Last visit was: It is currently Fri Apr 20, 2018 7:58 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 62 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Next
Author Message
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 11
PostPosted: Wed Aug 24, 2011 5:30 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Mar 01, 2011 9:51 pm
Posts: 1061
เมื่อเห็นV ก็ต้องอึ้งกิมกี่เพราะว่า วีนั้นเมื่อคืนได้.. . .. .. .. เรียบร้อยแล้ว :lol:

/me เผ่นสิครับท่าน

_________________
Raymonter การ์ตูนฉบับเมเปิ้ล


Last edited by kuggivta on Thu Aug 25, 2011 5:23 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 11
PostPosted: Thu Aug 25, 2011 4:39 pm 
Dream Mage
User avatar

Joined: Fri May 13, 2011 11:45 am
Posts: 321
kuggivta wrote:
เมื่อเห็นV ก็ต้องอึ้งกิมกี่เพราะว่า วีนั้นมือคืนได้.. . .. .. .. เรียบร้อยแล้ว :lol:

/me เผ่นสิครับท่าน


ระวังหนีไม่ทันนะฮาฟฟฟฟ

/me ออกจากเกมโดยไว (อันนี้สิถึงจะหนีทัน!!)

_________________
Image

ก่า ก่า ก่า ก่าอาบน้ำในคลอง เราก็จ้องแลมอง เพราะเรานั้นชอบจิ้นกัน~


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 12
PostPosted: Sat Sep 03, 2011 7:00 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 12 My Eldest Brother

“เฮ้ยยยยยยยยยยย!”กิ้งก่าดำร้องลั่นก่อนจะถอยหลังหงายหลังตกเก้าอี้ไปในทันที
“อือๆ”วีที่เริ่มได้สติจากเสียงตกเก้าอี้ของอัลวิสค่อยๆตื่นขึ้นมาแบบงัวเงีย
“อ้าว อัลวิสเป็นอะไรรึเปล่า”วีที่ตื่นขึ้นมามองเพื่อนของตนที่ตกเก้าอี้ไป
“ไม่เป็นไรนายไม่ต้องใส่ใจหรอก”อัลวิสพูดพลางลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
“ไม่เป็นไรจริงนะ”วีถามซ้ำด้วยความเป็นห่วง

“ก็บอกว่าไม่เป็นไรไง ว่าแต่นายมาอยู่ห้องทำงานข้าได้ไง”อัลวิสถาม
ทันทีที่ได้ยินคำถามกิ้งก่าสีเหลืองหน้าขึ้นสีวูบก่อนจะหันไปก่อนจะทำเป็นนึกขึ้นได้”ขะ....ข้าพเจ้านะ....นึกได้ว่าวันนี้มีนัดซ้อมรุ่นน้องขอตัวก่อนล่ะ”พูดจบกิ้งก่าสีเหลืองก็เผ่นไปด้วยความเร็วสูงทันที

“อะไรของมันนะ”อัลวิสบ่นพึมพำก่อนจะประตูจะถูกเปิดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับร่างของกิ้งก่าดำคนน้องก้าวเข้ามา
“พี่ครับ มีแขกมาหาครับ ตอนนี้อยู่ที่ห้องรับแขกในRest Areaครับ”วิสพูดพลางหันมาถามเสียงเขียวว่า
“นี่พี่หลับคากองงานอีกแล้วใช่ไหม ครับผมบอกกี่ครั้งแล้วไงว่าอย่าฝืนน่ะ”

“เอ่อน่า แล้วว่าแต่หางที่จะมาพบพี่เขาเป็นใครเหรอ”อัลวิสรีบเปลี่ยนเรื่องในทันที
“อ๋อ เป็นกิ้งก่าสีดำสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลกางเกงขายาวสีดำ สวมผ้าปิดตาที่ดวงตาซ้าย อายุประมาณ 25 ปีครับ”วิสร่ายลักษณะจบร่างสูงของผู้เป็นพี่ก็วิ่งหายไปทันที

“สวมผ้าปิดตาที่ตาซ้ายอายุ 25 มีตัวเดียวเท่านั้น”อัลวิสพูดพลางวิ่งไปยังห้องรับแขกพอไปถึงกลับไม่พบร่างดังกล่าวกิ้งก่าดำจึงกวาดสายตามองไปทั่วห้องจนพบกิ้งก่าดำตัวหนึ่งนั่งจิบชาอยู่ที่โซฟา
”พะ.....พี่”อัลวิสพูดหลังพบกิ้งก่าดำตัวนั้นมีลักษณะตามที่วิสบอกทุกประการ
“อ้าวอัลวิสมาแล้วเหรอ”ร่างนั้นพูดยิ้มๆพลางลุกขึ้นแล้วเดินมาหาอัลวิสซึ่งเจ้าตัวโผเข้ากอดร่างตรงหน้าไว้แน่น
“พี่ครับในที่สุดพี่ก็กลับมาผม....ผม....ผมคิดถึงนะครับ”อัลวิสพูดพลางร้องไห้ออกมาแถมยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ

“โอ๋ๆไม่ร้องๆ ไม่ไหวเลยนะโตแล้วยังร้องไห้โฮเหมือนเด็กๆอีกน่ะ”ร่างนั้นลูบหน้าผากกิ้งก่าตรงหน้าเบาๆ
“ก็ผมคิดถึงนี่ครับ”อัลวิสพูดเหมือนเด็กที่คิดถึงครอบครัวแต่หางตัวหนึ่งดันเห็นภาพนี้เข้าเป็นในเวลาเดียวกับที่อัลวิสมองไปพอดี

“วี!”อัลวิสตะโกนออกมาส่วนวีนั้นชะงักค้างไปโดยสมบูรณ์ก่อนที่ร่างของกิ้งก่าสีเหลืองจะล้มพับไป
“วี!”อัลวิสรีบปรี่เข้าไปประคองแต่อีกตัวหนึ่งไวกว่าร่างสูงของกิ้งก่าดำอีกตัวเข้าไปรับร่างของวีไว้แล้วยิ้มอย่างนึกสนุก
“คงจะช็อคเพราะนายคงไม่เคยแสดงท่าทางแบบนี้ต่อหน้าเจ้านี่เลยใช่ไหมหึ”ร่างนั้นพูดติดตลกก่อนจะหิ้วร่างของวีไปไว้ที่ห้องนอนสำหรับแขก(ซึ่งปกติล็อกแต่อัลวิสไปเอากุญแจมาเปิด)ก่อนจะวางร่างของวีไว้บนเตียง

“พีครับพูดอะไรน่ะผมไม่ได้....”อัลวิสพยายามจะตอบปฏิเสธแต่กิ้งก่าที่อายุมากที่สุดพูดต่อคำว่า
“ทำตัวปากตรงกับใจใช่ไหม”
“พี่อัลวิสจริงเหรอครับที่พี่วีเป็นลม.....”วิสที่รีบวิ่งเข้ามาเพราะรู้ข่าวชะงักไปทันทีที่ได้เห็นร่างของกิ้งก่าดำที่ตนไม่คุ้นตา

“พี่ครับนั่นใครเหรอครับ...”คำพูดที่จะตามมาหายไปทันทีเพราะร่างของวิสถูกโอบกอดเบาๆด้วยร่างของกิ้งก่าที่เขารู้สึกคุ้นเคยแบบแปลกๆ
“พี่...”วิสพูดออกมาเหมือนหางที่ไม่รู้สึกตัว
“จำได้แล้วสินะ”ร่างนั้นลูบหน้าผากวิสเบาๆ
“แต่ผมจำชื่อพี่ไม่ได้เลยพี่ชื่ออะไรเหรอครับ”วิสถาม
“พี่ชื่อฟอร์จูนเรียกสั้นว่าพี่จูนแล้วกันนะวิสน้องรักขอโทษจริงแต่เจ้าก็ยังใช้พลังของผู้รับรู้อดีตได้ดีอยู่สินะ”กิ้งก่านามฟอร์จูนลูบหน้าผากของน้องร่วมสายเลือดอีกตัวพลางหัวเราะร่า
“ครับ ก็เรื่อยๆแหละ ว่าแต่พี่จูนหายไปไหนมาตั้ง15 ปีล่ะครับ”วิสถามส่วนฟอร์จูนยังทำหน้ายิ้มก่อนจะพูดว่า
“เดี๋ยวไว้ว่างๆจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน แต่ตอนนี้เราออกไปก่อนได้มั้ย”พูดจบก็ชี้ไปยังร่างของกิ้งก่าปากไม่ตรงกับใจบางตัวที่ฟุบหลับด้วยความเพลียอยู่ข้างเตียงได้อย่างน่ารักเป็นที่สุด
“ครับ”วิสพูดยิ้มๆก่อนวิ่งออกไป

หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที
“นี่ ข้าพเจ้า”วีที่ได้สติลุกขึ้นมาพบกับร่างของฟอร์จูนกำลังนั่งอ่านหนังสือยิ้มบางๆให้ก่อนจะพูดว่า
“ตื่นแล้วเหรอ”
“คุณคือ...ว่าแต่อัลวิสล่ะ”วีที่นึกได้ว่าเขาก็อยากถามเพื่อนเขาให้รู้เรื่อง

“ถ้าเจ้าเด็กบ้านั่นล่ะก็นอนอยู่นั่นไง”ฟอร์จูนชี้ไปยังฟั่งซ้ายของเตียงที่มีกิ้งก่าสีดำนามอัลวิสหลับอยู่
“คุณเป็นใครทำไมถึง....”วียังถามไม่จบฟอร์จูนก็พูดขึ้นว่า”เราคือพี่ชายของอัลวิสชื่อว่าฟอร์จูนยินดีที่ได้รู้จักนะวี”

“อัลวิสน่ะเป็นกิ้งก่าที่นิสัยปากไม่ตรงกับใจชอบฝืนทั้งๆที่ไม่ไหวทั้งๆที่เสียใจแต่ก็ไม่ยอมแสดงความรู้สึกอะไรออกมามักพูกว่าไม่เป็นไรเสมอๆแต่ชอบมาปล่อยโฮกับชั้นทุกทีเลยล่ะ”ฟอร์จูนพูดต่อยิ้มๆก่อนจะเอามือมาลูบหน้าผากกิ้งก่าที่หลับอยู่เบาๆ
“ว่าแต่ข้าพเจ้าเป็นอะไรไปเนี่ย”วีถามซึ่งคำถามนั้นทำเอาฟอร์จูนหลุดขำออกมา

“ก็นายดันไปเห็นภาพชวนช็อคเข้าก็เลยช็อคสลบไปน่ะสิ”สิ้นคำร่างสูงก็ปล่อยก๊ากออกมาอย่างโอเวอร์ทันที
“จริงด้วย”วีพูดเหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“นี่....ข้าเผลอหลับไปเหรอเนี่ย”อัลวิสที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงหัวเราะแบบโอเวอร์ของฟอร์จูนพูดขึ้นอย่างงัวเงียแต่ก็ต้องตาสว่างทันทีที่เห็นวีตื่นขึ้นมาแล้ว

“วะ....วะ.....วีเห็นด้วยเหรอเมื่อกี้น่ะ”อัลวิสพูดพร้อมกับใบหน้าที่ร้อนวูบหางที่สั่นระรัว
“อะ......อืม”วีตะกุกตะกักเล็กน้อย
“วะ....วีอย่าบอกใครได้มั้ยคือเรา.....เรา....เราอายน่ะ”หน้าของกิ้งก่าที่พูดตอนนี้นั้นแดงกว่ามะเขือเทศอีกหางสั่นด้วยความเร็วสูงกว่าเมื่อกี้มาก

“ได้สิข้าพเจ้าสัญญาว่าแต่นายก็มีมุมที่เป็นเด็กเหมือนกันนี่นา”วีแซวด้วยความสงสัยเล็กน้อยเพราะตั้งแต่ที่เขาเป็นเพื่อนกับอัลวิสมาไม่เคยได้ยินอัลวิสแทนตัวเขาว่าเราเลยสักครั้ง
“มะ....ไม่ใช่นะ”อัลวิสเริ่มตะกุกตะกัก
“พี่ครับท่านอัลคาเซียเรียกพี่พบครับ”เสียงของวิสดังขึ้นก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก

“งั้นข้าไปก่อนนะพี่ฟอร์จูน วี”อัลวิสได้โอกาสรีบเผ่นหายไปในทันที
“ฮะๆเจ้าหนูนั่นคงเขินมั้งเนี่ย”ฟอร์จูนพูดพลางหัวเราะร่า
“ว่าแต่ท่านอัลคาเซียเรียกอัลวิสไปพบทำไมกันนะ”วีครุ่นคิด

“กินอะไรหน่อยไหมล่ะเอ้านี่เยลลี่ผลไม้ชั้นทำเองเลยนะ”ฟอร์จูนยื่นถ้วยใบหนึ่งซึ่งในถ้วยนั้นมีเยลลี่ผลไม้เย็นช่ำกับช้อนอีกหนึ่งคัน
“ขอบคุณครับ”วีพูดพลางรับเยลลี่มากิน
“ของหวานน่ะเหมาะแก่หางที่พึ่งตื่นจะทำให้สดชื่นขึ้นนะ”ฟอร์จูนพูดยิ้มๆ

หลังจากอัลวิสออกไปได้สักพัก
“ประกาศๆให้ชาวก่าแห่งRest Areaทุกตัวรวมตัวกันที่Rest Area Hallบัดเดี๋ยวนี้”
เสียงประกาศของอัลวิสดังไปทั่วซึ่งวีก็ลุกขึ้นทันที
“งั้นข้าพเจ้าไปก่อนนะครับ พี่ฟอร์จูน”วีลุกขึ้นก่อนจะโค้งให้กับฟอร์จูนแล้ววิ่งออกไปทันที
“กินจนหมดเลยแหะ นั่นมันของตัวครึ่งเลยนะเนี่ย”ฟอร์จูนมองถ้วยที่เคยบรรจุเยลลี่ผลไม้ไว้แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า

“เอาล่ะ ที่เรียกทุกตัวมาที่นี่เพราะข้าในนามจตุรเทพ มีเรื่องจะประกาศให้ทราบเนื่องจากที่พวกเราทำภารกิจมานาน จึงมีรางวัลจากท่านอัลคาเซียให้”อัลวิสที่ประกาศอยู่ที่Rest Area Hallพร้อมกับที่กิ้งก่าRest Areaทุกตัวตั้งใจฟังและเหมือนอัลวิสจงใจปล่อยให้ลุ้นกันเล่น

“พูดมาสิครับรุ่นพี่”เหล่ากิ้งก่ารุ่นน้องพยายามเร่งอัลวิสแต่เจ้าตัวดันทำเป็นทองไม่รู้ร้อนเหมือนจะให้เหล่ากิ้งก่าผู้ฟังบ้าตายไปเสียก่อน
“เอาล่ะๆ พูดก็ได้รางวัลก็คือ ได้ไปเที่ยวพักร้อนชายทะเลและไปปีนเขาเป็นเวลา 1 อาทิตย์”อัลวิสพูดจบก็หยิบ
หูฟังมาปิดหูทันทีพร้อมกับเสียงโห่ร้องของเหล่ากิ้งก่าแห่งRest Area
“งั้น พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อมเราจะออกเดินทางวันพรุ่งนี้แล้ว”อัลวิสประกาศซ้ำซึ่งทำให้กิ้งก่าแทบทุกตัวกลับไปเตรียมสัมภาระของตน

“พี่ครับหรือว่าสิ่งที่พี่ขอคือ....”วิสที่เหลืออยู่ตัวเดียววิ่งเข้ามาถามทันที
“อ้าว ก็วิสเคยบอกว่าอยากไปทะเลไม่ใช่เหรอ พี่ก็เลยจะให้น้องได้ไปไง...”อัลวิสยังพูดไม่ทันจบก็ถูกผู้เป็นน้องกระโดดกอดทันที
“ขอบคุณครับพี่ ผมรักพี่ที่สุดเลย”กิ้งก่าที่เป็นน้องพูดก่อนจะเอาหน้าไปคลอเคลียกับใบหน้าของผู้เป็นพี่ทันทีซึ่งนั่นทำให้กิ้งก่าตัวพี่หน้าแดงก่ำเหงื่อแตกพลั่กๆหางนั้นสั่นระรัวอย่างรุนแรง
“รักน่ะรักได้แต่อย่ากอดได้ไหมคือพี่....พี่....อายนะ”อัลวิสตะกุกตะกักพลางแกะมือของผู้เป็นน้องออกอย่างทุลักทุเล
“อัลวิสเรื่องไปเที่ยวนี่มันอะไรกัน ทำไมข้าพเจ้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย”วีเดินเข้ามาถามหลังจากกิ้งก่าดำเพิ่งแกะมือของผู้เป็นน้องเสร็จ
“ก็ข้ากำลังจะบอกนายตั้งแต่เช้าแล้ว แต่นายดันชิ่งไปก่อนน่ะสิ”อัลวิสพูด

“งั้นเหรองั้นข้าพเจ้ากลับไปเตรียมของก่อนนะ”วีพูดก่อนจะวิ่งหายไปทันที
“เอาล่ะไปเตรียมของให้เสร็จดีกว่า”อัลวิสพูดพลางเดินไปที่ห้องซึ่งวิสก็เดินตามไปในใจของเจ้าตัวนั้นอยากให้ถึงวันพรุ่งนี้ใจจะขาด


แนะนำตัวละคร

ชื่อกิ้งก่า ฟอร์จูน เซนารัส
เพศ : ชาย
อายุ: 25 ปี
ที่อยู่ปัจจุบัน :เมืองแสง
ประวัติความเป็นมา

เป็นพี่ชายของอัลวิสมีอาชีพเป็นผู้ส่งสาส์นแห่งเงาเป็นหางที่เลี้ยงอัลวิสมาตั้งแต่เกิดอัลวิสจึงติดเขามากแต่เขานั้นหายตัวไปตอนอัลวิสอายุเพียงห้าขวบเนื่องจากงานของเขาเองปัจจุบันกลับมาหาน้องชายทั้งสองเพื่อจะช่วยเหลือเป็นหางที่มีฝีมือลึกลับยากที่จะคาดเดาและเป็นหางตัวเดียวที่อัลวิสจะแสดงความอ่อนแอให้เห็นเพราะเป็นหางที่อัลวิสนับถือเคารพและรักที่สุด

นิสัย :เป็นกิ้งก่าที่มีคุณสมบัติของพี่ชายที่แสนดีครบทุกประการและด้วยความเป็นสุภาพบุรุษแล้วไม่ค่อยถือตัวเขาจึงเข้ากับตัวอื่นได้ง่าย
สิ่งที่ชอบ : การทำอาหาร การดูแลน้องๆ
สิ่งที่เกลียด : ศัตรูของน้อง

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 12
PostPosted: Sat Sep 03, 2011 7:11 am 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนนี้แต่งจบChapter1แล้วจึงจะมาเกริ่นเรื่องเกี่ยวกับChapter 2ไว้
Chapter 2 Love Attackนั้นจะเป็นแนว Love comedyเรื่องกล่าวถึงเรื่งอเกี่ยวกับความรักที่เข้ามาเยือนเหล่าชาวก่าแห่งRest Areaโดยเฉพาะจตุรเทพแห่งRest Areaด้วยแน่ล่ะว่าความรักแบบของผมจะมาด้วยความฮาเพราะเหล่ากิ้งก่าทั้งสี่
(วี เสลธ ดาเนะ อัลวิส)ต่างเป็นพวกทึ่มเรื่องความรักทั้งนั้นจะเกิดอะไรขึ้นถ้าความรักเข้าจู่โจมหัวใจของกิ้งก่าทั้งสี่ติดตามชมได้ใน
Chapter 2 Love Attackนะขอรับ
Edit:แถมท้ายอีกนิดสำหรับการฉลองจบChapter 1 เรจะให้ผู้อ่านถามคำถามที่สงสัยเกี่ยวกับเนื้อเรื่องตัวละครและสถานที่ได้อย่างไม่มีข้อแม้แล้วผมจะรวบรวมมาพร้อมตอบให้ในทีเดียวนะครับ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 12
PostPosted: Sat Sep 10, 2011 7:09 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
Epilogue Chapter 1 Shadow god vacation

“โอเค วันนี้พอแค่นี้ ขอให้พลังแห่งเงาจงสถิตกับพวกท่าน”เสียงอันทรงอำนาจแต่ดังขึ้นกลางวิหารเงาพร้อมกับเหล่าสัตว์หางลัทธิเงาทั้งหาตัวทำความเคารพเทพผู้ซึ่งตนเคารพก่อนจะออกไปจากห้องโถง
เซอร์เบรัส”เทพเงาร้องเรียกสุนัขสามหัวก็ปรากฏขึ้นทันที

“ท่านจะไปไหนเหรอขอรับ ท่านเซร่า”สุนัขสามหัวพูด
“แหม เจ้าเดาใจข้าถูกทุกครั้งเลยนะ เซอ”เซร่าพูดอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับสลัดมาดเทพเงาผู้เคร่งขรึมเย็นชาทิ้งไป
“คราวนี้คงจะไปเยี่ยมท่านเทพแห่งแสงสว่างอีกล่ะสิ”เซอร์เบรัสพูดราวกับรู้ใจผู้เป็นนายอย่างดี

“ใช่ ขอข้าเตรียมของก่อนนะ ตั้งแต่สงครามระหว่างแสงกับเงาเมื่อ 20 ปีก่อน ข้าก็ไม่ได้ไปเยี่ยมอัลคาเซียเลย”เซร่าพูดพลางเนรมิตสมุดรายชื่อสีดำขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วเปิดดูมันอย่างขะมักเขม้น
สงครามระหว่างแสงกับเงาเป็นสงครามระหว่างเทพแสงกับเทพเงาแต่สุดท้ายก็ถูกยุติลงด้วยฟีมือของเหล่าสัตว์หางในอดีตและจิตวิญญาณแห่งFirst tail

หลังจากนั้นทั้งอัลคาเซียและเซร่าก็สนิทกันมากขึ้นเทพเงาก็ดูสดใสและดูเป็นผู้หญิงมากขึ้นเยอะเลยกว่าเดิมเยอะเลย
“นี่ๆเซอจะเตรียมของขวัญอะไรไปให้อัลคาเซียดี ช่วยข้าคิดหน่อยสิ”เซร่ากำลังเช็ครายชื่อของขวัญอยู่ถามขึ้นมาซึ่งทำให้สุนัขสามหัวได้แต่ตอบแบบขอไปที
“นี่แหล่ะนิสัยของเทพเงา หลังจากสงครามประมาณ 5 ปี ท่านเทพเงาก็อ่อนโยนเหมือนเมื่อ 30 ปีก่อนอีกครั้ง คงเป็นเพราะเด็กพวกนั้นแน่เลย เพราะหลังจากนายท่านตายไป ท่านเซร่าก็ไม่ได้ยิ้มอีกเลยจนกระทั่ง ได้มาพบเจ้าเด็กพวกนั้น”เซอร์เบรัสครุ่นคิด

“คงไม่ได้ไปพบท่านเทพแห่งแสงสว่างอย่างเดียวแน่ๆ ใช่ไหมขอรับ”เซอร์เบรัสพูดดักคอราวกับรู้ทัน
“มีอะไรที่เซอมองข้าไม่ออกบ้างเนี่ย”เซร่าบ่นอุบ
“ข้าอยู่กับท่านมาเกือบพันปีนะขอรับ ทำไมข้าจะไม่รู้นิสัยของท่านเป็นอย่างดีล่ะขอรับ”เซอร์เบรัสคิดขำๆกับคำพูดของเทพแห่งเงา

“ไม่ได้พบกับเจ้าเด็กนั่นนานแล้ว ก็เลยอยากไปหาน่ะ”เซร่าพูดเสียงเบา
“ถ้าข้าไม่ทัก ท่านก็คงกะจะแอบไปคนเดียวสินะขอรับ”เซอร์เบรัสพูดซึ่งเซร่าก็พยักหน้าช้าๆ
“ให้ตายสิ ถ้าจะไปไหนก็หน้าจะให้องครักษ์ไปด้วยสิขอรับ ถ้าโดนทำร้ายขึ้นมานายน้อยได้ฆ่าข้าแน่”เซอร์เบรัสพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ
“นี่เจ้าคิดว่าข้าอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ เซอร์เบรัส”เซร่าพูดเสียงเขียว

“ชั่งเถอะขอรับ แล้วส่งจดหมายไปบอกท่านเทพแห่งแสงสว่างรึยังล่ะขอรับ ถ้าจะไปก็น่าจะให้ทางนั้นเตรียมการต้อนรับให้สมเกียรตินะขอรับ”เซอร์เบรัสเปลี่ยนเรื่องทันที
“ยัง อยากลองไปโดยไม่บอกอัลคาเซียดูน่ะ”เซร่าพูดเสียงปกติ
“แล้วอยากไปเยี่ยมเจ้าหนูหน้าตายนั่นดูน่ะ”เซร่าพูด

“อีคารอสน่ะรึขอรับ คงจะไปหาเซนารัสน้อยด้วยสินะขอรับ แต่ว่าเซนารัสน้อยน่ะเขาออกไปเที่ยวนอกเมืองแสงนะขอรับ”เซอร์เบรัสพูด
“ไม่เป็นไรรอยู่ที่เมืองแสงสักพักก็ได้ แต่เจ้าต้องตามไปบอกเซนารัสน้อยนะเซอร์เบรัส”เซร่าหันมาบอก เซอร์เบรัสด้วยรอยยิ้มหวานเลี่ยนซึ่งเป็นรอยยิ้มที่แม้แต่เซอร์เบรัสยังขนและหางลุกตั้งขึ้นทันที
“ทั้งกะปีอะท่านเนี่ย”เซอร์เบรัสบ่นอุบเบาๆซึ่งเรียกเสียงหัวเราะเบาๆจากเทพแห่งเงา
“ถ้าอย่างงั้นหมายความว่าข้าก็ต้องไปด้วยสินะขอรับ”สิ้นคำร่างของสุนัขสามหัวก็ค่อยเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นสัตว์หางสุนัขหัวทั้งสามรวมเป็นหนึ่งเดียวขนสีม่วงดำสวมชุดหรูหราราวกับแม่ทัพ

“ใช่ เพราะเจ้าคือสุนัของครักษ์ข้างกายข้าไง”เซร่าพูดพลางสะบัดมือเกิดประตูมิติสีดำที่กระจกในห้องโถง
“ขอรับ”เซอร์เบรัสรับคำ
“มุ่งหน้าไปพักร้อนในวันหยุดของชั้นกันเลย”เทพเงาพูดอย่างร่าเริงซึ่งทำเอาเซอร์เบรัสส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“แน่แหล่ะครับนิสัยที่แท้จริงของเทพเงาล่ะ”เซอร์เบรัสคิดพลางมองไปยังส่วนหนึ่งของวิหารที่ถูกเวทลวงตาปกคลุมไว้เป็นรูปปั้นของกิ้งก่าสวมชุดขุนนางอย่างหรู
“ถ้านายท่านมาเห็นคงจะดีใจมากที่คนที่เขารักทำตัวสดใสแบบนี้ใช่ไหมนายท่าน”เซอร์เบรัสมองรูปปั้นพลางยิ้มบางๆออกมา
“นายท่านกระผมสัญญาว่าจะปกป้องทั้งท่านเซร่าและสายเลือดของท่านตลอดจนกว่าชีวิตจะหาไม่ครับ”เซอร์เบรัสคิดอย่างแน่วแน่
“เซอมัวทำอะไรอยู่ถ้าช้าข้าจะไม่รอนะเดี๋ยวถ้าพวกนั้นรู้จะยุ่งยากอีก”เซร่าเร่งเพราะนี่ไม่ใช่การออกไปอย่างเป็นทางการแต่เป็นการหนีเที่ยวของเทพแห่งเงา
“ขอรับ”เซอร์เบรัสรับคำก่อนจะหันไปมองรูปปั้นแล้วคำนับแล้ววิ่งเข้าประตูมิติไป
รูปปั้นนั้นมีอักษรสลักไว้ด้านล่างว่า
First Shade Chameleon Raphee-el

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area Epilogue chapt
PostPosted: Sun Sep 11, 2011 9:33 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนใหม่ออก(นานแล้ว)ยังไม่มีใครโพสเลย :cry:
/meไปนั่งซึมอยู่มุมห้องตัวเดียว

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area Epilogue chapt
PostPosted: Sun Sep 11, 2011 10:47 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Sat Jul 10, 2010 11:11 pm
Posts: 833
ตอนใหม่ มา 2 เรื่องเลย อ่ะ :oops:
รอดูตอนต่อไปนะ งิ :lol:


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area Epilogue chapt
PostPosted: Mon Sep 12, 2011 11:16 am 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
ผมก็นั่งอ่านอยู่เรื่อยๆน้า =w="
แค่...ไม่ค่อยโพสเท่านั้นเอง

//ทำงานๆๆๆ TwT

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area Epilogue chapt
PostPosted: Sun Sep 18, 2011 10:07 pm 
ไบสัน
User avatar

Joined: Fri May 06, 2011 5:35 pm
Posts: 94
ตอนที่ 13 To The Beach

ณ Crystal Beachปรากฏร่างของกิ้งก่าหลายสิบตัวซึ่งส่วนใหญ่นั้นลงมาจากเครื่องบินด้วยสีหน้าพะอืดพะอมมีเพียงเหล่าเด็กสี่ตัวเท่านั้นที่ดูจะร่าเริงเป็นพิเศษ
“ว้าวมีโรงแรมด้วยล่ะ”กิ้งก่าสีแดงตัวเล็กอายุประมาณ 10 ขวบพูดขึ้นพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่โรงแรมอย่างร่าเริง

“ท่านแอนนิโมเน่สั่งให้สร้างขึ้นน่ะ คงเพราะเล็งเห็นว่ามันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเหล่าหางน่ะ จึงได้สร้างโรงแรมไว้หารายได้มาช่วยเรื่องการขุดค้นโบราณสถานใต้ทะเลน่ะ”ก่าหลบหลีกอธิบายพลางเดินด้วยใบหน้าซีดขาวเพราะตาลุงกาซ่ายังขับเครื่องบินได้บ้าเลือดเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยทีเดียว
“ว้าว ทะเลล่ะครับพี่ลีโอ”เสียงของแขกกิตติมศักดิ์ตัวเดียวของทัวร์นี้คือหมาน้อยขนน้ำตาลที่ได้รับอนุญาติให้มาร่วมทัวร์จากเทพแสงอัลคาเซียอายุเพียงหกขวบเท่านั้น
“อืมๆ”กิ้งก่าสีแดงนามลีโอรับคำแบบรำคาญเล็กน้อย

“เอาล่ะเหล่ากิ้งก่าทั้งหลายมารวมกันที่นี่ก่อน เราจะแบ่งห้องกันก่อน”อัลวิสเรียกรวมพลที่ล็อบบี้ของโรงแรมในมือมีกุญแจห้องอยู่จำนวนหนึ่ง
“จับฉลากกันนะ ว่าใครจะได้ห้องเดียวกับใคร”อัลวิสหยิบกล่องใบเล็กๆขึ้นมาพร้อมยิ้มอย่างมีเลศนัย
หลังจากจับฉลากทุกตัวต่างแยกย้ายไปอยู่ห้องของตนที่ต้องนอนกับชาวก่าตัวอื่นอีกสามตัว

“พี่ครับคือว่า.....”วิสตะกุกตะกักเพราะปกติเขาไปไหนมักนอนกับพี่ตลอดแต่รอบนี้ไม่ได้นอนกับผู้เป็นพี่ก็เลยกลัวขึ้นมา
“เฮ้อ กลัวอะไรเป็นเด็กไปได้ถ้าพี่หายไปนี่เจ้าจะอยู่ไม่ได้เชียวเหรอ หืม”คนเป็นพี่ลูบหน้าผากของน้องเบาๆด้วยรอยยิ้ม
“แต่ว่าผมก็ยัง....กลัวอยู่ดีนี่ครับ”วิสก้มหน้างุดไปแล้วทำท่าเหมือนจะร้องไห้อีกต่างหาก
“คิดว่าพี่อยู่ด้วยเสมอสิ งั้นก็เอาอย่างงี้แล้วกัน”อัลวิสพูดก่อนจะดึงผ้าผูกผมออกมาซึ่งทำให้ผมสีดำสยายลงกลางหลังแต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้ใส่ใจนักเริ่มท่องคถาซึ่งพอท่องจบผ้าผูกผมพลันเปลี่ยนเป็นสร้อยคอสีดำมีจี้เป็นรูปปีกค้างคาวสีดำขลิบเทา

“เอ้านี่เก็บไว้เป็นตัวแทนของพี่ก็แล้วกัน”อัลวิพูดพลางยื่นสร้อยคอให้วิส
“แต่ว่า....แต่ว่า...พี่ครับทำอะไรน่ะ”วิสพูดเมื่อตัวเขาตอนนี้ถูกกิ้งก่าผู้พี่กอดเอาไว้
“พี่จะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอนะเพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวนะ”อัลวิสพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางปล่อยมือกลับสู่การยืนคุยตามเดิม
“แต่ผมก็ยังกลัวอยู่ดี”วิสเหมือนจะยังไม่หายกลัวถึงแม้เจ้าตัวนั้นกลับมาสบตากับอัลวิสได้แล้วก็ตาม
“งั้นจะมานอนกับพี่ก็ได้แต่มันก็มีเงื่อนไงนะ”อัลวิสยิ้มพลางก้มลงกระซิบเงื่อนไขให้กิ้งก่าตัวน้องฟังซึ่งหลังฟังจบวิสก็หน้าแดงซ่านพลางพูดเสียงดังว่า
”พะ....พี่ขี้โกงนี่ครับ”กิ้งก่าคนพี่รีบวิ่งไปทันทีก่อนจะโดนข้องของตนแตะเอา

“วิส รออะไรอยู่ล่ะ”เมอร์ซี่วิ่งมาตามเพราะเป็นห่วงเลิกคิ้วสูงกับท่าทางของเพื่อนตนที่ดูท่าจะอายแบบสุดกับรุ่นพี่ที่รีบวิ่งหนีไป
“อ้าวเมอร์ซี่ ขอโทษนะที่ช้า”วิสพูดพลางเดินอย่างรับชะตากรรม
“ไม่เป็นไร นายรีบเอาของไปเก็บก่อนเร็ว”เมอร์ซี่พูดพลางดันหลังกิ้งก่าขี้กลัวบางตัวที่พอยิ่งใกล้ถึงห้องยิ่งเดินช้าลงทุกที
“เอาล่ะเข้าไปกันเถอะ”เมอร์ซี่พูดพลางใช้คีย์การ์ดที่ทางโรงแรมจ้างตุ่นมาช่วยสร้างไว้เพื่อใช้เข้าห้องพัก
“เมอร์ซี่ช้าจริงไปตาม อีกตัวทำไมช้าอย่างนี้นะ”เสียงหนึ่งในห้องบ่นขึ้นมา
“ขอโทษที กว่าจะดันเจ้าหมอนี่มาห้องนี้ได้มันก็เลยกินเวลาน่ะ”เมอร์ซี่กล่าวขอโทษ

“อ้าวพวกนายเองเหรอปินัท ลีโอ”วิสพูดอย่างตกใจเมื่อสิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นก่าที่เขารู้จัก
“เอ่อสิ นายเก็บของเลยเร็วๆ จะได้ออกไปเล่นน้ำกัน”ปินัทดูท่าจะคึกคักกว่าตัวอื่นซึ่งเร่งให้วิสต้องรีบจัดของอย่างรวดเร็ว
“จริงสิสร้อยของพี่”วิสที่เหมือนนึกขึ้นได้ก็หยิบสร้อยคอนั้นขึ้นมาสวมไว้
“ออกไปเดินเที่ยวกันดีกว่า”ปินัทรีบๆลากกิ้งก่าดำออกมาภาพที่เห็นคือหาดทรายอันงดงามซึ่งตอนนี้มีเหล่าหางอยู่บางตาเพราะไม่ใช่ช่วงเวลาท่องเที่ยว

“ว้าวทะเลสวยจริงๆ......”ปินัทซึ่งพูดยังไม่ทันจบก็ถูกน้ำทะเลสาดเข้าอย่างจัง
“พี่ปินัทมาเล่นด้วยกันสิครับ”เสียงของทาลัสหัวเราะร่าพลางโบกมือชวนรุ่นพี่ทั้งสามตัวให้ลงมาเล่นน้ำกลับพวกเขาอันประกอบด้วยเขาและเนบิวลา
“หนอยเล่นทีเผลอนะไอ้เด็กบ้า”ปินัทที่ถูกน้ำสาดก็ลงไปร่วมเล่นกับพวกเด็กๆด้วย

“แล้วเพรเทอร์กับฟิวเจอร์ล่ะ”เมอร์ซี่ถาม
“อ๋อ ถ้าเพรทล่ะก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้ส่วนฟิวอยู่ในห้องครับ”เนบิวลาพูดพลางชี้ไปยังต้นมะพร้าวใกล้นั้นมีร่างของกิ้งก่าสีน้ำเงินกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้นอยู่
“งั้นเมอร์ซี่ไปหาฟิวเจอร์นะเดี๋ยวเราจะดูเพรทเทอร์ให้”วิสพูดก่อนที่ทั้งสองจะแยกกัน

“เพรทเทอร์ไม่ไปเล่นกับเพื่อนเหรอ”วิสเดินเข้ามาถามซึ่งทำให้กิ้งก่าสีน้ำเงินตกใจเล็กน้อยก่อนจะละสายตาจากหนังสือมาที่กิ้งก่าดำแทน
“พี่วิส ว่ายังไงนะครับ”ร่างนั้นถามด้วยสีหน้าตกใจ
“ไม่ไปเล่นกับเพื่อนเหรอเพรทเทอร์”วิสทวนคำถามของตนด้วยความสงสัย
“ตัวประหลาดอย่างผม...ทำอย่างงั้นได้ด้วยเหรอครับ”แม้ประโยคนั้นเหมือนจะประชดแต่น้ำเสียงของผู้พูดกลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจปนดีใจ
“ทำไมถึงคิดว่าตัวเองเป็นตัวประหลาดล่ะ”วิสถามพลางนั่งลงใกล้ๆเพรเทอร์
“ก็ทุกตัวในหมู่บ้านเรียกผมว่าปิศาจน้ำแข็งหรือไม่ก็ตัวประหลาดเสมอๆเลยน่ะครับ”เพรเทอร์พูดดวงตาหลุบต่ำเหมือนจะร้องไห้

“คงจะเกลียดตัวเองสินะ”วิสคิดพลางขยับตัวมาอยู่ใกล้กิ้งก่าน้อย
“พี่ไม่เห็นว่านายจะเป็นปิศาจเหรอตัวประหลาดตรงไหนเลย นายออกจะดูน่ารักในบางทีนะ”วิสพูดกับเพรทเทอร์ยิ้มๆ
“จริงเหรอครับ ผมไม่ใช่ตัวประหลาด จริงๆเหรอครับ”เพรเทอร์พูดซึ่งน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความดีใจน้ำตาเอ่อคลอเต็มดวงตา
“อื้อ แล้วพี่ก็คิดว่าพวกเนบิวลา เขาก็น่าจะคิดแบบพี่นะ”วิสพูดพลางลูบหัวซึ่งนั่นทำให้กิ้งก่าน้ำเงินปล่อยโฮออกมาทันทีก่อนจะโผเข้ากอดวิสทันที
“ไม่ร้องๆนะเอาล่ะไปเล่นกับเพื่อนๆกันเถอะ”วิสปลอบกิ้งก่าในอ้อมแขนพลางชี้ไปทางพวกเนบิวลาซึ่งกำลังเล่นน้ำกันอยู่
“ครับ”กิ้งก่าน้ำเงินเช็ดน้ำตาก่อนจะวิ่งไปหาพวกเนบิวลา
“ไปหาพี่ดีกว่า”วิสพึมพำพลางเดินไปที่ที่พี่ของตนน่าจะไป

ห้องของหน่วยSINมีร่างของสีเทายืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ถ้าสังเกตกันดีๆจะเห็นว่าเงาที่สะท้อนในกระจกมีกิ้งก่าสองตัวทั้งๆที่มีกิ้งก่าตัวเดียวอยู่หน้ากระจก
“พี่มิลเลอร์ครับ ทำไมตอนไปที่ป่าพี่ถึงยึดร่างผมตามใจชอบล่ะครับ”ฟิวเจอร์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้ากางเกงสามส่วนสี่ดำพูดกับร่างในกระจกซึ่งเป็นกิ้งก่าสีขาวผมสีขาวยาวถึงหลังสวมชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสามส่วนดวงตาสีม่วงอ่อนนั้นแลดูเย็นชาแต่แฝงด้วยความอ่อนโยน

“พี่ขอโทษพี่แค่อยากเจอ.....”ร่างนั้นเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ต้องรีบหายตัวไปเพราะว่า
“ฟิวเจอร์พี่เข้าไปนะ”เมอร์ซี่เคาะประตูก่อนจะเปิดเข้ามา
“พี่เมอร์ซี่!”กิ้งก่าน้อยสะดุ้งทันทีก่อนจะรีบปรี่ออกไปต้อนรับ
“พี่เมอร์ซี่มีอะไรเหรอครับ”กิ้งก่าน้อยถาม
“พี่จะมาถามว่าทำไมฟิวเจอร์ถึงไม่ออกไปเล่นกับเพื่อนๆล่ะ”เมอร์ซี่ถามพลางก้มตัวลงมามองด้วยความสูงที่ต่างกัน

“อ๋อ ผมบอกพวกเขาแล้วว่าจะไปเดินเที่ยวชายหาดน่ะครับ”กิ้งก่าน้อยตอบ
“งั้นพี่ไปเดินเป็นก็แล้วกัน”เมอร์ซี่พูดยิ้มๆ
“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของพี่ ผมไปเดินคนเดียวได้ครับ”ฟิวเจอร์พูดด้วยความเกรงใจแต่เมอร์ซี่ขัดขึ้นทันทีว่า
“ไม่ได้นะฟิวเจอร์ยังเด็กอยู่ไปเดินตัวเดียวมันอันตรายนะพี่ไปเป็นเพื่อนดีกว่า”พูดจบเมอร์ซี่ก็จัดแจงอุ้มกิ้งก่าน้อยขึ้นซึ่งกิ้งก่าที่ถูกอุ้มหน้าแดงซ่าน
“พี่เมอร์ซี่ปล่อยนะครับ ผมเดินเองได้นะครับ”กิ้งก่าน้อยพูดพลางดิ้นไปมาในอ้อมกอดของเมอร์ซี่
“พี่จะไม่ปล่อย จนกว่าฟิวเจอร์จะยอมให้พี่ไปด้วยนั่นแหละ”เมอร์ซี่พูดยิ้มๆเหมือนมีความสุขที่ได้แกล้งกิ้งก่าน้อย
“พี่ครับปล่อยผมน้า”กิ้งก่าน้อยยังดิ้นไปมาในอ้อมกอดของเมอร์ซี่ซึ่งเมอร์ซี่นั้นหัวเราะร่า
“ก็ได้ๆ ผมให้พี่ไปด้วยก็ได้แต่พี่ปล่อยผมก่อนสิ”หลังจากที่กิ้งก่าน้อยพูดเมอร์ซี่ก็วางตัวของฟิวเจอร์ลง
“เอาล่ะ งั้นไปเดินเที่ยวที่ไหนก่อนดี”เมอร์ซี่พูดด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ
“งั้นลองเดินไปเที่ยวในโรงแรมให้ทั่วก่อนก็แล้วกันครับ”ฟิวเจอร์พูดพลางรีบเดินไปด้วยใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย

หลังจากมาถึงของถึงโซนขายของที่ระลึกกิ้งก่าทั้งสองสนใจร้านขายเมจิกไอเทมพิลึกๆร้านหนึ่ง
เจ้าของร้านสวมชุดคลุมสีดำนั่งอยู่ที่เคาท์เตอร์มองลูกค้าทั้งสองด้วยแววตาแปลกๆ
“คุณลูกค้าอยากได้อะไรสามารถหยิบได้เลยนะครับเพียงแต่สินค้าของกระผมมันจะเลือกเจ้าของ”ป้ายติดไว้อย่างงั้น
“พี่เมอร์ซี่ดูสิๆ”ฟิวเจอร์ชี้ไปที่นาฬิกาแบบห้อยคอสีทองเข็มสีดำเป็นสร้อยสั้นๆ
“ฟิวเจอร์อยากได้เหรอ”เมอร์ซี่ถามส่วนกิ้งก่าน้อยทำหน้าเหมือนกับอยากจะได้แต่ก็ไม่อยากขอเพราะเกรงใจ
“เอ่อคือว่า.....คือว่าผม”กิ้งก่าน้อยตะกุกตะกักด้วยความเกรงใจรุ่นพี่ของตน
“อยากได้สินะงั้นสินะงั้นหยิบได้เลย”เมอร์ซี่นั้นไม่ได้ว่าอะไรแต่กิ้งก่าน้อยกลับไม่ยอมหยิบ
“หยิบไม่ถึงเหรองั้นพี่อุ้มแล้วฟิวเจอร์หยิบก็แล้วกัน”พูดจบเมอร์ซี่ก็อุ้มกิ้งก่าน้อยขึ้นซึ่งเหล่าหางตัวอื่นมองภาพนี้ด้วยความรู้สึกเอ็นดู

“ดูนั่นสิ ว้ายพี่ชายก็หล่อน้องชายก็น่ารัก”เสียงชมจากรอบด้านยิ่งทำให้กิ้งก่าน้อยเขินเข้าไปใหญ่
“น่าร้ากกกกก”สิ่งที่เหล่าหางผู้พบเห็นพูดกันแบบซุบซิบชนิดจงใจให้ได้ยินซึ่งทำให้กิ้งก่าน้อยรีบหยิบนาฬิกาลงมาก่อนจะกระโดดลงจากอ้อมกอดที่ตนเผลอเคลิบเคลิ้มเหมือนกัน
“เท่าไหร่เหรอครับ”กิ้งก่าน้อยถามเจ้าของร้านที่สวมเสื้อคลุมสีดำปกปิดใบหน้า
“หืม ขอข้าดูหน่อยสิ”ร่างนั้นยื่นมือมาว้านาฬิกาไปดูอยู่สักพัก
“ฟรีจ้า นาฬิกาอันนี้เลือกเจ้าเป็นเจ้าของแล้ว”เจ้าของร้านพูดยิ้มๆพลางยื่นนาฬิกาให้กับฟิวเจอร์

“แล้วอันนี้ล่ะครับ”เมอร์ซี่พูดพลางหยิบธนูไม้สีน้ำตาลเข้มออกมาจากชั้นวางทีเปล่งแสงสีเขียวอ่อนออกมา
“หืมขอกระผมดูหน่อยนะขอรับ”ร่างนั้นเอามือจับก่อนจะหลับตาลงสักพักก่อนจะพูดยิ้มว่า
“สิ่งนี้เป็นของท่านแล้วขอรับ”ร่างนั้นพูดก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกนอกร้านไป

ณ ส่วนของชายหาดมีเก้าอี้อย่างดีพร้อมโต๊ะตรงกลางซึ่งมีกิ้งก่าสองตัวกำลังเล่นหมากรุกกันอยู่
“รุก”กิ้งก่าดำพูดพลางขยับตัวควีนมาในตาที่กินคิงได้
“เฮ้ย ข้าพเจ้าลืมได้ไงเนี่ย”กิ้งก่าสีเหลืองร้องพลางขยับคิงหนีซึ่งนั่นต้องแลกกับการเสียบิชอปไป
หมากตอนนี้หมากสีดำตอนนี้กินพื้นที่อยู่เกือบครึ่งกระดานส่วนหมากขาวตอนนี้กำลังลดลงอย่างน่าตกใจ
“พี่ครับมาอยู่นี่เอง”วิสเรียกผู้เป็นพี่เบาๆซึ่งกิ้งก่าผู้พี่หันมามอง

“รุกฆาต”อัลวิสพูด
“แพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย”กิ้งก่าสีเหลืองบ่นอุบ
“รอบนี้ใช้เวลาไปประมาณ 3 นาทีดีขึ้นกว่าครั้งก่อนนะวี”อัลวิสยิ้มให้
“เอ่อสิ”วีพูดแบบไม่สบอารมณ์แหงล่ะเขาเล่นกับหมอนี่ทีไรแพ้โดยนอกจากเบี้ยแล้วเขายังไม่สามรถแตะต้องหมากตัวอื่นได้เลย
“พี่ครับมาทะเลทั้งทีทำไมไม่ไปเล่นน้ำล่ะครับ”วิสถาม
“แหม เวลายังมีเหลือเฟือ ยังไม่ต้องรีบว่าแต่คอแห้งแล้วล่ะวีไปหาอะไรดื่มที่ร้านลุงจามอนดีกว่า”อัลวิสตอบปัดก่อนที่จัดลุกเดินไปที่ร้านจามอนกับวีแต่วีก็ต้องตกใจเมื่อเขาเห็นหมีมีมี่ซึ่งน่าจะอยู่ที่เมืองแสงตอนนี้อยู่ในชุดสบายๆนั่งอยู่

“อ้าวคุณวีมะ...มาเที่ยวด้วยเหรอคะ”มีมี่ยิ้มให้ใบหน้านั้นขึ้นสีจาง
“อืมว่าแต่มีมี่เถอะมาทำอะไรที่นี่เหรอ”วีรับคำแบบไม่ใส่ใจกับท่าทางของมีมี่
“พอดีมีมี่มาเที่ยวน่ะค่ะคุณวี”มี่มีตอบด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีจางๆ
“วีไปกันเถอะข้างในมีอะไรดีด้วยล่ะ”เสียงของอัลวิสเรียกซึ่งกิ้งก่าสีเหลืองเดินตามกลับไปแต่ก็ไม่ลืมโบกมือให้กับหมีมีมี่

“ชอบเขาใช่มั้ยล่ะมีมี่”เสียงหนึ่งเรียกสติของมีมี่กลับมาจากการมองวีเดินจากไป
“คะ...คุณเป็นใคร”มีมี่พูดออกมาทันทีแต่ก็หลังจากเห็นหน้าชัดก็ร้องออกมา
“คะ...คุณฟอร์จูน”มีมี่ทำหน้าเหมือนเห็นผี
“เธอน่ะชอบวีสินะมีมี่”ฟอร์จูนพูดยิ้มพลางค่อยๆใช้คำพูดไล่ต้อนอย่างรวดเร็ว
“คือว่ามีมี่ไม่ได้ชะ...ชอบคุณวีนะคะ”มีมี่หน้าแดงพลางแก้ตัวตะกุกตะกัก

“ไม่ได้ชอบแต่รักเลยใช่มั้ยล่า”กิ้งก่าดำต้อนหมีมีมี่ต่อไปพลางก้มตัวหลบผลไม้ที่พุ่งเข้ามาจากการขว้างของมีมี่
“ว่าแต่คุณฟอร์จูนรู้ได้ไงล่ะคะ”มีมี่ถามหลังจากคว้าผลไม้บนโต๊ะไปใส่ฟอร์จูนจนหมดแล้วซึ่งไม่มีผลไหนโดนกิ้งก่าดำสักผลเดียว
“มีแต่หางโง่กับหางทึ่มเท่านั้นที่มองไม่ออกว่าเธอชอบเขาน่ะมีมี่””ฟอร์จูนตอบยิ้มๆ
“วีน่ะทึ่มจะตายถ้าเธอไม่เปิดเกมรุกก่อนเธอคงจะได้แต่แอบรักเขาไปตลอดชีวิตล่ะนะ”ฟอร์จูนแนะนำก่อนจะเดินออกไป
“ปะ....เปิดเกมรุกงั้นเหรอ”มีมี่พึมพำเบาด้วยใบหน้าแดงซ่านพลางมองไปยังทิศทางที่วีเดินจากไปเงียบๆ

_________________
Image
ตัวละครพิเศษมีเฉพาะในฟิครองของเราเท่านั้นลิ้งข้างล่างเลยจ้า
http://www.bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=9028


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: Fan-Fic12tailsThe chameleons of Rest Area ตอนที่ 13
PostPosted: Sun Sep 18, 2011 11:35 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Sat Jul 10, 2010 11:11 pm
Posts: 833
มันจะไปเชื่อมโยงกับอีกเรื่องไหมนะ -w-*
อืม น่าคิดๆ -w-* :oops:


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 62 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki