Last visit was: It is currently Wed Feb 21, 2018 4:36 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 9 posts ] 
Author Message
 Post subject: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 10:07 pm 
นักธนู

Joined: Mon Apr 11, 2011 4:04 pm
Posts: 42
Location: บางนา
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ ชื่อกุ๊กกิ๊กค่ะ นาน ๆ จะแต่งนิยายสักทีคราวนี้มาถูกใจเกมส์ 12หางเข้า
เลยลองแต่งดูบ้าง สำหรับผลงานเก่าก็มีหนังสือ 1 เล่ม กับสำนักพิมพ์ Little-Big




หรือเล่มนี้นี่เอง~ คลิกที่นี่


:oops: :oops: สำหรับใครที่อยากติดตามอ่านผลงานชิ้นอื่น ๆ สามารถติดตามได้ที่ http://sakuraiiz.exteen.com นะจ๊ะ


------------------------------------------------------------------------------------------

เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ ^^ ( เรปล่างเป็นตอนแรกค่ะ )

-------------------------------------------------------------------------------------------

_________________
ติดตามผลงานเขียนอื่น ๆ ได้ ที่นี่ http://sakuraiiz.exteen.com/
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 10:10 pm 
นักธนู

Joined: Mon Apr 11, 2011 4:04 pm
Posts: 42
Location: บางนา
บทที่ 1-2

-------------------------


บทที่ 1 : ฉันเองถูกทิ้ง...


ในค่ำคืนนี้เงียบสงัด มีกระต่ายขนปุยสีม่วงได้นอนขดตัวอย่างหนาวสั่นตัวอยู่ข้างกองไฟสีเหลืองทองที่กำลังขับไออุ่นออกมาจากเปลวเพลิงอันแสนสง่าของมัน ทะเลทรายยามค่ำคืนนี่ช่างหนาวเย็นเหลือเกิน ผิดกับเวลาสว่างที่แดดร้อนจ้าจนแทบทนไม่ได้


กระเป๋า ปืน ถูกกอดไว้อย่างแน่นหนา หูของเธอปิดใบหน้าแต่ทว่าเงี่ยฟังทุกก้าวที่เดินผ่านกระต่ายตัวนี้ เธอชื่อ ลูน่า เธอมีดวงตาสีฟ้าสดใสร่างกายของเธออ่อนล้าจากการต่อสู้กับแมลงร้ายหน้าตาเหมือนปูทะเลที่อาศัยอยู่ใต้ทะเลทราย การต่อสู้กับมันทำเธอเหนื่อยอ่อน แต่ก็ทำให้เธอมีเสบียงมากพอที่จะออกเดินทางไกล เนื้อปูสีฟ้าสดถูกล้างให้สะอาดแล้วผึ่งลมไว้อย่างเป็นระเบียบ เสียงไฟแตกดังเปรี๊ยะ ๆ ทำให้กระต่ายสาวยากที่จะหลับ จิตใจที่ระแวงและหวาดกลัวทำให้เธอไม่กล้าที่หลับสนิท...ไม่นานนักก็ถึงรุ่งอรุณ กองไฟมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าถ่าน ลูน่าเก็บข้าวของเรียบร้อย แต่ก็ต้องโมโหอย่างสุดขีดเมื่อพบว่าเนื้อปูที่เธอผึ่งลมทิ้งไว้ของเธอหายไป..



“ใครกัน บังอาจมาก กล้าดียังไงมาขโมยของ ๆ เรา”
กระต่ายสาวกำปืนแน่น ดวงตาหรี่เล็กมองหาร่องรอยแล้วเธอก็พบ !!


มีรอยเท้าเล็ก ๆ บนผืนทรายร่วน ๆ มันดูเหมือนรอยเท้าแมว...ที่มุ่งตรงเข้าไปยังเขตป่าที่เขียวชอุ่ม เธอหมายใจจะอยากพบขโมยผู้นี้ จึงเร่งออกเดินย้อนกลับเข้าไปในป่า ไม่นานเธอก็พบร่องรอยที่ชัดเจนขึ้นนั้นคือเศษไม้และขี้เถ้าที่มอดไหม้จนดับสนิท ทันใดนั้นเอง !! เธอก็ได้พบแกะสาวนางหนึ่ง ดูท่าทางป่วยหนัก บนตัวเธอมีรอบบาดแผลจากสัตว์ร้าย และ ในมือเธอกำเนื้อปูไว้แน่น มันมีรอยกัดเล็กน้อย ดูเธอคงหิวแต่ไม่มีแรงกินมัน
( นั่นมันของฉันนี่ ลูน่าเอ่ยเบา ๆ )


