เพื่อนๆได้ฟัง แต่เมื่อกิ้งก่าได้ยินสิ่งที่แพนด้าเล่ามาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “นี่วาฬ ลูกกวาดหายไปจริงๆหรอ” กิ้งก่าหันมาถามซึ่งวาฬพยัคหน้ารับในทันที

“แล้วพอจะจำได้ไหมว่ามันหายหรือตกหล่นบริเวณไหนบ้างมั้ย” กิ้งก่ายิงคำถามที่สองซึ่งได้รับการส่าหน้าไปมาเป็นคำตอบ “สงสัยท่าจะเหนื่อยจัด ไม่พูดไม่จาเลยอะ” กิ้งก่าถามด้วยอาการเป็นห่วงซึ่งวาฬก็พยัคหน้ารับไร้ซึ่งเสียงตอบ “แต่แปลกจัง...เห็นบอกว่าเหนื่อยแต่ไหงหน้ายิ้มแย้มแก้มแดงเหมือนกำลังอมอะไรที่น่าอร่อยๆอย่าง...ลูกกวาด...” กิ้งก่าเริ่มสงสัยกับความสัมพันธ์ของใบหน้าที่ไม่สอดคล้องกับคำตอบที่ได้รับ วาฬที่เจอคำถามนี้ถึงกับหน้าซีดเหงื่อแตกท่วมไปทั้งตัวทันทีเหมือนวาฬตกน้ำ

“ไหนช่วยอ้าปากนิ้ดดดดดดดดนึงนะวาฬ” กิ้งก่าเหล่ตาและมองไปในปากโดยหวังว่าจะพบคำตอบบางอย่างในนั้นด้วยสายตาแห่งนักธนู แต่วาฬกลับปิดปากแน่นสนิทและส่ายหน้าไปมาเหมือนไม่ยอมที่จะให้ดูข้างในปากของตน และเริ่มมีสีหน้าแปลกๆเหมือนกำลังทรมานจากอะไรสักอย่าง “ต้องมีอะไรแน่ๆ ต้องมีอะไรในปากแน่ / ฮัดเช่ย...ผลัวะ!!!” ทันทีที่กิ้งก่าจะเริ่มค้นหาความจริงในปากของวาฬ เสียงจามพร้อมกับเสียงกระแทกแรงสูงได้ดังขึ้นพร้อมกัน บางอย่างพุ่งตรงอัดเข้าที่หน้าผากกิ้งก่าจนลงไปนอนนับกิ้งก่าติดปีกในทันที

“นี่ไง ลูกกวาดอีกเม็ดที่หายไป แหวะ...” เม็ดลูกกวาดที่สภาพบรรจุภัณฑ์กระดาษห่อยังสมบูรณ์ไม่เสียหายอย่างใด เพียงแต่เปียกเลอะไปด้วยน้ำลายของวาฬเท่านั้นอยู่บนหน้าผากของกิ้งก่าเหมือนติดกาวแน่น “เท่านี้ก็ครบล่ะนะ เอาไปแลกกล่องของขวัญกับคุณเพโด้กันเถอะ” เหล่าสัตว์หางทั้งหมดต่างลุกขึ้นและเตรียมตัวไปแลกกล่องของขวัญที่ร้านแลกของเพโด้ เหลือเพียงแต่กิ้งก่าที่ยังนอนสบเหมือดไม่ได้สติอยู่ตัวเดียว

“เดี๋ยวก่อนสิ จะไม่ทำอะไรกับกิ้งก่าสักหน่อยหรอ หิมะตกขนาดนี้เราทิ้งเค้าไว้ไม่ได้นะ” แกะเรียกร้องเพื่อนๆให้ช่วยเหลือกิ้งก่าแต่ทุกตัวกลับทำสีหน้าเบ้เหมือนรังเกียจ “...ก...ก็อยากช่วยอยู่นะ แต่โชกน้ำลายวาฬขนาดนั้นก็ไม่ไหวนะแกะ ไอครั้นจะใช้เวทมนต์มันก็อันตรายเกินไป กลัวพายุจะยิ่งพัดปลิวลอยหายไปเลยนี่สิ” เพนกวิ้นกล่าวซึ่งทุกตัวต่างพยักหน้าให้เหมือนกันทุกตัว ซึ่งแม้แต่ตัวแกะเองก็ยังไม่กล้าลงมือช่วยเองเพราะกลัวน้ำลายของปลาวาฬที่เหนียวเปรอะไปทั้งตัวกิ้งก่า

“ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้เอง งาบบบบบบบ” วาฬเจ้าของเสียงเดินออกมาพร้อมกับก้มตัวอ้าปากดูดร่างของกิ้งก่าเข้าไปอมในร่างกาย “อาดเอะอู่อ่างอี๊ไอ้อู่เอ๋ยๆไออากอีอ่า (บาดเจ็บอยู่อย่างนี้ให้อยู่ในปากดีกว่า)” วาฬตอบให้พร้อมกับเสียงปรบมือของเพื่อนเหล่าหางทุกตัวที่วาฬแสดงความใจถึงให้ทุกตัวประจักเห็น


“นี่ ไหนก็แลกมาได้ทั้งหมด12กล่องแล้ว พวกเรามีทั้งหมด12ตัว แล้วนี่ก็เทศกาลแลกกล่องของขวัญกันด้วย เรามาใส่ของขวัญกันเองแล้วแลกกันเองในกลุ่มดีไหม” หมาป่าถามเพื่อนๆในกลุ่มหลังจากเดินถือกล่องของขวัญกันคนละใบออกมาจากร้านเพโด้

“แลกของขวัญกันเองหรอ น่าสนุกดีนะ” แมวเห็นด้วยกับความคิดนี้ซึ่งเพนกวิ้นยกมือขึ้นค้านในทันที “ไม่เห็นด้วย แต่ถ้ามีการกำหนดของที่จะแลกให้เทียบเท่ากันโดยไม่มีการเอาเปรียบกันเองถึงจะโอเค” สัตว์หางบางตัวเห็นด้วยกันกับข้อคิดเห็นของเพนกวิ้นอยู่ไม่น้อย

“งั้นเอาอย่างนี้มั้ยล่ะ ให้เลือกของที่เราคิดว่าเราอยากให้จริงๆ และกำหนดงบประมาณที่ประมาณ xxxx ละกัน” กระต่ายเสนอความคิดออกไปซึ่งทุกตัวที่ได้ยินต่างยอมรับเงื่อนไขทั้งหมด “สมแล้วที่เป็นกระต่าย คำนวนรอบคอบยุติธรรมดีจริงๆ” หมาป่ากล่าวเอ่ยชมกระต่ายแต่กลับไม่ทำให้เธอดีใจ “อย่าลืมหนี้ที่ติดค้างด้วยล่ะ คุณหมาป่า”

“อ...อ่า...เอ่อ...ม...ไม่ลืมหรอก...ง...งั้นเราแยกย้ายกันกลับไปเตรียมของขวัญกัน แล้วอีกสัก xxxx เรามาเจอกันที่ใต้ต้นสนที่นี่พร้อมกับชุดซานต้าด้วยนะ” หมาป่ารีบบอกนัดหมายเพื่อนในทันทีและรีบวิ่งกลับเป็นตัวแรกในทันที เมื่อทุกตัวต่างกลับถึงบ้านและที่พักกันหมดแล้ว ทุกตัวต่างจัดเตรียมของขวัญลงกล่องด้วยความคิดต่างๆที่แตกต่างกันไป


ขณะจัดเตรียมกล่องของขวัญ
หมาป่า – ทุกตัวก็น่าจะเคยได้ของชิ้นนี้ตอนเด็กๆมาก่อนมั้ง น่าจะสร้งความประทับใจชวนนึกถึงได้
ไบสัน – เตรียมกล่องขวัญอย่างนั้นงั้นหรือ...
แพนด้า – อืมมม หิมะตกด้วยนี่นา ต้องใส่ของที่เป็นประโยชน์แก่ผู้รับ
วาฬ – ใส่ลงไปเยอะๆ ผู้รับจะได้มีความสุขมากตาม ซู้ดดดดดด
แมว – มันต้องเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกตัวต้องไม่คาดคิดสิ ถึงจะเรียกว่าของขวัญ
กิ้งก่า – ประทับใจแรกเริ่มสำคัญมาก ต้องให้ความสนใจทั้งหมดตั้งแต่แรกเห็น
กระต่าย – ต้องใส่สิ่งที่เราชอบลงไป จะได้ๆของดีๆกลับมา
ตุ่น – ต้องเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจให้ตกตะลึง
ลิง – ต้องใส่ของรักสินะถึงจะมีคุณค่า...ฮึกๆ
แกะ – อยากให้ทุกคนปลอดภัยไร้ซึ่งอันตรายจัง
เพนกวิ้น – ต้องเป็นของที่เข้าตามฤดูกาลสิ จะได้ๆของที่ดีที่สุด
ค้างคาว – ต้องเป็นของที่สุดหรูสุดๆ รับร้องต้องอ้าปากค้างแน่นอน


และเมื่อทุกคนเตรียมของเสร็จแล้วก็มาพบกันที่จุดนัดพบในชุดซานต้าสีแดงพร้อมกับกล่องของขวัญตัวละใบ “แล้วเราจะแลกกันยังไงล่ะ ถ้าแลกกันตรงๆมันก็ไม่สนุกน่ะสิ” กิ้งก่าเสนอความคิดเมื่อทุกตัวต่างมาถึงพร้อมกันทั้งหมด

“เรื่องนี้ให้เราจัดการเอง เรื่องการสุ่มเสียงดวงแบบนี้ของถนัดชาวแมวอยู่แล้ว อย่างแรกเลยทุกตัววางกล่องรวมกันไว้ทั้งหมดนะ” ทุกตัวต่างวางกล่องของขวัญไว้ตรงกลางรวมทั้งของตัวเองด้วย จากนั้นงฃล้อเสี่ยงโชครูเล็ตก็ปรากฏขึ้นมาหมุนด้วยความเร็วสูงโดยมีกล่องของขวัญอยู่ในช่องวงล้อด้วย

“เอ้า ยืนล้อมเป็นวงกลมได้เลยทุกตัว เหลือที่ให้เค้าด้วยที่นึง” ทุกตัวที่ได้ยินต่างยืนล้อมเป็นวงกลมเล็กๆและรอการหยุดหมุนของวงล้อเสี่ยงโชคอย่างใจจดใจจ่อจนกระทั่งหยุดสนิท กล่องของขวัญทุกกล่องหยุดอยู่ที่พื้นบริเวณด้านหน้าของเหล่าสัตว์หางทุกตัวตรงตำแหน่งถูกต้องไม่คลาดคลื่อนแต่อย่างใด

“งั้นเรามาเปิดหล่องขวัญพร้อมๆกันเถอะนะ” แกะชักชวนเพื่อนๆทุกตัวและก้มต้มไปหยิบกล่องของขวัญของตนมาเปิดช้าๆอย่างสนุกสนานและตื่นเต้น

หลังจากการแลกกล่องของขวัญ
หมาป่า – ว้ากกกกกก ไอ้กล่องพวกนี้นี่มันอะร้ายยยยยยยยยยย แล้วของขวัญหายไปหนายยยยยยย
ไบสัน – บัญชีดำ...ไบสันกลิ่นปากมหากาฬ
แพนด้า – เฮ ขนมเยอะแยะเลย
วาฬ – หอมจัง มีกลิ่นหอมๆแบบนี้ต้องเป็นของกินแน่ๆ งาบบบบบบบบ
แมว – กล้วยหอม...ก็ดีกว่าของน้องต่ายล่ะนะ
กิ้งก่า - ... ...ทำไมมันมีเสียงเหมือนเข็มนาฬิกาดังมาจากข้างในอะ
กระต่าย – โคนไอติม...แล้วไอติมอยู่ไหนอะ ฮืออออออ
ตุ่น – อะ........แล้วจะใส่ยังไงอะ เท้าเราชาวตุ่นมันอ้วนๆใหญ่ๆแบบนั้น...

ลิง – โอ้วววว เครื่องบินจำลองหรอเนี่ย งานเนี้ยบเหมือนของจริงที่ตุ่นเรียกมาทิ้งระเบิดเลย
มิเกะ – มิ มิ มี้-----( อยากได้ๆๆ)

แกะ – ว้ายยยย ตุ๊กตาแครอนตัวใหญ่พิเศษ น่ารักจังเลย
เพนกวิ้น – แกว๊----------------------------------ก
ค้างคาว – อุ๊ย ผ้าพันคอสีน่ารักจัง กรี๊ดดดดดดดดด แบบพิเศษที่คุณอีฟมีจำกัดนี่นา


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Sun Jan 01, 2012 12:01 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
To be continue...
Coming Soon


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Mon Jan 02, 2012 7:47 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
ตายแล้วว นี่สินะคือที่มาของภาพนั้น

ชอบจังเลยฟิคสุดพิเศษนี้ เนื่องในวันคริสมาสต์ แถมมีภาพประกอบด้วย อร๊ายยยๆๆๆๆ

//เก็บเป็นคอลเลคชั่น

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Fri Jan 06, 2012 8:13 am 
เทพดิน
User avatar

Joined: Sun Jun 14, 2009 11:30 pm
Posts: 560
อ่านฟิคช่วงแรกที่เหล่าผู้ดูแลเมืองคุยกันแล้ว เอิ่ม....
สาเหตุที่ลุงโบดาสไม่ใช่ชุดที่ลาซานตีให้คงเป็นเพราะ....... มันแหลกเป็นขยะไปหมดสินะ
สาเหตุที่อาหารเต็มโต๊ะคงเป็นเพราะเซฟจามอนทำออกมาได้แต่........อะไรซักอย่างที่ไม่น่าจะกินได้ล่ะสิ
สาเหตุที่ไม่พาคุณอีฟไปเลือกต้นไม้มาทำต้นคริสมาสคงเป็น........นี่อะไรกัน ยังไม่ได้อีกเหรอช้าจริง

/ผัวะ โดนตบกลิ้ง

ส่วนสาเหตุที่เป็นบรรดาฮีโร่ออกมาปราบแมลงต้นสนแทน คงเพราะลุงโบดาส และทุกคนป่าวยเพราะฤทธิ์อาหารลุงจามอนไปแล้ว

ปล. แต่ก็ยังจับคู่ของขวัญหับคนให้ได้ไม่ครบซักที = =
ลิงได้ของจากตุ่น
แมวได้ของจากลิง
ตุ่นได้ของจากค้างคาว
ค้างคาวได้ของจากแกะ
แพนด้าได้ของจากวาฬ???
แกะได้จากกระต่าย
กระต่ายได้จากเพนกวิ้น???
กิ้งก่า ตอนแรกก็อยากตอบว่าตุ่น แต่ ลิงได้ไปเลยงงๆว่าจะเป็นใครแทน
หมาป่า เดาว่า ไบซัน
ไบซัน อันนี้จนปัญญาจริง
เพนกวิ้น เดาได้เยอะอะ ตั้งแต่ หมาป่า แมว กิ้งก่า
วาฬ เอิ่ม....ไม่รู้แฮะ อยู่ในปากไปแล้ว

_________________
สู่ความสมดุล...อันไกลโพ้น (To equilibrium and beyond...)
ชั้นรักเกมนี้ เพราะเกมนี้มีมาม่าอร่อยๆให้กินทุกอาทิตย์เลย OTL
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Special for this evnet
PostPosted: Tue Jan 10, 2012 8:05 pm 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
ลูกอมน่าจะเป็นของวาฬ แต่ BL นี่คิดไม่ออกเลย

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 7 posts ] 

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 7 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki