BigBugStudio Forum
http://bigbugstudio.com/forum/

[Fic]การต่อสู้อันยาวนาน กับกระต่ายน้อย [อัพยกแผงอื๊อซ่า! ตอน
http://bigbugstudio.com/forum/viewtopic.php?f=19&t=7928
Page 27 of 28

Author:  kuggivta [ Fri Jan 06, 2012 9:23 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การต่อสู้ครั้งสุดท้าย (?) กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act

แวะมาอ่าน :lol:

Author:  Royalman [ Tue Jan 10, 2012 6:30 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การต่อสู้ครั้งสุดท้าย (?) กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act

Act28

-:Shadow Maze Line:-

ทั้งห้าคน ค่อย ๆ เดินไปตามทาง
จนพบกับ แท่ง ครีสตัลสีดำ

ริว:แท่งอะไรน่ะ
ซิลเวอร์:ระวัง ที่ พื้น!

ทั้งหมด กะโจนออก สักพัก ก็ มีเวทลง ที่พื้น

"ตูม!!"

ซิลเวอร์:ทำลายมันซะ!

ทั้งหน้าคน รุม ทำลาย แท่ง คริสตัลพังไป
ต่อมา ก็ มีเสียงของ ท่านเซร่าแทรก

เซร่า:พวกเจ้า ยังคิดจะขัดขวางอยู่อีก!
ซิลเวอร์:ฉันจะตามไปขัดขวางให้ถึงที่สุด!

ต่อมา รินโดนเวทบางอย่างเข้า
ทำให้ อ่อนแรง อย่างรุนแรง

ริน:ทำไม อยู่ดี ๆ ถึงได้..
เนล:พี่คะ!

จุ่น รีบควักยาในกระเป๋า เสื้อ แล้วโยนใส่ ริน

จุ่น:รีบเปิดขวด แล้ว ดื่มซะ

รินเปิดขวดขึ้นมาดื่ม ทำให้ ร่างกาย ฟื้นคืนมาปกติ

จุ่น:ว่าแล้วเชียว!
ริน:อะไรน่ะ
จุ่น:เธอ โดนคำสาบ โคม่าน่ะสิ
ริน:นั่นมัน คำสาบระดับสูง!
จุ่น:ชักไม่ค่อยดีแล้ว รีบ ๆ หาทางดีกว่า

ทั้งหมดยังคง เดินหน้า แบบไร้จุดหมาย
โดย ซิลเวอร์ ยังเคลียร์ทางข้างหน้า

ซิลเวอร์:ระวัง!

สักพัก ก็ มีเวทลงที่พื้น
ทำให้ ฟิวเเสียหลัก เกือบตกลงไปข้างล่าง

ฟิว:เหวย ๆ !~

จุ่น ดึงขึ้นมาได้ทัน

จุ่น:หนักไม่ใช่เล่น!

ทุกคนยังคง เดินหน้าแบบไร้จุดหมาย
จนเจอกับ แท่งคริสตัลอันที่สอง

ซิลเวอร์:"Thousand Shot!"

ซิลเวอร์ ทำลาย แท่งคริสตัลที่สอง อย่างเร็ว

ทั้งห้าคน ยังคง เดินหน้าแบบไร้จุดหมาย
ในเวลาเดียวกัน กลุ่มที่เหลือ ก็
ได้มาถึงยัง หน้าวิหารเงา

คุโระ:นี่น่ะเหรอ วิหารของท่านเซร่า
มาเรีย:รู้สึกไม่ค่อยดีเลยล่ะคะ
ลิซ่า:นั่นสิค๊า ท่านคุโระ!~
นานะ:ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!
คุโระ:(ยังไม่เลิกอีกเรอะ)

เจ็ท:ชักเป็นห่วง เนลแล้วสิ
อาเฉิน:โดนเรียก ฉุกเฉิน ให้มาที่น่ากลับแบบนี้เนี่ยนะ
อาหลง:พี่ครับ!~ ผมกลัวผี!~
อาเฉิน:ที่นี่มันมีผีซะที่ไหนล่ะ!
อาร์ติส:(แล้วฉันมา กับพวกนี้เนี่ยนะ)

ต่อมา ต่ายสองพี่น้อง ก็มาถึง

แอนนา:พี่อ่ะ เตรียมของนานไปแล้วน้า!~
แอนนี่:แหม ใครกันแน่ที่เร่งฉันตลอดล่ะ

ต่อมา ก็เกิด วงแหวนเวทประหลาด รอบ ๆ ตัว ทุกคน

คุโระ:เกิดอะไรขึ้น!

ต่อมา วงแหวนเวทก็ เริ่มทำงาน

เจ็ท:แย่ล่ะสิ!
คุโระ:เกาะกลุ่มกันไว้!
นานะ:หนูกลัวค่า !~
ลิซ่า:ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!

วงแหวนประหลาด ทำให้ ทุกคน หายไปทันที
ในเวลาเดียวกันนั้น ทั้งห้าคน ทำลาย คริสตัลระหว่าง
จนกระทั่ง ทางได้เปิดขึ้น

ซิลเวอร์:ทางนั้นสินะ

ซิลเวอร์ นำทางไปยังสุดทางที่มีวาปอยู่

ซิลเวอร์:เอาล่ะ พร้อมแล้วนะ ไปกันเถอะ

ทุกคนเข้าไปยัง วาป ก็ พบกับ ลานพิธีที่มี เอ็นราเจีย ลอยอยู่ใจกลาง
แล้วยังมี ร่างของ ท่านเซร่า กำลัง ทำอะไรบางอย่าง

เซร่า:ในที่สุด พวกเจ้าก็มาขัดขวางข้าให้ถึงที่สุดสินะ!

-:End Act28:-

Author:  Royalman [ Sat Jan 14, 2012 8:59 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การต่อสู้ครั้งสุดท้าย (?) กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act

Act29

-:การเสียสละ:-

เซร่า:พวกเจ้า ก็ มาถึงที่นี่กันจนได้
ซิลเวอร์:ฉันบอกแล้วไง จะมาขัดขวางให้ถึงที่สุด!
เซร่า:เจ้าเก่งมาก ถ้างั้น ข้าจะมอบรางวัลให้!

ต่อมา ก็มี วงแหวนเวทประหลาด โผล่ที่ หน้าของ
ทั้งห้าคน ต่อ มาก็ พบว่า ทุกคน ก็ ได้ อยู่พร้อมหน้า

เนล:ทุกคน!
คุโระ:เนล! ไม่เป็นอะไรนะ!
นานะ:คนเมื่อคราวนั้น นิ!
จุ่น: แต่ ถ้าพาทุกคนมาที่นี่ ก็แสดงว่า..

ทุกคนหันไปยัง ร่างจำแสง ทั้งสามของ ท่านเซร่า

เซร่า:เจ้าเข้าใจถูกแล้ว!
ซิลเวอร์:แย่ล่ะสิ!
เนล:หมายความว่ายังไงคะ!
ซิลเวอร์:กะจัดการ พวกเรา ใน คราวเดียวเลยสินะ!
เซร่า:เจ้าฉลาดมาก!
ซิลเวอร์:ถึงยังไงก็ จะ ขัดขวางให้ถึงที่สุด!
เซร่า:ถ้าเจ้าขัดขวางแผนของเทพได้ ก็ เอาสิ!

หลังจาก ก็ ปรากฎ แท่งคริสตัลทั้งสาม รอบ ๆ เอ็นราเจีย

ทุกคน แยกกำลัง ไป จัดการ กับแท่งคริสตัลทั้งสาม
คริสตัล ทั้งสาม ก็ ถูกทำลาย อย่างรวดเร็ว

"ตูม!~"

คุโระ:สำเร็วแล้วสินะ!
ซิลเวอร์:"..."
คุโระ:เป็นอะไรไป
ซิลเวอร์:ไม่คิดว่ามันง่ายไปหน่อยเหรอ

ต่อมา แท่งคริสตัล ก็ ปรากฎขึ้นมาอีก

คุโระ:ไม่จริง!
ซิลเวอร์:เอาเวลาบ่น มาทำลายพวกนี่ต่อดีกว่า

ทุกคนยัง ทำลาย แท่งคริสตัลที่ ปรากฎ ไม่หยุดหย่อน
หลาย ๆ คน ก็เริ่มโดน คำสาปโคม่า

อาหลง:พี่คับ.. ผมไม่ไหวแล้ว
อาร์ติส:ทำไม เรี่ยวแรงถึงได้ หายไป!
ลิซ่า:ไม่มีแรงเลยล่ะคะ..
จุ่น:ฉันโดนเข้าจนได้!

ต่อมา คนเหล่านั้น ก็ โดนเวทดูมซ้ำ ทำให้ สลบกับไปเกือบทั้งหมด
ยกเว้น จุ่นที่ มาเรีย ล้างคำสาปได้ทัน

จุ่น:ขอบคุณมากเลย!~

แอนนา และ แอนนี่ ไล่ยังเข็ม อิมมูนให้ กับคนที่เหลือ
ก็โดน คำสาป โคม่าเช่นกัน

แอนนา:พี่คะ.. พวกเราเองก็โดนคำสาปด้วย
แอนนี่:แย่ล่ะสิ..

ทั้งสอง โดน เซต ยิงใส่ ทำให้ ล้มสลบไป

ซิลเวอร์:แอนนา!

คุโระ และ คนที่เหลือ เองก็ ทำลายแท่งคริสตัลไปเรื่อย ๆ
แต่ยังคงโผล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ

คุโระ:แฮ่ก ๆ

ทุกคน โดนเวทคำสาป แล้ว ค่อย ๆ ล้มสลบไปทีล่ะคนสองคน
ตอนนั้น ซิลเวอร์ และมาเรียเองก็ โดนเวทคำสาป

ซิลเวอร์:แย่ล่ะสิ..

"ตูม!!"

ซิลเวอร์ ล้มลงไปกองลงกับพื้น
เนล:พี่คะ !
มาเรีย:อย่าเพิ่งตกใจ เดี๋ยวจะคืนสติให้เขาเดี๋ยวนี้ล่ะจ๊ะ

มาเรีย รีบร่ายเวท ชุบชีวิตปลุกซิลเวอร์ขึ้นมา
ตอนนั้น มาเรียเอง ก็ โดน เวทลงพื้นซ้ำลงไปพร้อมกับอีกหลาย ๆ คน

มาเรีย:ฝากด้วยนะคะ..

มาเรีย ล้มลงไป

ซิลเวอร์:มาเรีย! นี่เธอ!
เนล:พี่คะ!!

ตอนนี้เหลือแค่ ซิลเวอร์ กับ เนล และ จุ่น

ซิลเวอร์:อภัย.. ให้.. พวก.. แก.. ไม่ได้ !
เนล:พี่คะ..

ซิลเวอร์ ลุกขึ้นมา พร้อม ออร่าพลังมหาศาล

ซิลเวอร์:ฝาก เสาอีกต้นด้วยนะ
เนล:ค่ะ
ซิลเวอร์:"Fury Mode!"

ซิลเวอร์ ระเบิดพลังความโกรธ ขึ้น มีพลัง คล้ายคลึงกับ
Hyber Mode แต่ มีพลังมหาศาล
ซิลเวอร์วิ่งไปที่ เสาคริสตัลทั้งสองต้น แล้ว ยิงทำลาย พร้อมกันทั้งสองต้น

ซิลเวอร์:"Double Attack"

เนล เองก็ ยิง เสาคริสตัล ระเบิดไปแล้ว
ซิลเวอร์ ทำลายเสาคริสตัว และ ฐาน จนแหลกละเอียด

ซิลเวอร์:แฮ่ก ๆ
เซร่า:มันยังไม่จบหรอกนะ!

เซร่า ร่ายเวทลงที่ ฐานที่ว่างเหลือยู่อีกที่
แต่ทว่า..

จุ่น:ใครจะยอม!

จุ่น ใช้ดาบ ปักลงที่ฐาน

เซร่า:เจ้า จะ ขัดขวางข้าไปถึงไหนกัน!
จุ่น:ความพยายามของพวกนาย ต้องไม่สูญเปล่า!

"ตูม!~"

ร่างของจุ่น กระเด็นออกไปด้วยแรงระเบิด
ซิลเวอร์กระโจนออกมารับตัวจุ่น แล้วและปลิวกระแทวกตามไปด้วย

ซิลเวอร์:อุ๊!~
จุ่น:ขอโทษ แต่... พวกนาย พยายามได้ดีมาก..
ซิวเวอร์:เดี๋ยวก่อนสิ !

-:End Act29:-

Author:  Royalman [ Wed Jan 18, 2012 2:39 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การต่อสู้ครั้งสุดท้าย (?) กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act

ปลื๊มใจ กับ ที่นิตยสาร ออกมาแล้ว กระแสตอบรับเยี่ยมขนาดดี :oops:

Act 30

-:สู่ห้วงเวลาแห่งอดีด:-

เซร่า:พวกเจ้า ขัดขวางข้าสำเร็จจนได้สินะ!

เนล วิ่งไปหา จุ่น แล้ว พยายามพยุงสติไว้
เนล:อย่าเป็นอะไรไปนะคะ!
จุ่น:หน้าที่ฉัน ได้จบลงแล้ว..
ซิลเวอร์:อย่าเพิ่งเป็นอะไรไป!
จุ่น:ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันก็กลับมา...

ตอนนั้น ร่างของจุ่น ก็ค่อย ๆ สลายหายไป
เนล:ไม่จริง ใช่มั้ย..
ซิลเวอร์:เนล..
เนล:ไม่จริงใช่มั้ยคะ!
ซิลเวอร์:เนล... เดี๋ยวเขาก็มาแล้วล่ะ....
เนล:ฮือ !~

เนลร้องไห้ ในอ้อมอก เวลาเดียวกัน ทุกคนก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้น
คุโระ:ทุกคน ไม่เป็นอะไรกันใช่ไหม

ทุกคน ตื่นขึ้นมา ครบทุกคน
ซิลเวอร์:มันจบแล้วล่ะ
คุโระ:กลับกันเถอะ
ซิลเวอร์:ขออยู่ที่นี่อีกสักพักก่อน

คุโระ พยายามจะ ดึงตัวกลับ แต่เห็นเนล ร้องไห้ ในอกอยู่ จึงทำอะไรไม่ได้
ทุกคน ออกจาก มิติ แล้ว ค่อย ๆ ทยอยกลับไปจนเกือบหมด

ตอนนั้นเอง ที่ อิทารุส ปรากฎพอดี
อิทารุส:ท่าน.. เป็นละครท่านสนุกมากเลยล่ะ

เทพเซร่า ปรากฎตัวขึ้นมา
เซร่า:เจ้ารู้อยู่แล้วสินะ
อิทารุส:ต้องการอะไรกันแน่!
เซร่า:นี่ก็แค่จุดเริ่มต้น ของแผนการณ์
อิทารุส:ถ้าข้าไป เปิดโปงแผนของเจ้าล่ะ
อิทารุส:เจ้าไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน

ตอนนั้นเอง เนล ก็ หยุดร้องไห้แล้ว
ซิลเวอร์:กลับกันเถอะ
เนล:ค่ะ

ซิลเวอร์ พาเนล ออกจากมิติ ก็ พบกับ อิทารุส และ เซร่า
ซิลเวอร์:เซร่า!
เซร่า:ยังมีคนเหลืออยู่อีกเหรอเนี่ย

ซิลเวอร์ ชักปืนขึ้นมา แต่ก็ ทำอะไรไม่ได้
ซิลเวอร์:"..."
อิทารุส:เดี๋ยวก่อน!
เซร่า:ทำไมเจ้าถึงไม่รีบลงมือล่ะ
ซิลเวอร์:หากท่านถูกทำลาย ท่านอัลคาเซียจักหายไปสินะ
เซร่า:ทำไมเจ้าถึงคิดเช่นนั่น
ซิลเวอร์:เงาเกิดได้จากแสง แสงก็เกิดจากเงาเช่นกัน
อิทารุส:(นี่นาย คิดได้ถึงขนาดเลยเรอะ)
ซิลเวอร์:ถ้าหาก สิ่งใดหายไป อีกสิ่งจักหายไปด้วย
เซร่า:แน่นอน เจ้าพูดถูก แต่ข้าคงจักไม่เลิกราอยู่แค่นี้แน่นอน
ซิลเวอร์:หนอย!~ แบบนี้ หมอนั่น ก็ ตายฟรีน่ะสิ!
เซร่า:เมื่อเจ้ารู้เรื่องแบบนี้ ก็ อย่ามีชีวิตเลย

เซร่า ร่างคำสาปโคม่าใส่ แต่..
ตอนนั้น แสงที่ ร๊อกเก็ต ก็ ส่องแสงขึ้น
ซิลเวอร์:"!!"

แสงจาก ร๊อกเก็ต สร้าง ประตูมิติที่บิดเบี้ยวขึ้นมา
เซร่า:นี่มันอะไรกัน!
เนล:เกิดอะไรขึ้นคะ
ซิลเวอร์:ห้วงเวลาถูกเปิดออก!
เนล:แล้วจะเป็นยังไงล่ะคะ
ซิลเวอร์:รีบเข้าไปซะ!

ซิลเวอร์ ผลักเนลเข้าไปในมิติ
ในที่สุด เนลก็ ลงไปในห้วงเวลาที่บิดเบี้ยว
ที่เกิดจากการ ระเบิดพลังของร๊อกเก็ต
แล้ว ห้วงเวลาก็ปิดตัวลง
ซิลเวอร์ถูก เวทดูม ร่ายใส่ จน กระอักเป็นเลือด
ซิลเวอร์:"!!"

หลังจากนั้น สติของซิลเวอร์ก็ ขาดลง
อิทารุส:ซิลเวอร์!

เวลาเดียวกัน เรกกุก็ รีบขึ้นไปพบ ท่านอัลคาเซีย
เรกกุ:แย่แล้วครับท่าน!
อัลคาเซีย:เรารู้แล้วล่ะ
เรกกุ:นี่เป็น ความผิดของกระผมเองครับ ถ้าผมรู้เรื่องแบบนี้ซะก่อน
อัลคาเซีย:ไม่ใช่ความผิดของท่าน นี่ก็เป็นสิ่งรอเธออยู่เช่นกัน
เรกกุ:ท่านก็ รู้ ตั้งแต่แรกแล้วสิน่ะครับ
อัลคาเซีย:ตอนนี้ เด็กคนนั้น กำลังไปสู่อดีดอยู่ ถึงเวลา เธอก็จะกลับมา
เรกกุ:ตอนนี้ทำได้รอเองสินะครับ

ตอนนี้ เนล ก็ ตกจากช่องว่างแห่งเวลา สู่ที่ ๆ แห่งหนึ่ง
เนล:ที่นี่ที่ไหนกันน่ะ

ตอนนั้นเอง เนลเห็น กระต๊อบเล็ก ๆ อยู่
เนลจึงเดินเข้าไป แล้วเปิดประตูกระต๊อบ ก็พบว่า
ดาเนะที่กำลัง แช่น้ำ สบายใจอยู่ในบ่อน้ำธรรมชาติอยู่ในกระต๊อบ
ดาเนะ:ดาเน๊ ดาเนะ !~ น้ำแร่ธรรมชาติมันดีจริง

ดาเนะ หันไปที่หน้าประตู เห็น เนล อยู่ หน้าประตูพอดี
ดาเนะ:หือ !!
เนล:กริ๊ด ! ขอโทษค่า!~
ดาเนะ:เฮ้ย!~

เสียงของทั้งสอง ดังก้องสนั่นจน เหล่าสัตว์ป่ารอบ ๆ แตกกระเจิงไปคนล่ะทาง

-:End Act30:-

Author:  Royalman [ Tue Jan 24, 2012 12:19 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 30

Act31

-:1St. การพบกันที่คุ้นเคย:-

หลังจาก ทั้งสอง ตั้งหลักกันได้สักพัก
เนื่องด้วยการพบกัน ครั้งแรก ไม่ค่อยสวยเท่าไร

ดาเนะ ออกจากกระท่อมในชุดฝึกหัด

เนล:ขอโทษนะคะ ๆ ๆ ๆ

ดาเนะเห็น เนล ขอโทษ ก้มหัวประหงก ๆ จนหูแทบจะหลุด ก็อดใจอ่อนไม่ได้

ดาเนะ:พอแล้ว ๆ เอาล่ะ เธอมาจากไหนน่ะ
เนล:ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เหมือนกับ ที่นี่ แต่ คนเยอะกว่านี้

เนลดูที่เมืองแสง ที่เห็น ในสภาพที่ ยังเบาบาง แล้วเงียบสงบอยู่

ดาเนะ:เธอมากจากไหนกันแน่เนี่ย
เนล:ไม่รู้เหมือนกันคะ
ดาเนะ:เอาล่ะ ไม่เป็นไร อยู่ที่นี่ไปก่อนก็ได้
เนล:งั้นก็ รบกวนสักพักนะคะ

เนล หันไปกับ ชุดกิ้งก่าสีน้ำตาลห้อยอยู่

เนล:ทำไมไม่ใส่ชุดนั่นล่ะคะ
ดาเนะ:ชุดนั้น มันมี รอยขาดอยู่น่ะ กำลังไปให้ ลุงสไตน์ซ่อมน่ะ
เนล:เป็นการขอโทษ หนูจะซ่อมให้เองค่ะ
ดาเนะ:ซ่อมได้เหรอ
เนล:มีเข็มกับ ด้ายมั้ยคะ
ดาเนะ:ไม่มีเลยล่ะจ๊ะ
เนล:งั้น หนูจะออกไปหาเข็มกับด้ายนะคะ

ไม่นาน เนล ก็ได้เข็มกับด้ายมาเรียบร้อย

เนล:ได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะซ่อมให้นะคะ

เนล หยิบเสื้อลงมา แล้ว บรรจงเย็บอย่างปรานีต
จนกระทั่ง เสร็จดาเนะ หยิบเสื้อมา ก็ ตกใจ

ดาเนะ:เย็บได้ปรานีตมากเลย

ดาเนะเข้าไปเปลี่ยนชุด กลับมาอีกที

ดาเนะ:รอยเย็บก็ ยืดหยุ่นด้วย เก่งมากเลยนะ
เนล:ไม่เป็นไรคะ
ดาเนะ:หิวรึยัง เดี๋ยวไปที่ร้านลุงจามอนกัน
เนล:เดี๋ยวก่อนคะ ก็มีวัตถุดิบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ

เนลเข้าไปแม่น้ำ ก็พบกับปลาเต็มแม่น้ำเต็มไปหมด

ดาเนะ:แหม ตอนนี้ ฉันอยากตอบแทนอะไรบ้างน่ะ
เนล:งั้นก็ได้ค่ะ

ดาเนะ พาเนล เข้าเมืองแสง
ในตอนนั้นเอง ท่านอัลคาเซีย ก็รู้สึก
ถึงความเคลื่อนไหวของเนล

อัลคาเซีย:ในที่สุด เธอก็มาแล้วสินะ

ดาเนะ พา เนลไปยัง ร้านลุงจามอน
ระหว่างทาง ก็พบกับ มีมี่ ลุงสไตน์ แต่ กับไม่พบ อาเบ็ตเลย

นิโค และ ฟาเอง ก็ ไม่อยู่

เนล:อาเบ็ตอยู่ไหนล่ะคะ
ดาเนะ:อาเบ็ต? หรือว่าจะเป็น ลูกชายเจ้าของร้านอาวุธ

ดาเนะจูง เนลไปที่ร้านอาวุธ ที่มีหนูแม่ลูกอ่อนดูแลอยู่

ลีลี่:ดาเนะ วันนี้ จะซ่อมธนูเหรอคะ
ดาเนะ:ปล่าวครับ ๆ บังเอิญมีคนอยากเห็นหน้าลูกชายน้าน่ะ

สักพัก อาเบ็ต ก็ออกมาที่หน้าร้าน

ลิลี่:อย่าซนออกมาสิจ๊ะ
ดาเนะ:นี่ไง อาเบ็ตที่เธอพูดถึงใช่ไหม

เนลดู เด็กน้อย ก็ เหมือน กับ อาเบ็ตไม่ผิดเพี้ยนเลย
ดาเนะ พาเนล ไปที่ร้านของจามอน แล้วนั่งลง

ดาเนะ:สั่งเต็มที่เลย ตอบแทนที่ซ่อมเสื้อให้
เนล:คะ!

ไม่ทันได้สั่ง จามอนก็โยน ข้าวกระเพราไข่ดาวพูนจานมหาศาล
ไม่สิ ต้องเรียกว่า ภูเขาข้าวกระเพราะจะถูกต้องกว่า

ดาเนะ:จะแกล้งกันใช่ไหม ลุง!
จามอน:ปล๊าว!~
เนล:มาแบ่งให้หนูก็ได้ค่ะ
ดาเนะ:รบกวนด้วยนะ

ดาเนะ ค่อย ๆ แบ่งภูเขาข้าวให้กับเนล
ตอนนั้น ซิลเวอร์ ก็แวะมาพอดี

ซิลเวอร์:ดาเนะ อยู่ที่นี่เอง ยังชอบกินเพราะไข่ดาวเหมือนเดิมนะ
ดาเนะ:อ่าว มาได้ไงเนี่ย แล้วฉันก็ไม่ได้ชอบกระเพราะไข่ดาวด้วย!

เนลเห็นหน้า ซิลเวอร์ ก็ถึงกับช็อก พูดอะไรไม่ออก

ซิลเวอร์:กระต่ายน้อย นั่น เป็นใครเหรอ
ดาเนะ:ชื่อเนล ใช่ไหม กระต่ายน้อย
เนล:ค่ะ
ซิลเวอร์:ยินดีที่รู้จักจ๊ะ กระต่ายน้อย

ดาเนะ:แล้วมาทำอะไรล่ะ
ซิลเวอร์:ก็มากินข้าวนั่นแหละ แต่เจอนายก็ดีแล้ว
ดาเนะ:มีอะไร
ซิลเวอร์:กินเสร็จแล้ว ไปหาหัวหน้าหน่วยกัน
ดาเนะ:ท่านกิลน่ะเหรอ เรียกทุกคนเลยงั้นเหรอ
ซิลเวอร์:ถึงจะบอกแบบนั้นก็เถอะ แต่ไม่ต้องรีบก็ได้

จามอน ก็ โยน ภูเขาข้าวผัดปูลงที่หน้า ของ ซิลเวอร์

ซิลเวอร์:กินกันได้แล้วล่ะมั้ง
ดาเนะ:นายมันกินจุ แต่ไม่ยักกะอ้วนแฮะ
ซิลเวอร์:เธอก็ กินด้วยสิ แล้วไปกับพวกเราด้วยกัน

-:End Act31:-

Author:  Royalman [ Sun Jan 29, 2012 12:18 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 31

Act32

-:2nd. บทสนทนาจากหัวหน้า:-

หลังจากที่ ทานข้าวเสร็ตแล้ว ดาเนะ และซิลเวอร์
ก็พา เนลไปที่ จุดนัดพบกัน

ซิลเวอร์:ถึงแล้วล่ะ

ไม่นาน สมาชิก อัลฟ่า คนอื่น ๆ ก็ ทยอย มากันจน เกือบคนทุกคน
ยกเว้น โอเมะ กับ หัวหน้ากิล

วี:หัวหน้า กับ โอเมะ ยังไม่มาอีกแฮะ

ต่อมา โอเมะ กับ หัวหน้า กิลก็มาถึง

กิล:เอาล่ะ มากันครบแล้วสินะ
โอเมะ:หัวหน้า มีอะไรรึปล่าวคะ
กิล:ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากจะนัดรวมตัว เพื่อ เช็คจำนวนและแนะนำ หัวหน้ากลุ่มใหม่น่ะ
วี:สมาชิกใหม่?
กิล:รู้ว่า นายอยู่ที่นี่น่ะ ออกมาได้แล้วล่ะ

ต่อมา ซิลเวอร์ ก็เดินออกมาที่ หน้าของ หัวหน้ากิล

ซิลเวอร์:สมเป็น หัวหน้าหน่ยวอัลฟ่า
กิล:ฮ่ะ ๆ ตามสบายเถอะ ผมไม่ซีเรียสอยู่แล้ว

โอเมะ เห็น ดาเนะ จูงเนลมาด้วย

โอเมะ:ดาเนะ พาใครมาด้วยน่ะ
ดาเนะ:เด็กคนนี้น่ะเหรอ
กิล:"..."
กิล:เอาล่ะ ค่อย ๆ มาทีละคน แล้วลงขื่อเช็คจำนวน แล้วแยกย้ายกันได้แล้ว

ทุกคน มาเช็คชื่อ แล้ว แยกย้ายกันไป จนถึงดาเนะ

กิล:เดี๋ยวก่อนดาเนะ ฉันยืมตัวกระต่ายน้อยแปบนึงนะ
คาเนะ:ได้ครับ
กิล:ซิลเวอร์ นายก็มาด้วย
ซิลเวอร์:ครับ

หลังจากที่ ทุกคนแยกย้ายกันไป จนเหลือแค่ หัวหน้ากิล โอเมะ ดาเนะ วี ซิลเวอร์ และ เนล

กิล:เธอยังอยู่อีก
โอเมะ:ฉันอยู่ด้วยไม่ได้เหรอคะ
กิล:ป่าว ๆ แค่มันไม่ใช่เรื่องสำคัญน่ะ

หัวหน้า กิล หยิบใบ เช็คชื่อ ก็ ละเหี่ยใจ

กิล:ลิงนัทเป็นอะไรไปอีกล่ะ เรียกตัวก็ไม่มา
วี:ก็ โดน กีบทรงพลังเข้าเต็ม ๆ นี่ครับ
กิล:กีบทรงพลัง?

"ตึง!"

โอเมะ:ใคร กีบทรงพลัง!
กิล:เข้าใจล่ะ
วี:หยึย!~
กิล:นอกเรื่อง พอล่ะ เข้าเรื่องดีกว่า

หัวหน้า กิลเดินไปหาเนล

กิล:เธอน่ะ..
เนล:คะ?
กิล:เธอน่ะ มาจากอนาคตสินะ
เนล:เอ๋ !~ รู้ได้ไงคะ
กิล:มองแว้บแรก ก็ รู้แล้วล่ะ อีกอย่าง..
เนล:อะไรคะ

กิล เดินไปที่ ซิลเวอร์

กิล:ก็ เพราะ หมอนี่ มาจาก อดีดน่ะสิ
เนล:เอ๋!~
วี:จริงเหรอครับ
ดาเนะ:ที่ผ่านมา เขาหลับในน้ำแข็งมาตลอดเลยล่ะครับ
โอเมะ:ทำไม รู้ลึกขนาดนั้นล่ะ ดาเนะ
ดานะ:ก็ผม กับ โดรุ เป็น พาเขามาที่นี่เองนิครับ
โอเมะ:จริงด้วยสิ
กิล:เนลใช่ไหม ผมมีเรื่อจะถามหลายอย่างเลย อยู่คุยก่อนนะครับ
ดาเนะ:งั้นผมไปด้วยนะครับ

กิล พาเนล ไปที่ ริม ทะเลสาบสวนแสง
โดยซิลเวอร์ และ ดาเนะ ก็ ตามไปด้วย

กิล:เอาล่ะ ชื่อเนลใช่ไหม
เนล:ค่ะ
กิล:ที่ฉันจะถาม ก็ แค่อยากรู้เรื่องของอนาคตน่ะ
เนล:ถามมาได้เลยค่ะ ถ้าหนูตอบได้ก็ จะตอบค่ะ
กิล:งั้นคำถามแรก ในยุคของเธอ เธอพบคนของหน่วยอัลฟ่ากี่คนล่ะ
เนล:ที่เห็น ในยุคของหนูเหรอค่ะ
กิล:ใช่จ๊ะ
เนล:ก็มี ท่านดาเนะ ท่านวี ท่านโดรุ และ พี่ซิลเวอร์เองค่ะ
ดาเนะ:นี่ฉัน อยู่ถึงยุคสมัยของเธอเลยเหรอ
เนล:ค่ะ เป็นคน ที่ สุขุม และ สุภาพเลยค่ะ ในยุคของหนูนะคะ

ดาเนะ ได้ยินแบบนั้น ก็ แทบลอย ยังดีที่ ท่านกิล ดูดดาเนะไว้ได้ทัน
ก่อนที่จะลอยเตลิตไปไกลกว่านี้

ซิลเวอร์:ฉันก็ อยู่ด้วย ?
เนล:ค่ะ อยู่ด้วยค่ะ แถมช่วยอะไร หลาย ๆ อย่างด้วยคะ
ซิลเวอร์:ในยุคของเธอ ฉันเป็นคนแบบงั้นเองเรอะ
กิล:นอกจากที่เธอ บอกมาน่ะ มีคนอื่นอีกไหม?
เนล:ที่หนูรู้จัก ก็มีแค่นี้ล่ะคะ คนอื่นหนูไม่รู้เลยค่ะ
กิล:มันเกิดอะไรขึ้น ?
เนล:เหมือนจะเกิดอะไรขึ้นบางอย่าง จนกระจายกันไปกันน่ะคะ
ซิลเวอร์:ใครเล่าเรื่องนี้ให้เธอน่ะ
เนล:ท่านดาเนะค่ะ
ดาเนะ:ฉันอีกแล้ว ??
กิล:หมายถึง นายในอนาคตน่ะ ดาเนะ
ซิลเวอร์:แล้ว หัวหน้าล่ะ? ยังอยู่ในยุคของเธอรีปล่าว

ซิลเวอร์ยิงคำถาม สะกิตใจหัวหน้ากิล

เนล:เอ่ออ...
กิล:เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ในอนาคตน่ะ
เนล:ลุงบอกว่า ท่านกิล ตายในหน้าที่อย่างสมเกียรติค่ะ
ซิลเวอร์,ดาเนะ:"!!!"
กิล:"..."

-:End Act32:-

Author:  TimeZero [ Tue Jan 31, 2012 9:33 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 32

รอติดตามอ่านเรื่อยๆนะครับ :)

Author:  Royalman [ Mon Feb 06, 2012 11:18 am ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 32

Act33

-:3nd. อนาคตที่มิอาจหยั่งรู้:-

หัวหน้ากิล ได้ยินจากเนล แต่กลับไม่ตกใจแม้แต่น้อย

กิล:ตายในหน้าที่ อย่างสมเกียรติสินะ
เนล:ค่ะ ลุงหนูบอกมาแบบนี้น่ะค่ะ
กิล:ฮ่ะ ๆ อย่างน้อย ก็ ไม่ได้ตายไปโดยไร้ค่าล่ะนะ
เนล:ท่านกิลคะ..
ซิลเวอร์,ดาเนะ:หัวหน้า..
กิล:ว่าแต่ ลุงของเธอน่ะ ชื่ออะไรเหรอ เผื่อฉันจะรู้จัก
เนล:ที่ดูแลหนูก็ ลุงอาร์ตี้ แล้วก็มี ลุงญาติห่าง ๆ ชื่อ อาร์ติส
กิล:อาร์ตี้... อาร์ติส... อ่ะ! นึกออกล่ะ!
ซิลเวอร์:ใครเหรอครับ
กิล:ถ้าเป็นตอนนี้ สองพี่น้องนั่น ยังเป็น ยามเฝ้าหน้าวังบาดาลอยู่เลย
เนล:ยามเฝ้า วังบาดาล ?
กิล:ถึงจะบอกแบบนั้ ก็ เถอะ ถ้าสองคนนี้ ร่วมมือกัน ฉันเองก็ไม่ไหวนะ
ดาเนะ:เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ หัวหน้า

ตอนนั้น โอเมะ ก็ นำน้ำแครอทมาให้กับ ทุกคน

โอเมะ:ไม่ได้พักกันเลยนิ ดื่มก่อนสิ ทุกคน
เนล:ขอบคุณค่ะ
ซิลเวอร์:ขอบคุณมากครับ
กิล:อ่ะ แล้ว โอเมะ เธอเห็น ในยุคของเธอไหม?
โอเมะ:ฉันนี่เหรอ?
เนล:ไม่นี่คะ

โอเมะ เผลอกระทืบกีบเล็ก ๆ ของเธอ ลงที่ พื้นจนยุบเป็นหลุม

ซิลเวอร์,ดาเนะ:หยึย !~
กิล:ใจเย็น ๆ
เนล:แต่พี่มาเรียก็บอกว่า มีร่องรอยกีบทรงพลัง กระทืบลงพื้น เต็มสวนแสงเลยค่ะ
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:อู๊บ!~
โอเมะ:อุ๊ย!~
เนล:ตรงที่พี่กระทีบตะกี้ ในยุคของหนูก็ยังอยู่เลยนะคะ ตรงนี้ เด๊ะ ๆ เลยค่ะ
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:อู๊ !~

ซิลเวอร์ ดาเนะ หัวหน้ากิล อั้นหัวเรอะน้ำตาเล็ตจนไม่ไหว
เผลอปล่อยก๊ากออกมาชุดใหญ่เลยที่เดียว

ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:ก๊าก!~
โอเมะ:หัวเรอะอะไรกัน ห่ะ!
ซิลเวอร์:มันอดไม่ได้ จริง ๆ ครับ
ดาเนะ:ร่องรอย ในตำนานเลยนะเนี่ย !~
กิล:โอเมะ เธอ สร้าง ประวัติศาสตร์ลือลั่น ในอนาคตเลยนั่น
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:ก๊าก !~

ไม่นาน เกิดแผ่นดินไหวอีกระลอก ซึ่งไม่ใช่ฝีมือคนไหนไกล

โอเมะ:ว่าไงน๊ะ !~
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:ข๊อโต๊ดก๊าบบบ !~
เนล:รอยตะกี้ ก็เป็นตำนาน ในยุคของหนูเหมือนกันนะคะ
โอเมะ:อุ๊ย!~
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:อุ๊บ!~
โอเมะ:หือ...!~
ซิลเวอร์,ดาเนะ,กิล:อึ๊ย!~

ทุกคน เห็น สีหน้าของโอเมะ ถึงกับเหงื่อตกเป็นท่อรั่วเลยทีเดียว

โอเมะ:แล้ว มาเรียที่เธอบอกน่ะ เป็นแกะเหมือนกับฉันรึเปล่า
เนล:ใช่คะ แต่พี่มาเรีย ไม่ได้แข็งแรงเหมือนพี่โอเมะนะคะ
กิล:(แทงใจดำ เน้น ๆ เลยนะนั่น!~)
โอเมะ:มาเรียเหรอ.. งั้นคงเป็น แกะน้อยในโบสถ์ตอนนี้ล่ะมั้ง
เนล:พี่อยู่ในยุคนี้ด้วยเหรอคะ
โอเมะ:น่าจะใช่นะ 4 ขวบเอง แต่รู้จักบำเพ็ญตนซะแล้ว จะไปลองพบเธอหน่อยไหม
เนล:ไม่ดีกว่าค่ะ

ตอนนั้นเอง เอง โดรุ และ อากุ ที่ แอบฟังอยู่หลังต้นไม้ ลื่นไถล ตกลงไปในทะเลสาบ

ดาเนะ:มาไงเนี่ย!
กิล:แอบฟังอยู่สินะ งั้น รับไอ้นี้ไปซะ

โดรุ และ อากุ ตกลงไปในน้ำ สักพัก ก็ วงน้ำรอบ ๆ ตัว แล้ว มีปลาฉลามเกล็ดแข็งขนาดใหญ่
งาบ ทั้งสองคนลงไปแล้วลงน้ำไป

กิล:ก็แค่นั้น
ดาเนะ:เธอ เป็น บุญตามากเลยนะ นาน ๆ หัวหน้าจะเรียกมัน

สักพัก ปลาก็ โผล่มา ถุยทั้งสองออกมา เกยตื้นที่ข้างบน

"รสชาติแย่ชะมัด หัดโรยเกลือมาก่อนสิฟระ!~"

กิล:(ลูกตู เรื่องมากได้อีกนะ )

-:End Act33:-

-:-----------------------------------------------:-

Act34

-:4th. จิตวิญญาณอาหาร:-

หลังจากจบการสนทนา
ทุกคน ก็ แยกย้ายกันไป แต่ดาเนะก็ ยังพาทัวร์เมืองอยู่

ดาเนะ:เอาล่ะ กลับไปกินข้าวที่บ้านกัน
เนล:ค่ะ

ตอนนั้นเอง ก็เห็น ซิลเวอร์ ยืนอยู่ที่ ริมแม่น้ำ

ซิลเวอร์:"..."

เนลเข้าไปใกล้ ๆ ก็เห็น ซิลเวอร์มองรูปในร๊อคเก็ต

ซิลเวอร์:"..."

ดาเนะ:อย่าเข้าไปยุ่งกับเขาเลย
เนล:ทำไมล่ะคะ
ดาเนะ:เหมือนเขาจะพยายาม นึกอะไรอยู่

ซิลเวอร์ หันมาเจอกับ เนล พอดี

ซิลเวอร์:เนล มีอะไรรึเปล่า
เนล:เปล่าค่ะ ก็ แค่จะชวนไปกินข้าวด้วยกันคะ
ซิลเวอร์:เอาสิ แล้วที่ไหนล่ะ

ทั้งสาม ตรงไปที่ กระท่อมของดาเนะ
ต่อมา..

ดาเนะ:แค่ย่างปลา กะ ผลไม้ ก็พอแล้วนิ
เนล:ไม่ได้ต่ะ กินแต่ของแบบนั้น ถึงได้ผอม ไม่มีแรงอยู่แบบนี้
ซิลเวอร์:"..."

ซิลเวอร์ เกาหัวที่ เห็นทั้งสองเถียงกันอยู่

เนล:ต้องเอาไปปรุงก่อนสิคะ

เนลเข้าไปในกระท่อม แล้ว หยิบของหลาย ๆ อย่างออกมาวางข้างนอก

ดาเนะ:ทำอะไรเนี่ย
เนล:ก็จะใช้ของพวกนี้ ทำอาหารไงคะ
ซิลเวอร์:งั้น ออกไปหาอะไรมาให้ทำล่ะกัน
เนล:ขอบคุณมากคะ

ซิลเวอร์ ออกไปสักพักแล้ว กลับมาพร้อมกับ เนื้อ จำนวนหนึ่ง

ซิลเวอร์:เอามาให้แล้วล่ะ
เนล:ต่อไป ก็ รบกวนท่านแล้วนะคะ
ดาเนะ:อะไร?
เนล:กองไฟค่ะ
ดาเนะ:อ่าวเรอะ ! เป็น สเลฯ มันลำบากแบบนี้เอง

ดาเนะ ตั้งกองไฟ หลังจากนั้น ก็ ตั้งหม้อต้มน้ำซูป
อีกสักพัก ก็ โยนเนื้อที่สับแล้ว ลงหม้อ ปรุงต่ออีกหน่อย
แล้ว กวนส่วนผสมให้เข้ากัน

ซิลเวอร์:กลิ่นเริ่มออกแล้วล่ะ
เนล:หอมใช่ไหมล่ะคะ
ดาเนะ:กลิ่นของเนื้อที่ เข้ากับ เครื่องปรุงได้อย่างพอดี แบบนี้มัน!

สักพัก เนล ก็ ตักซุปข้น ลงชาม แล้วส่งให้กับทุกคน

"ซู๊ด!~"

ซิลเวอร์:อร่อยมากเลยล่ะ เนล
ดาเนะ:ไหน! ลองมั้ง!

ดาเนะ ซด ซุปข้น ลงคอ แล้ว เกิดอาอากรช็อต

ดาเนะ:นี่มันอะไรกัน! สัมผัสที่นุ่มลิ้นแบบนี้
ซิลเวอร์:(เอาแล้วไง)
ดาเนะ:เนื้อที่เปื่อยกำลังดี มันละลายในปากอย่างไม่น่าเชื่อ
ซิลเวอร์:(วิญญาณ หมึกแดงสิงรึไง)
ดาเนะ:มันมี จิตวิญญาณ มันเป็น ปรมัตร์ !!!!
ซิลเวอร์:(เฮ้ย ๆ ! คราวนี้ อ.เฉลิมชัยอีก)

ดาเนะ คลั่ง กับซุปที่เนล ทำ จนใครบางคน อดไม่ไหว
ถีบ ดาเนะ กระเด็น ลงแม่น้ำ

"ตูม!~"
"อะไรนักหนา ! จะบอกอร่อย ก็บอกไปเส่!"

ชายที่ ถีบดาเนะลง แม่น้ำ ก็ คือ เสลธเอง

เสลธ:หมั่นไส้เว้ย! บอกอร่อยตรง ๆ ไม่เป็นเรอะ!

ดาเนะลุกขึ้นจาก แม่น้ำ แล้ว ขึ้นมาเช็ดตัว

ดาเนะ:ก็ ลองชิมดูสิ
เสลธ:หือ? กระต่ายน้อย ขอมั้งสิ
เนล:ได้ค่ะ

เสลธหยิบชามที่เต็มไปด้วยซุปข้น แล้วยกซด

เสลธ:นี่มัน !
ซิลเวอร์:(หรือจะเป็นไปอีกคนเนี่ย)
เสลธ:มันเป็น ปรมัตร์!!! ซุปนี้เต็มไปด้วยศิลปะ!
ซิลเวอร์:(เป็นหนักกว่าดาเนะอีก)
ดาเนะ:ใช่ไหมล่ะ เสลธ!
เสลธ:ใช่แล้ว ซุปนี้ มันเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ

ซิลเวอร์ ทนไม่ไหว จับโยน ก่าทั้งคู่ ลงแม่น้ำ

"ตูม ตูม !~"
ซิลเวอร์:อะไรนักหนา! ชมตรง ๆ กันไม่เป็นเร๊อ !!!
เนล:เอ่อ...
ซิลเวอร์:หลุดไปจนได้

ดาเนะ และ เสลธ นั่งงง อยู่ในแม่น้ำ ทั้งคู่

ดาเนะ,เสลธ:อาไร๊เนี๊ย!~

-:End Act34:-

Author:  Royalman [ Tue Feb 14, 2012 7:07 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 33-34

Act35

-:5th. เบาะแสของผู้พลัดหลง:-

ดาเนะ และ เสลธ ลุกจากแม่น้ำแล้ว
ขึ้นมา ซดซุปต่อจนหมดหม้อ

เนล:ไหน บอกจะไม่กินล่ะคะ
ดาเนะ:ต๊อนไห๊นน !~ ไม๊เคยบ๊อกกก!~
เนล:(แนะ!~)

ต่อมา ก็ มีสาสน์จาก ทหารเสือดำเข้ามา

"ขอโทษที่รบกวนนะครับ"
ดาเนะ:มีอะไร

"ท่านเรกกุ เรียกไปพบตัวครับ"
ดาเนะ:โอเค ทราบแล้ว

"ทุกคนเลยนะครับ เด็กคนนั้นก็ด้วย"
ซิลเวอร์:ทุกคนเลย?
เสลธ:ฉันคงไม่ต้องสินะ

ทุกคน ไปหาท่านเรกกุ ตามคำสั่ง
ยกเว้น เสลธที่ยัง นั่งอยู่ที่หน้ากระท่อม

ดาเนะ:ถึงแล้วล่ะ

ดาเนะ พาเนลไป พบกับ ท่านเรกกุ

เรกกุ:มาถึงกันแล้วรึยัง
ดาเนะ:ถ้าไม่นับ เสลธ กับมาครบแล้วครับ
เรกกุ:หมอนั้นก็มาด้วยเรอะ แต่ช่างเถอะ
ซิลเวอร์:แล้วมีธุระ อะไรรึปล่าวครับ
เรกกุ:ทั้งสองคน เดินมาข้างหน้าหน่อย

ซิลเวอร์ และ เนล เดินออกมาข้างหน้า

เรกกุ:ฉันรู้เรื่องจากท่านอาเนโมเน่แล้วล่ะ ชาวไร้หาง
ดาเนะ:ชาวไร้หาง?
เรกกุ:พวกเรา เรียกเผ่าพันธุ์ที่อยู่ก่อนโลกล่มสลายน่ะ
เรกกุ:ส่วนกระต่าย นี้ เธอมาจาก อนาคตสินะ
เนล:น่ะจะเป็นยังงั้นนะคะ
เรกกุ:อย่าพยายาม เล่าเรื่องของยุคของเธอให้ฟังจะดีกว่านะ
ซิลเวอร์:กลัวประวัติศาสตร์ อนาคตเปลี่ยนสินะครับ
เรกกุ:แต่ทว่า...
เนล:มีอะไรอีกคะ
เรกกุ:คนที่ตกลงมา ยุคเหมือนกับเธอน่ะ ไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวนะ
เนล:ยังมีใครอีกเหรอคะ!
เรกกุ:ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นใคร แต่รู้ว่ามากันอีก 2 คน

หลังจากนั้น ทุกคน ก็ลงจากวังแสง ไปยัง เมืองแสง

ดาเนะ:เบาะแส มีแค่รู้ว่า สองคน แค่นี้เอง
ซิลเวอร์:แล้วจะเป็นใครกันล่ะ
ดาเนะ:อาจจะเป็น คนรู้จักของเธอก็ได้นะ
เนล:ถ้าเป็นคนรู้จักล่ะก็ เยอะเลยล่ะคะ
ดาเนะ:ตายล่ะ แล้วจะรู้ไหมนิ

ตอนนั้นเอง วี ก็ เดินตัดหน้าพอดี (แบบเจาะจงเดินตัดหน้าดาเนะ)

วี:ดาเนะ ไหงอยู่กับพวกนี้ได้ล่ะ
ดาเนะ:มีอะไรเหรอ วี
วี:ก็เห็น เสลธ นั่งอยู่หน้ากระท่อมอยู่ นึกว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก
ดาเนะ:เสลธ ไม่ได้ทำอะไรเราแล้วก็เจอกันแล้วล่ะ
เนล:กลับไป ซดซุปต่อมั้ยคะ
ดาเนะ:ยังเหลืออีกเหรอ
เนล:หนูเก็บ หัวเชื้อไว้แล้ว ผสมน้ำเพิ่ม ก็ โอเคแล้วต่ะ
ดาเนะ:ป่ะ วีก็ไปด้วยนะ
วี:ดาเนะขอร้อง ก็ไปก็ดะ
ซิลเวอร์:(ก่าตัวนี้ โครตซึน)

แล้วลูกธนูของ วี ก็ จิ้มที่หลัง ของซิลเวอร์

วี:(รู้นะ คิดอะไรอยู่)
ซิลเวอร์:(- -")

ทุกคน กลับไปยังกระท่อมของดาเนะ ก็พบว่า
เสลธกำลัง ยกซด หัวเชื้อซุป อย่างอร่อย แล้วก็ วางหม้อลงเบา ๆ

"เฮ้ย !"
เสลธ:กระต่ายน้อย ไหงหม้อนี้ รสจัดจังง่ะ
เนล:นั่นมัน หัวเชื้อซุป รสจัด ก็ไม่แปลกแล้วคะ
เสลธ:อ่าวเรอะ นึกว่า ของเหลือนะเนี่ย

เนลไปที่หม้อ แล้ว เขย่า

เนล:ยังเหลือพอที่จะทำซุปอยู่คะ

"เย้!"
วี:ดีใจอะไรกัน
เนล:แค่ซุปอย่างเดียว คงไม่พอนะคะ

"งั้นออกไปหาเพิ่มกัน!"
วี:เธอใส่ อะไรลงในซุปเนี่ย พวกนี้ติดใจกันใหญ่เลย

ตอนนั้นเอง ที่พุ่มไม้ใกล้ ๆ

"นั่นกระต่ายน้อยนิ แต่ตอนนี้หิวข้าวจังเลยขอรับ!~"

-:End Act35:-

-:----------------------------------------------:-


Act36

-:6th. เพื่อนร่วมชะตา:-

หลังจากที่ เนล ต้มซุปใหม่ และทำอาหารเพิ่ม
ทุกคน ก็ ตั้งตา กินแบบไม่ลืมหู ลืมตา

วี:เฮ้ย! อร่อย!
เนล:ใจเย็น ๆ ค่ะ มีอีกเยอะเลย

ซิลเวอร์ กำลังจะหยิบเนื้อย่าง แต่หายไปทันที ที่เขากำลังจะหยิบ

ซิลเวอร์:(คิดไปเองมั้ง)

ซิลเวอร์ กำลังจะหยิบ เนื้อย่างอีกครั้ง แต่ก็หายไปทันที

ซิลเวอร์:(ไม่ใช่ล่ะ! ต้องมีใครกันแน่)

ซิลเวอร์ ก็ กำลังจะหยิบเนื้ออีกครั้ง ตอนนั้นเอง

ซิลเวอร์:เจอแล้ว ไอ้หัวขโมย!

ซิลเวอร์ ยิงเข้าใส่ พุ่มไม้ไปโดนใครบางคนเข้า

"ยอมแล้ว ๆ !~"

หลังจากนั้น ก็ มีบางคนออกมากจากพุ่มไม้ นั่นก็คือ

เนล:มาที่นี่ได้ไงคะ
ดาเนะ:รู้จักกันด้วยเหรอ
เนล:ค่ะ! นี่ก็ อยู่ยุคของหนูเหมือนกันคะ

คนที่ออกมาจาก พุ่มไม้ ก็คือ ฟลุ๊ค

เนล:ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นคะ ถึงมาอยู่ที่นี่
ฟลุ๊ค:ทดลองดินปืนอยู่ดี ๆ แผ่นดินก็ไหว หลังจากนั้นดินปืนก็ระเบิด
ดาเนะ:แล้วก็โผล่มาที่นี่?
ฟลุ๊ค:ใช่แล้วล่ะครับ
ซิลเวอร์:แต่เท่านี้ ก็เจอแล้ว คนนึงล่ะ

หลังจากนั้น ก็ ตั้งตากินต่อ
จนหมดเกลี้ยง

เนล:เท่านี้ ก็ เหลืออีกคนเดียวแล้วนะคะ
ซิลเวอร์:แค่พบคนครบ ใช่ว่าจะกลับได้เลยนะ
ดาเนะ:เอ๊ะ หมายความว่ายังไงกัน
วี:ไหง ตัดพ้อแบบนั้นล่ะ
ซิลเวอร์:ที่เธอมาที่นี่ เธอต้องทำบางอย่างเพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคต
ฟลุ๊ค:ไม่ใช่ล่ะมั้งครับ
ซิลเวอร์:แล้วคิดเป็นอย่างอื่นได้ ยังงั้นเหรอ ?
ฟลุ๊ค:จริงด้วยสินะครับ
ซิลเวอร์:ลองนึกให้ออก สิ่งที่เธอต้องทำ สิ่งที่ยังค้างคาอยู่น่ะ

เนล พยายามนึกอยู่สักพัก ก็นึกออก

เนล:น่าจะใช่ที่หนูคิดไว้นะคะ
ดาเนะ:อะไรเหรอ
เนล:คืนที่พบกับท่านอัลคาเซีย ตอนนั้น..
ซิลเวอร์:เหมือนจะนึกอะไรออกแล้วสินะ
เนล:ตอนนั้น หนูพบกับ กระต่ายพี่สาวสีชมพูคนหนึ่ง
วี:ก็น่าจะพบกัน ตั้งแต่ยุคของเธอแล้วนี่
เนล:แต่ท่านเรกกุบอกว่า เธอได้หายสาบสูญไปแล้ว
วี:เธอคนนั้น อยู่หน่วยอัลฟ่ารึเปล่า
เนล:ท่านเรกกุ บอกกว่าไม่ใช่น่ะคะ
ซิลเวอร์:ถ้างั้น คงเหลือแต่หน่วย ที่เพิ่งก่อใหม่แล้วล่ะ

ทั้งสี่คน หันกลับไปทางซิลเวอร์ด้วยสีหน้าตกใจ

วี:หน่วยใหม่!
ดาเนะ:ไม่รู้เรื่องเลยนะ
ซิลเวอร์:ไม่รู้ก็ไม่แปลกล่ะ
ดาเนะ:ไหงบอกแบบนั้นล่ะ
วี:คงเป็นเพราะ ทหารหน่วยอัลฟ่าค่อย ๆ หายไปสินะ
ซิลเวอร์:ฉันเองก็ ถูกทาบทามให้เป็น หัวหน้าหน่วยนั่นนะ
วี:หน่วยอะไรน่ะ
ซิลเวอร์:อืม.. ไม่รู้ฉันจะดูแลไหวรึเปล่า คนเยอะเอาเรื่องเลย

ซิลเวอร์ลุกขึ้น มายืดเส้นยืดสาย

ซิลเวอร์:มันคือหน่วย PceClose น่ะ
ดาเนะ:หน่วยนี้ ก็ได้ยินข่าว แว่ว ๆ แต่ไม่นึกว่าที่ท่านกิลบอกจะเป็นจริง
ซิลเวอร์:ตอนนี้ เริ่มรับกลุ่มแรกแล้วล่ะ หนึ่งในนั้น ก็มี..
เนล:หรือว่าจะเป็น..
ซิลเวอร์:ใช่แล้วล่ะ คนนั้นก็มาด้วยนะ
เนล:จริง ๆ ด้วยสินะคะ
ซิลเวอร์:เก่งมากเลยล่ะ ทั้งวิชาการแพทย์ และ การค้าขาย ที่สำคัญ..
เนล:มีอะไรอีกเหรอคะ
ซิลเวอร์:เธอคนนั้น หิ้ว น้องสาว สองคนมาด้วยน่ะสิ ถ้าจำไม่ผิด..
น้องสาวคนโตจะมีสีดำ แก่น ๆ อีกคนก็มีสีขาว แต่ขี้กลัวมากเลย แต่เจอฉันไม่หยักกลัวแฮะ

เนล:(หรือนั่นจะเป็น พี่แอนนี่ กับ พี่แอนนา)
ซิลเวอร์:ตอนนี้ เธอกำลังอยู่ระหว่างการลงทะเบียนครั้งสุดท้ายอยู่ล่ะ
วี:ไม่ใช่ นายสัมภาษณ์เธอด้วย ตัวเองนะ
ซิลเวอร์:แน่นอนสิ ฉันสนใจเด็กคนนั้นนิ
ซิลเวอร์:ยังมีคนอื่นอีกนะ ที่น่าสนใจอยู่ แต่ไม่เท่าคนนี้ล่ะ
เนล:พาหนูไปหาหน่อยคะ!

-:End Act36:-

Author:  meee001 [ Fri Feb 17, 2012 7:40 pm ]
Post subject:  Re: [Fic]การเดินทางสู่อดีด กับกระต่ายน้อย !! Ep2>Act 35-36

เอ็ หน่วย PreClose อาร์ติสก็อยู่น้าอิอิ :D อย่าลืมล่ะค ุณอาร์ตี้ :shock:

Page 27 of 28 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/