กระต่ายสาวยืนมองอยู่สักพักจึงตัดสินใจเดินไปเรียก “คุณแกะ คุณแกะ ตื่นเถอะ คุณกำลังกำอาหารของฉันอยู่” แกะสาวลืมตา เธอส่งเสียงอ่อนระโหยออกมาจับใจความได้ว่า “ช่วยฉันที ได้โปรด..”
แม้จะไม่ได้ร่ำเรียนมาทางหมอยาโดยตรง แต่เธอก็พอมีวิชาความรู้ทุกด้านที่กระต่ายพึงเรียน เธอจึงรับรู้ว่า พลังชีวิตของแกะสาวร่อยหรอลงเต็มที เธอหยิบหม้อใบเล็กขนาดพกพาออกมาตั้ง รีบจุดไฟ ตั้งหม้อใส่น้ำ ปรุงสมุนไพรสีแดงสด แล้วรีบนำให้แกะสาวดื่มเธอดูดีขึ้นบ้างเล็กน้อย ( อย่างว่าล่ะ ยามันไม่แรงพอจะชุบพลังเธอ แน่ล่ะชั้นเป็นแม่ค้านี่....ลูน่าหงุดหงิดตัวเองในใจ)


กระต่ายสาวประคองให้ลุกขึ้นนั่ง เธอส่งเสียงโขลก ๆ อย่างคนไม่สบาย ที่ร่างกายพึ่งฟื้น


“ฉันชื่อแมร์รี่....ขอบคุณเธอนะ..”
“ลูน่า” กระต่ายสาวตอบอย่างเป็นมิตร เธอถอดเป้สะพายใบโตออก พร้อมคุ้ยหาอะไรบางอย่าง เสียงขวดแก้วขนาดใหญ่กระทบกับกรุ๋งกริ๋ง ไม่นานเธอก็หยิบขวดยาสีแดงทับทิมออกมา เธอเปิดฝาจุกก๊อกและยื่นให้แมร์รี่อย่างใจดี

“คือฉันไม่มี...เงินเลยนะคุณแม่ค้า..” เธอส่ายหน้าเบา ๆ ไม่กล้ารับของ

“เอาเป็นว่า เธอดื่มมันก่อนเถอะ เธอจะได้เล่าให้ฉันฟังว่าเธอ ไปทำอะไรมาทำไมถึงต้องมาขโมยของฉัน และ ทำไมเธอถึงบาดเจ็บ” ลูน่าเฝ้ามองแมร์รี่แกะสาวที่กำลังจิบยาสีทับทิมอย่างเรียบร้อยจนหยดสุดท้าย เธอดูโกรธ สงสัย และ อยากรู้ในเวลาเดียวกัน

“ฉันถูกคนในสมาคมทิ้ง หลังจากพวกเราพ่ายแพ้ให้กับแมลงยักษ์พวกนั้น (เธอคงหมายถึงเจ้ายักษ์โง่ที่หมุนร่างกายเพื่อทำร้ายคนที่เดินผ่าน ) พวกเขาทิ้งฉันไว้ที่นี่เพราะฉันกำลังจะตาย”…


“พวกนั้นใจร้ายจริง ๆ คุณกระรอกไม่เคยสอนให้สัตว์หางเห็นแก่ตัวสักหน่อย” ลูน่าบนอุบ หูของเธอลู่ไปด้านหลังอย่างน้อยใจ “ฉันเองก็ถูกทิ้งให้เดินทางคนเดียวข้ามไปยังฝั่งทะเลสีฟ้า..”

เงียบกันไปสักพัก

“ลูน่า ฉันไม่ได้ตั้งใจขโมยเนื้อปูของเธอหรอก แต่แมวที่มากับฉันเค้าบอกว่ามีคนวางทิ้งไว้..” แกะสาวมองดูเนื้อปูที่เหลืออยู่เพียงชิ้นเดียว “ฉันขอโทษแทนพวกเขาด้วย...”

“แหม ขนาดเค้าทิ้งเธอไว้แบบนี้ เธอยังปกป้องเค้าอีกนะ” ลูน่าหยิบนมสดออกมาจากกระเป๋าใบโตของเธอ พลางยื่นให้แกะสาวอีก “ดื่มซะจะได้สดชื่นขึ้น ว่าแต่เธอจะไปไหนแมร์รี่”

“ขอบคุณ แต่ฉันขอเก็บไว้เป็นเสบียงก่อนนะ ทะเลทรายหาน้ำหานมดื่มยากจะตายไป ฉันจะไปทะเลสีฟ้าเหมือนเธอ ได้ข่าวว่าที่นั่นมีเมืองเล็ก ๆ สงบ ๆ ริมทะเลให้เราพักระหว่างฝึกฝน”

“เธอยังดูเป็นเด็กอยู่เลยนะ ฝึกมากี่ปีแล้วล่ะ อยู่ระดับไหนแล้ว” ลูน่าไถ่ถามแกะสาวที่แม้จะสูงกว่าแต่ยังดูอ่อนหัดในเรื่องการเดินทาง

“ฉันหรอ....จริง ๆ ฉันเพิ่งอยู่ระดับที่..เอ่อ..18 ฉันเกลียดความหนาวเย็นของเมืองทางเหนือ เลยรีบรุดมาที่นี่ก่อน...จะว่าไป ฉันตามชาวกิล...ที่เพิ่งทิ้งฉันไป..มาน่ะ..” แกะสาวพูดพลางหยิบหนังสือเก่า ๆ ออกมา “แต่ฉันใช้เวทย์แสงรักษาได้แล้วนะ ดูนี่สิ”….

กระต่ายสาวกำลังจะอ้าปากต่อว่า แต่ก็หยุด และ ให้ความสนใจกับศาสตร์โบราณ แมร์รี่ยืนขึ้น และ หลับตา เธอกุมมือแนบออก ปากท่องอะไรสักอย่างที่ฟังดูไพเราะ ลึกลับ ฉับพลันความเหนื่อยล้า บาดแผลของตัวเธอเอง และ กระต่ายสาวก็หายไป....Heal นั่นเอง

“โอ้โฮ เธอนี่เก่งแฮะ เธออยากกลับไปฝึกมั๊ยล่ะ ฉันจะพาเธอกลับไปเอง” กระต่ายสาวให้ความสนใจแมร์รี่มากขึ้น “เผื่อว่าเธอจะอยากหาเพื่อร่วมทางเพิ่มน่ะ” ลูน่ายิ้มหวานยื่นข้อเสนอให้แมร์รี่

“จะดีหรอลูน่า เธอกำลังจะไปเมืองแห่งทะเลสีฟ้า...เธอจะเสียเวลานะ” แมร์รี่เอ่ยเสียงอ่อยหลังจากนั่งลงบนหญ้านุ่ม ๆ อีกครั้ง

“ไม่เลยแมร์รี่ ฉันอ่อนแอเกินกว่าจะไปคนเดียว ฉันรอได้ เผื่อเราจะได้เพื่อนร่วมเดินทางเพิ่มอีกไง”
ลูน่ากระดิกหูไปมาน่าเอ็นดู เธอดูเหมือนเด็กน้อยที่กำลังดีใจที่ได้เพื่อนใหม่

“งั้น ฝากด้วยค่ะ ท่านหัวหน้า” แกะสาวยิ้มรับคำ ก่อนยื่นมือที่เหมือนมนุษย์ไปจับมือกระต่ายสาว

“เรียกฉันลูน่าเถอะ จั๊กกะจี้ ว่าแต่ถ้ามือเธอเป็นกีบเหมือนเท้าของเธอคงตลกน่าดู” ลูน่าแหย่แมร์รี่อย่างร่าเริง ก่อนจะเอ่ยอีกครั้งว่า “นี่ถ้ามือฉันเป็นแบบเป็นแบบอุ้งเท้าของกระต่ายทั่วไปแล้วจะถือปืนยังไงล่ะเนี่ย”


ทั้งสองหัวเราะใส่กันอย่างมีความสุข ก่อนออกเดินทางย้อนกลับขึ้นไปทางเหนืออย่างตั้งใจว่าจะฝึกตนให้แข็งแกร่งขึ้น




จบตอนที่ 1

_________________
ติดตามผลงานเขียนอื่น ๆ ได้ ที่นี่ http://sakuraiiz.exteen.com/
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 10:13 pm 
นักธนู

Joined: Mon Apr 11, 2011 4:04 pm
Posts: 42
Location: บางนา
บทที่ 2 หุบเขาลาวา


ผ่านมาไม่กี่วัน สองสาวก็เดินผ่านป่าเล็ก ๆ ที่มีเพียงหย่อมเดียวกลางทะเลทราย มาหยุดอยู่ที่ตีนภูเขาไฟอันร้อนระอุ....

“ข้ามเจ้านี่ไป อากาศจะผิดกันลิบลับเชียวล่ะ” ลูน่าสังเกตเห็นว่า แมร์รี่ดูรู้สึกไม่ดีเลยจากสีหน้าของเธอ ที่ปกติจะขาวเผือดแต่มีรอยแดงระเรื่อ เหมือนมะเขือเทศผลสุกอ่อน ๆ แต่ตอนนี้มันซีดจนรอยแดงน่ารักเหล่านั้นหายไป


“ฉันกลัว...ลูน่า...เรา...เรา....ฉันคิดว่าครั้งหน้าเรามากับคุณกาซ่าเถอะ” แกะสาวพูดถึง เที่ยวบินนรกราคาถูกของคุณกาซ่า ตุ่นผู้เป็นนักบินที่ขับเครื่องบินที่ไม่น่าโดยสารที่สุด


“ฝากชีวิตไว้กับบตาตุ่นซื่อบื้อนั่น จะตายไวกว่าเรามากันเองอีกนะ” ลูน่าหยิบปืนออกมาใส่กระสุนจนเต็ม นำยาขนานต่าง ๆ หลากสีมาเตรียมพร้อมไว้ที่กระเป๋าเสื้อ แมร์รี่สังเกตเห็นน้ำยาหลากสีสัน บ้างเหมือนลูกกวาด บ้างเหมือนเลือด เธอจึงไถ่ถามด้วยความใคร่รู้


“เธอแยกเจ้าน้ำยามหัศจรรย์พวกนี้ออกได้ไงน่ะ” แกะสาวส่งสายตาฉงนสงสัยไปยังลูน่า หวังช่วยทำให้ตัวเธอเองลืมเรื่องความน่ากลัวที่อยู่ในภูเขานี้ไปให้ได้


“ง่ายจะตายสำหรับกระต่ายอย่างฉัน แต่จริง ๆ เธอควรจำมันไว้บ้างนะ ควรพกไว้เผื่อยามจำเป็น แม้ผู้มีพลังพิเศษในการเยียวยา ก็ประมาทไม่ได้หรอก ดูนี่นะ”

ลูน่าพูดพลางหยิบขวดแก้วต่าง ๆ ขึ้นมาบอกเล่า

“เจ้าขวดสีแดงทับทิมเหมือนเลือดขวดนี้มันทำให้บาดแผลดีขึ้นหรือหายไป ทำให้เรามีพละกำลัง ขวดสีเหลืองน้ำตาลนี่มันทำให้เรารู้สึกว่ามีพลังในการร่ายเวทย์มากขึ้น ส่วนยาสีเขียวมีสองแบบ แบบหนึ่งเมื่อดื่มแล้วจะทำให้มีพลังในการร่ายคาถาเหมาะกับพวกมีพลังพิเศษลึกลับมาก ๆ แบบที่สอง เจ้านี่หายากหน่อย มันดื่มแล้ววิ่งเร็วเชียวแหละ แต่ไม่นานหรอก”

ลูน่าหยุดพักหายใจเพียงครู่เดียวแล้วเริ่มพูดต่อ “ส่วนนี่” เธอเปิดตำรายากระต่ายออกมา “กระต่ายเท่านั้นที่ทำได้ สีชมพูดื่มแล้วพรางตา สีฟ้าดื่มแล้วตัวใหญ่ น้ำยาตัวเล็กก็มีนะ แต่มันค่อนข้างผสมยาก เธอก็รู้ฉันเป็นแม่ค้า ไม่ใช่หมอยา รู้ไม่เท่าพวกหมอยาหรอก”

ลูน่าจัดเตรียมของอย่างชำนาญ เธอส่งยาขวดให้แมร์รี่เก็บไว้ติดตัวเล็กน้อย รวมถึงแซนวิสเนยถั่วหน้าตาบ้าน ๆ ราคาค่อนข้างสูง ที่ลูน่าเอ่ยว่าควรกินซะเพราะมันจะทำให้เธอมีพลังมากขึ้น
จากนั้นไม่นาน ลูน่าก็เดินนำแมร์รี่เข้าไปยังถ้ำที่มืดมิดและน่ากลัว มีเสียงกรีดร้องของนกมากมายมาจากแห่งไหนสักแห่ง

“เธออยากกินไข่ย่างมั๊ย” ลูน่าเอ่ยน้ำเสียงสดใสแทรกผ่านความมืดสนิทของถ้ำเข้ามา

“เธอพูดอะไรน่ะ ที่นี่จะมีไข่ได้ไง” แมร์รี่ผู้ที่อ่อนต่อโลก ยังพรั่นพรึงในความมืดมิด จนลืมว่า เมื่อเดือนก่อนเธอเคยผ่านมาที่นี่

“เธอนี่น้า เดินรอดปลอดภัยไปจนถึงที่ทะเลทรายได้ยังไงน้อ ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ อ๊ะ...ระวังนะ เธอเดินดี ๆ ล่ะ เราถึงลาวาแล้ว” ลูน่าคงพูดถึงแสงสว่างกระจิ๊ดริ๊ด ที่ส่องสว่างผ่านซอกหินออกมาด้านหน้าที่จะถึงนี้

“เราจะออกไปยังไงลูน่า ฉันว่าฉันอ้วนไปนะ” แกะสาวเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล ก็ซอกหินนั้นมันดูเล็กและมีช่องน้อยเหลือเกิน

“โถ่ แมร์รี่ ถ้าเธอผอม เจ้านักรบวาฬก็โคตรจะอ้วนแล้วล่ะ ขาเธอเนี่ยกินคำเดียวก็หมดแล้วนะ”
แมร์รี่คงไม่รู้ว่าลูน่าต้องกลั้นหัวเราะมากมายแค่ไหน “เอาล่ะนี่ไงเราออกมาได้แล้ว”

ซอกหินที่ดูเหมือนจะเล็ก แต่กลับใหญ่กว่าที่คิด แมร์รี่มีรอยจาง ๆ ขึ้นที่พวงแก้มอีกครั้ง คราวนี้ดูออกว่าเธอเคอะเขิน

“แกวกกกกกกกกกก แกว้กกกกกกกกกกกกกกกกกก” แมร์รี่กับลูน่าหันขวับไปยังที่มาของเสียงพร้อมกัน สิ่งที่เห็นคือ นกฟีนิกส์ขนาดยักษ์ ขนของมันติดไฟทั้งตัว ไม่สิ มนมีขนเป็นเปลวเพลิงต่างหาก

“เฮ้ ปกติมันไม่อยู่แถวนี้นี่นา ทำไมมันถึงมาหาเราเร็วนักล่ะ...” ลูน่าพูดพลางเล็งปืนไปพลาง
“ฉันว่าฉันรู้สาเหตุนะลูน่าจัง” แมร์รี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น ก่อนสะกิดไหล่ลูน่าแล้วชี้ไปยังพื้น
“เดี๋ยวสิ ฉันกำลังเล็งมั...น....” ลูน่ายิงโดนนกไฟพิโรธไปหลายนัด แต่มันแข็งแกร่ง
และเริ่มพ่นลูกไฟ ด้วยสัญชาตญาน เธอกระโดดสูงหลบได้ทัน ทิ้งแมร์รี่อ้าปากค้างอยู่บนพื้น

“ลูน่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา เธออออไปไหนนน อ๊าาาาา ระวังน้าาาาา”
แกะสาวส่งเสียงเตือนเพื่อนลั่น แม้ลูกไฟจะโดนเธอจนผิวหนังเริ่มพอง แต่เธอก็ไม่กล้าขยับหนีไปไหนด้วยความกลัว

“ตายซ้าาาาา เจ้านกงี่เง่า!!!” ลูน่าร่วงลงมาบนพื้นอย่างสง่างาม มือควงปืนอย่างมาดมั่น เธอสาดกระสุนใส่เจ้านกไฟอย่างไม่ยั้ง ร่างของมันร่วงลงสู่พื้นหินที่ร้อนระอุและสลายหายไปในพริบตา

“โอโฮ เธอเก่งจัง แต่เรารีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า ฉันไม่อยากเป็นแกะย่าง” แมร์รี่พูดติดตลก เธอยังตะลึงไม่หายกับวีรกรรมแสนซนของลูน่า “แต่เธอควรจะดูที่พื้นหน่อยนะ ฉันว่าเธอคงจะได้รู้เหตุผล ว่าทำไมมันถึงโจมตีเราน่ะ”

ลูน่าก้มลงมองที่พื้น บริเวณซอกหินที่เธอเดินออกมา....เมื่อเธอเห็นถึงกับหัวเราะออกมาจนตัวโยน..


“แหงล่ะ เราไปยืนอยู่บนรังมันนี่..นั่น เจ้านกขี้โมโหมันพ่นไฟซะไข่สุกเลย ฆ่าลูกตัวเองแท้ ๆ ...
เธออยากกินไข่ปิ้งไหมแมร์รี่”
ลูน่ายื่นไข่ฟีนิกส์หอมกรุ่นให้ แกะสาวหัวเราะอย่างอดไม่ได้ ก่อนรับมากินอย่างหิว ๆ

ธารลาวาที่ไหลเอื่อย ๆ ดูเหมือนอะไรหนืด ๆ ที่เต็มไปด้วยหินสีแดงฉานที่ร้อนเหมือนในนรก
เสียงไฟในธารลาวานั้นส่งเสียงเป๊าะแป๊ะประทุขู่ขวัญนักเดินทางเดินที่ผ่านไปมาอย่างน่ากลัว
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ลูน่าต้องผวาแต่อย่างใด

กระต่ายสาวยังคนเดินนำหน้าแกะสาวอย่างมุ่งมั่น ดวงตาสดในสน่ารักไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความเหนื่อยล้า ผิดกับแมร์รี่ที่ดูเหนื่อย ๆ กับการปีนป่ายไปตามดงหินผาที่ร้อนระอุ ชุดสวยของเธอไหม้จนเป็นรูหลายแห่ง

“ลูน่า ฉัน..เอ่อ เธอ...จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันอยากแวะเมืองแสงสักหน่อย” แมร์รี่เอ่ยขึ้นขณะมอง
ลูน่าย่างเนื้อสัตว์ที่เธอไม่คุ้นตาบนธารลาวา ซึ่งในขณะนี้มันส่งเสียงฉู่ฉ่า และ หอมน่ากินที่สุด

“เอาสิ ฉันเองก็ต้องไปกักตุนเสบียงเสียหน่อย ต้องซื้อกระเป๋าเป้ใหม่ด้วย เจ้านกติ๊งต๊องนั่นเผาซะของฉันเสียหายหมดเลย” เธอพูดไปพลิกเนื้อย่างไปอย่างชำนาญ พร้อมปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยขวดสุดท้าย

“คืนนี้เราพ้นหุบเขานรกนี้ไหมเนี่ย ฉันว่ากีบฉันเริ่มสุกแล้วนะลูน่า” แมร์รี่แซวลูน่าออกมาอย่างอารมณ์ดี...เธออยากกลับเมืองแสง ไปเจอใครสักคนเต็มที ซึ่งแน่นอนมันต้องอาศัยโชคว่าเค้ากลับมาจากการเดินทางหรือยัง

“กีบเธอจะสุกแล้วหรอ ไหน ๆ ขอฉันกินหน่อย...” ลูน่าจับขาแมร์รี่ขึ้นมาดู “อี๋ ...เหม็น~”

“ยัยบ้า มาดมอะไรกีบฉันยะ ยัยกระต่ายต๊องส์” แมร์รี่ชักเท้ากลับ เธออายมาก ส่วนลูน่าหัวเราะร่วนใส่แกะสาวแมร์รี่

“คงใกล้แล้วล่ะ อุณภูมิต่ำลงแล้ว กินนี่เสร็จแล้วเดินต่ออีกหน่อยคงถึงปากถ้ำแล้วล่ะ” ลูน่าชี้ไปยังทางเดินสีดำคล้ำข้างหน้า แมร์รี่รู้สึกเหมือนกับว่า สิ่งที่เธอมองเห็นนั่นคือลาวาที่ย็นจนแข็งตัว...ข้างนอกจะหนาวขนาดไหนกันนะ



จบตอนที่ 2


-------------------------


ยังไงก็ถือว่าเป็นน้องใหม่บอร์ดนี้ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ^^

_________________
ติดตามผลงานเขียนอื่น ๆ ได้ ที่นี่ http://sakuraiiz.exteen.com/
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 10:14 pm 
นักดาบ
User avatar

Joined: Wed Apr 13, 2011 12:19 pm
Posts: 29
อ๋อ พี่ที่เอาไปลงในบอร์ด ของ 12 tail นี่ แล้วก็ ถามหน่อยจิ ใส่รูปยังไงเนี่ย =v=; ผมใส่ไม่เป้นอะ

_________________
ลิงดิน ตระกูล Divertens

Image

.....~Monakia~......


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Fri Apr 15, 2011 10:16 pm 
นักธนู

Joined: Mon Apr 11, 2011 4:04 pm
Posts: 42
Location: บางนา
ก็นำลิงค์ภาพ ใส่หัวท้ายด้วยโค้ด [img]ลิงค์ภาพ[/img] แล้วใส่ในซิกเนเจอร์ค่ะ ^^ :)

_________________
ติดตามผลงานเขียนอื่น ๆ ได้ ที่นี่ http://sakuraiiz.exteen.com/
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Sat Apr 16, 2011 11:12 am 
ลิง

Joined: Wed Mar 09, 2011 8:56 am
Posts: 232
Location: Notepad
เจ้ กิ๊กมาเยือน !~ (มุขคุโรมาตี้ ไม่เก็ท กรุณาบอกด้วย - -" )

หนังสือเจ้ เดวรอเข้ากรุงเทพ เดวจะพยายามหาซื้อให้ได้เลย = ="

_________________
Jonaryn Famliy !!

Rabbit >> Rabbity >> Alchemist Doctor > > Lv.57
Wolf >> Fatairy >> HighBrid !! > > Lv.51

ฟันเฟืองแห่งกาลเริ่มหยับ Episode 2 เปิดฉากแล้ว

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Mon Apr 18, 2011 5:44 pm 
นักธนู

Joined: Mon Apr 11, 2011 4:04 pm
Posts: 42
Location: บางนา
เข้ามาขอบคุณทุกคนเลยจ้า กำลังเขียนตอน 3 ฮา คิดไม่ออก 555

_________________
ติดตามผลงานเขียนอื่น ๆ ได้ ที่นี่ http://sakuraiiz.exteen.com/
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Mon Apr 18, 2011 8:54 pm 
เทพน้ำ
User avatar

Joined: Fri Jul 02, 2010 5:08 pm
Posts: 516
Location: ดวงจันทร์
สนุกดี :D

อ่านเเล้วกระต่ายลูน่านี่ นิสัยคล้ายๆ ไทกะ จากโทราโดระ เลย เเต่เเตกต่างกันตรงที่ไม่ซุ่มซ่าม :lol:

(ไม่ได้ว่าไรนะ ชมๆ :D )

_________________
the miracle is the another name of an effort
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [นิทานปรัมปรา][-การเดินทางของกระต่ายสีม่วง-]
PostPosted: Mon Apr 25, 2011 10:08 am 
แพนด้า

Joined: Mon Mar 14, 2011 12:09 pm
Posts: 113
ก็ว่า คุ้นๆชื่อ ฮ่าๆๆๆ
บ๊ะ เกือบลืมแนะนำตัว
= = นี่ ไลท์ เองน้อ
[วาฬในกิล แต่ตอน OBT คงไปเล่นกิ้งก่าสายธนูดังเดิม = w =]
แวะมาเยี่ยมเยือนมั่ง
ข้าน้อยจะติดตามตอนต่อไป !
โฮก !~

_________________
Image


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 9 posts ] 

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki