Last visit was: It is currently Mon Aug 20, 2018 10:16 pm


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 58, 59, 60, 61, 62, 63  Next
Author Message
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [จะ100+ตอนแล้ว รีบพายกันเข้านะเธอว์!
PostPosted: Mon Nov 08, 2010 2:48 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
ทุกท่านฮ๊าฟฟฟฟฟฟ ป๋มรออ่านอยู่นะฮ๊าฟฟฟฟฟฟฟ TT-TT

(ทุกคน: เอ็งก็แต่งเซ่!!! พวกตรูก็รออยู่!!!
//พร้อมใจกันกระโดดถีบแพนด้าน้อย)

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12 Tails Stories II [ฉลองต้อนรับปิดเทอม!]
PostPosted: Mon Nov 08, 2010 4:00 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
กลับมาต่อหลังจากหายไปนาน เนื่องจากมัวแต่เห่อไมค์ใหม่เอาไปร้องเพลง 55


ตอนที่ 73 บันทึกของนิกกิ II




วันที่ 11 เดือน XX

สวัสดีจ้ะไดอารี่จ๋าา

ห่างหายกันไปหลายวันก็เพราะเรื่องเดิมละจ้ะ นิกกิออกไปหาเบาะแสของธาตุพิสุทธิ์แห่งน้ำน่ะสิ แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่เจอข้อมูลอะไรดีๆ เลย ขนาดเหมาทัวร์ใต้ทะเลถึง 4 รอบไป 4 วันที่ผ่านมาเนี่ยก็ยังไม่เจอจุดที่น่าสงสัยอะไรตรงไหนเลย

นิกกิเริ่มเหนื่อยแล้ว วันนี้ก็เลยขอหยุดพักซักวัน นิกกิก็เลยไปลองนวดสปาปลาที่ว่ากำลังฮิตในตอนนี้ล่ะ

ตอนเช้านิกกิตื่นมาเข้าแถวรอขบวนรถแมงกะพรุนล่ะ มันเป็นสัตว์น้ำที่น่ารักดี ตัวใสๆ หยุนๆ พองตัวขึ้นลงๆ คล้ายกับบอลลูนเลย แถมมีหลากสี ใสๆ จางๆ ด้วย เวลามันว่ายอยู่ในน้ำนะ เมื่อลูกโป่งเวลาลอยขึ้นฟ้า สวยมากเลย แมงกะพรุนเป็นสัตว์พาหนะสำหรับสัตว์ตัวเล็กๆ ในทะเลนี้ล่ะ เวลาจะขึ้นรถแมงกะพรุนนะ ต้องจับหนวด(เอ...เขาเรียกว่าหนวดรึเปล่านะ??) ของแมงกะพรุนเหมือนเป็นบังเหียน แล้วแมงกะพรุนก็จะว่ายน้ำแล้วดึงตัวเราไปด้วย ยังกะเล่นเจ็ทสกีเลยล่ะ สนุกมากกกกกก เลยล่ะขอบอก เมื่อวานนิกกินั่งมาแล้ว เหมือนเล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกเลย โชคดีนะที่นิกกิไม่เมาคลื่น ไม่งั้นแย่เลย = =;;

แต่ว่าขบวนรถก็หยุดล่ะ เพราะมีขบวนแอมโมไนต์ของเทพน้ำมาขัดขวาง กว่าป้าแกจะจรลีออกไปให้พ้นทางได้ก็บ่ายกว่าแล้ว
นิกกิก็เลยไปถึงร้านสปาปลาซะบ่ายสองแหน่ะ มีพวกนักท่องเที่ยวเข้าคิวเยอะแยะ นิกกิอดมานวดเพราะเจ้าป้านั่นแท้ๆ เลย !!! หนอยยยยย !! >:x

แต่ช่างเถอะ นิกกิรอได้ งั้นวันนี้มาเดินเล่นในเมืองแทนก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยตื่นเช้ามานวดอีกรอบ

นิกกิขึ้นรถแมงกะพรุนอีกรอบแล้วบอกเค้าว่าให้พาทัวร์เมืองใต้น้ำไปที่ดังๆ หน่อย ไม่รู้ว่าเขาเห็นนิกกิเป็นเด็กมากรึไง ถึงได้พานิกกิไปที่สวนสนุกเด็ก!!! แย่ที่สุด นิกกิไม่ใช่เด็กแล้วนะ!!

แต่นิกกิก็โดนทิ้งอยู่ที่สวนสนุกเด็กจนได้....

สวนสนุกเด็กก็ไม่ได้มีอะไรมาก เป็นกลุ่มดอกไม้ทะเลสะบัดหนวดหลากหลากสีของมันไปตามคลื่น พร้อมกับแถวปะการังสีสวยที่เกาะกลุ่มกัน และฟองน้ำทะเลที่เป็นท่อสีสวยๆ สดๆ เต็มไปหมด แค่ให้เด็กๆ มาเด้งๆ กระโดดๆ บนดอกไม้ทะเล วิ่งไล่จับกันตามแถวปะการัง มุดท่อฟองน้ำทะเลสไลเดอร์เล่น แถมยังเป็นที่ๆ มีคู่รักมาท่องเที่ยวกันเยอะแยะอีกต่างหาก ต่างเดินจูงมือ โอบเอว โอบไหล่ สารพัดอากัปกริยา

นิกกิมองสัญลักษณ์ของสวนสนุกนี้ซึ่งก็คือแอมโมไนต์สีน้ำเงินเข้มโผล่หัวออกมาจากกอดอกไม้ทะเลสีสวยที่หนวดของมันพันกันยุ่งเหยิงไปหมด แล้วนั่งแกร่วรอรถแมงกะพรุนคันต่อไป ในขณะนั้นเองมีคณะนักท่องเที่ยวกลุ่มนึง ซึ่งเป็นคู่รักตุ่นเหมือนกับนิกกิเดินจับมือกันเข้ามาข้างใน ที่ข้อมือของทั้งคู่เป็นเหมือนกิ่งไม้สีชมพูสวยพันกันเป็นกำไลข้อมือ มันส่องแสงน้อยๆ เป็นประกาย นิกกิรีบวิ่งไปหาพวกเขาแล้วถามเรื่องกำไลข้อมือสวยๆ อันนั้น นิกกิเดินมาหลายวันยังไม่เห็นมันขายที่ไหนเลย ว่าจะซื้อไปฝากพี่ๆ เป็นที่ระลึกซักหน่อย

"อ๋อ...กำไลนี่หรอจ้ะ"ตุ่นหญิงหน้าตาสละสวยตอบ "พวกพี่ได้มาจากถ้ำดอกไม้ทะเลนอกเมืองน่ะจ้ะ ตอนนี้เขาจัดโปรแกรมทัวร์ชมดอกไม้ทะเลอยู่นะ เนี่ยพี่เพิ่งไปเมื่อเช้าเอง"

นอกจากจะช่วยตอบเรื่องที่นิกกิสงสัยแล้ว พี่ตุ่นตัวนั้นก็ยืนเป็นเพื่อนนิกกิรอเรียกรถแมงกะพรุนด้วย น่ารักมั้ยล่ะ >< พวกพี่สองตัวนั้นชวนให้นึกถึงเรื่องของพ่อกับแม่ของนิกกิเลย....พวกเขาเป็นนักโบราณคดีออกเดินทางเพื่อขุดหาโบราณวัตถุไปก่อนที่นิกกิจะจำได้อีก เพราะงั้นนิกกิทีโตมากับป้าก็เลยไม่รู้ว่าพ่อแม่ตัวเองเป็นใคร...พอเห็นพวกพี่ตุ่นแล้วก็คิดถึงพ่อกับแม่จัง...

รถแมงกะพรุนมาพอดี นิกกิขอตัวลาจากคู่ตุ่นนั้นเดินทางไปยังถ้ำดอกไม้ทะเลที่เลื่องชื่อนั่น แมงกะพรุนเล่าให้ฟังว่าดอกไม้ทะเลมักจะโตอยู่บนพื้นทะเลมากกว่าในถ้ำ แต่ที่ถ้ำนั้นกลับมีดอกไม้ทะเลสีสวยๆ แปลกๆ เต็มไปหมดเลย ถ้ำแห่งนั้นจึงถูกจัดตั้งเป็นอุทยาน ห้ามไม่ให้ใครครอบครองหรือเข้าไปทำอะไรโดยพลการ

พอนิกกิไปถึงที่นั่นก็ปรากฏว่ามีทัวร์หนึ่งอยู่ที่หน้าถ้ำพอดี นิกกิรีบวิ่งเข้าไปปะปนกับพวกนักท่องเที่ยวด้วย ด้วยความที่ตัวเล็กแถมมีครอบครัวตุ่นอยู่ในนั้นด้วย นิกกิก็เลยโดนเข้าใจผิดว่าเป็นลูกของครอบครัวตุ่นนั้น ได้เข้าร่วมทัวร์ด้วยอย่างง่ายดายผิดคาดแฮะ 55

สังหรณ์ใจอะไรแปลกๆ จัง เดี๋ยววันนี้ขอเก็บรายละเอียดและก็เที่ยวเผื่อพวกพี่ๆ ก่อนแล้วกัน
แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเขียนต่อนะจ้ะไดอารี่จ๋า ^ w ^)/♥



วันที่ 12 เดือน xx

เมื่อวานที่นิกกิมาทัวร์ปะการังก็ได้เรื่องแล้วล่ะ

ถ้ำแบ่งออกเป็นซอกซอยเยอะมาก ไกด์บอกว่าถ้าไม่เกาะกลุ่มกันไว้อาจหลงทางได้ง่ายๆ เพราะที่แห่งนี้เคยมีตำนานเกี่ยวกับสมบัติโบราณ นิกกิสังหรณ์ใจว่า ตรอกซอกซอยที่ว่ายน้ำผ่านมานั้น จะใช่ทางสำหรับเข้าวงกตแห่งไซโรรึเปล่านะ.....

นิกกิเริ่มคิด แขนอันใกล้ไกลในทะเลแห่งนี้จะมีอะไรได้บ้าง...
ปลาหมึก?? สาหร่าย?? หนวดแอมโมไนต์?? หนวดแมงกะพรุน??
หรือหนวดของดอกไม้ทะเล...??

พูดถึงดอกไม้ทะเล แอมเนโมนี่ชื่อของเทพน้ำก็แปลว่า ดอกไม้ทะเลด้วยนี่นา...

ไกด์พาจนถึงสุดถ้ำด้านหนึ่ง บนผนังนั้นเต็มไปด้วยดอกไม้ทะเลหลากสีปลิวไปตามกระแสน้ำ หนวดพันกันยั้วเยี้ยเป็นเกลียวยุ่งไปหมด

นิกกินึกขึ้นได้...หนวด....แขน...ประจบ....

แขนใกล้ไกลมาประจบ หมายถึงหนวดของดอกไม้ทะเลรึเปล่า แล้วใกล้ไกลล่ะจะทำยังไง??

จนจบทัวร์ พวกเราทยอยกันออกจากถ้ำอย่างเชื่องช้า นักท่องเที่ยวต่างวิ่งไปออกันที่ซุ้มขายของที่ระลึก รวมถึงนิกกิด้วย หลังจากซื้อกำไลให้พี่ๆ ได้แล้วก็กลับมายืนรอแท็กซี่แมงกะพรุนอยู่ด้านหน้า มีป้ายแผนที่ปักอยู่ ตัวถ้ำเป็นรูปทรงกระบอก แตกเป็นซอยแยกไปนับไม่ถ้วน แล้วมาบรรจบอยู่ที่ด้านในสุดคือห้องด้านในสุดที่เป็นแหล่งรวมดอกไม้ทะเลหายากนั่นเอง หากสังเกตดีๆ รูปของถ้ำคือรูปของดอกไม้ทะเลนั่นเอง

หรือรหัสลับจะหมายถึงลักษณะของตัวถ้ำ?!! แล้วแขนที่ใกล้ไกลที่สุดคือหนวดของดอกไม้ทะเล แต่ถ้ารหัสลับหมายถึงถ้ำนี้ แล้วทำยังไงให้แขนใกล้ไกลที่สุดมาบรรจบกัน??

นิกกิพอจะจับใจความได้แล้ว แต่ยังไม่มั่นใจหากไม่ได้ลงมือแก้ปัญหาด้วยตัวเอง น่าเสียดายที่นิกกิได้รับคำสั่งจากพี่เรย์ว่าจะเกิดการปะทะกันระหว่างกิลด์แห่งแสงและพวกเรา ผู้ครอบครองนิรันดร์ ในเร็วๆ นี้ แต่นิกกิไม่อยากกลับ หัวกำลังแล่นๆ ก็อยากจะสำรวจทุกๆ อย่างให้เสร็จก่อน

ที่ต่อไปของป่าเทพดินล่ะ
นิกกิต้องรีบแล้ว ก่อนที่จะเกิดเรื่องวุ่นๆ ขึ้นมาจริงๆ
บายจ้ะไดอารี่ ♥





มีต่อแน่นอนค่ะ
ตอนแรกคิดว่าให้มี 2 ตอนพอ แต่มันไม่พอแฮะ โฟ่เยอะไปหน่อย 5555

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Last edited by ~LittlE_PanDa~ on Sat Nov 13, 2010 2:45 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Mon Nov 08, 2010 7:06 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Oct 24, 2009 6:39 pm
Posts: 1323
ตอนที่74:ความคืบหน้า(1)

สายวันหนึ่ง ท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน อากาศเย็นสบาย ณ ริมน้ำตกภายในป่า ค้างคาวสาวนั่งเอาเท้าแช่น้ำเพื่อคลายความเมื่อยล้าหลังจากไปเดินซื้อของมาเป็นเวลานาน รองเท้าคู่เก่งของเธอถูกถอดและวางอยู่ข้างๆเธอ น้ำที่เย็นกำลังดีทำให้เธออารมรืดีขึ้นมากหลังจากไปตบตีแย่งของกับสาวๆในเมือง ซึ่งก็เป็นงานอดิเรกของเธอนั่นเอง ไม่นานนัก จิ้งจอกหนุ่มก็มาถึงที่นัดหมายแห่งนี้

“เฮ้ เอเลน่า ข้ามาแล้ว”จิ้งจอกวิ่งมาด้วยความอารมณ์ดี เพราะ กขค.ยังมาไม่ถึง เค้าจะได้นั่งคุยกับเพื่อนสนิทที่แอบหลงรักแบบ2ต่อ2อย่างไร้ตัวกวนซะที
“อ้าว ว่าไงจ๊ะ อังเดร กว่าจะถึงเวลานัดอีกตั้งครึ่งชั่วโมงนี่ นี่ชั้นอยากมานั่งแช่น้ำเลยมาก่อนหน่ะ มีธุระอะไรเร่งรีบหรือเปล่า”เอเลน่าถาม
“เอ่อ….คือว่า……แบบว่า….. ไม่มีอะไรหรอก เผอิญอยากมาเดินเล่นน่ะ”อังเดรตอบอย่างตระกุกตระกัก เขาสามารถบอกได้ที่ไหนหล่ะว่าอยากมาเจอเอเลน่า ที่จริงแล้วเขาไปดักรอที่ห้นาบ้านเมื่อชั่วโมงที่แล้วด้วยซ้ำ แต่แม่ของเอเลน่าบอกว่าเธออกไปแล้ว ก็เลยรีบวิ่งตามมาที่นี่
“ว่าแต่ว่า วันนี้กลาเซียสมันนัดมาทำอะไรน๊า”เอเลน่าพูดขึ้นลอยๆ
“ไม่รู้สิ คงจะชวนไปกินอะไรอีกมั้ง”อังเดรตัดบท เขากำลังอยู่กัยสองต่อสองทั้งทีไม่อยากให้พูดถึงไอ้เจ้านั่นเลย “อ่ะ เอเลน่าข้าซื้อมาให้น่ะ” พูดจบอังเดรก็ยื่นดอกไม้ให้
“สวยจังเลย ขอบใจจ้ะ”เอเลน่าขอบคุณอย่างใจจริง
“สวยเหมือนเธอ น่ะแหล่ะ”อังเดรกระซิบ
“หือ ตะกี๊พูดอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”เอเลน่าหันกลับมาถาม
“เอ่อ ปล่าวๆ ไม่มีอะไร”อังเดรตอบ พลางหน้าแดง

ทั้งสองคนก็นั่งพูดคุยกันสัพเพเหระ ในขณะที่บรรยากาศกำลังเป็นใจ มีเสียงฝีเท้าดังรัวขึ้นมา

“เฮ้ รอนานมั๊ย”กลาเซียสตระโกนลั่นป่า อังเดรรู้สึกอารมณ์เสียทันที ตัวขัดขวางมาแล้วเหรอ ทำไมครึ่งชั่วโมงมันเร็วขนาดนี้เนี่ย
“แล้ววันนี้เรียกพวกข้ามีอะไรรึ หิม กระดาษแผ่นนั้นมัน” อังเดรสังเกตเห็นสิ่งที่กลาเซียสถือมาด้วย
“ก็คือ อยากให้ช่วยดูหน่อยน่ะ สังเกตอะไรหมว่าธาตุที่กล่าวถึงในกระดาษแผ่นนี้มันคล้องกับอะไร”กลาเซียสตอบ
“ไหนจ๊ะ ดูหน่อย หือ มีไฟ น้ำ ดิน ลม แสง เงา เอ๊ะเด๋วก่อน ชั้นว่ามันคุ้นๆอยู่นะ”เอเลน่านั่งนึก
“เทพไงหล่ะ เทพทั้งหก”กลาเซียสตอบ
“เออ จริงด้วย”กลาเซียสกับเอเลน่าตอบพร้อมกัน ทั้งคู่หันมามองหน้ากัน แล้วก็หน้าแดงแบบไม่รู้ตัว
“ข้าว่าการที่อัลฟ่าออกนอกเมืองไปต้องเกี่ยวกับเทพทั้งหกแน่”กลาเซียสตอบ”แต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเรื่องอะไร”
“มีอะไรที่พวกเราจะช่วยได้มั๊ยน้า”เอเลน่าถอนใจ
หารู้ไม่ พวกเค้ากำลังจะมีส่วนร่วมในเหตุการณ์นี้อีกไม่นาน

_________________
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Tue Nov 09, 2010 12:38 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
Chapter 75 – แมวน้อยนิรนาม

วูบ!!

เคร้ง!!

กรงเล็บสีเหลืองทองถูกสะบัดออกอย่างแรงตามอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของ แรงปะทะที่รุนแรงทำเอาเครื่องจักรกึ่งซอมบี้กระเด็นถอยห่างออกไป ดวงตาสีมรกตคู่งามของอาร์ทแววโรจน์ด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ กรงเล็บทั้งห้าถูกสะบัดมาเรียงชิดติดกัน ก่อนที่มันจะทอประกายสีเหลืองทองเจิดจ้าออกมา

[ศาสตราไร้รูป - คมดาบไร้สภาพ]

แสงสีเหลืองทองเจิดจ้าพลันยืดยาวออกจนดูคล้ายคมดาบ ก่อนที่จะค่อยๆเลือนหายไปเหลือเพียงแสงอ่อนๆรอบกรงเล็บทั้งห้าเท่านั้น อาร์ทตวัดมือตามแนวขวางออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง

ฉัวะ!!

เสียงคมดาบไร้สภาพตัดผ่านร่างโลหะของเนโครนัส ใบหน้าคล้ายกะโหลกพลันมีรอยแผลประทับยาวที่หน้าผาก ความคมและความรุนแรงต่างกับกรงเล็บไร้ลักษณ์อย่างเหนือชั้นทีเดียว ดวงตาสีเขียวสดทั้งสองข้างของหุ่นรบกึ่งซอมบี้ยังคงจับจ้องร่างของเป้าหมายอย่างไม่วางสายตา ก่อนจะเปลี่ยนท่าร่างเมื่อพบว่าเป้าหมายไม่ใช่เหยื่อที่เคยสังหารได้ง่ายๆเช่นเป้าหมายก่อนๆ

ท่าร่างของเครื่องจักรสังหารเบื้องหน้าทำเอาร่างเล็กลอบขมวดคิ้ว หอกแห่งความมืดที่ถูกขวางไว้หน้าศัตรูแผ่พลังความมืดออกมาเป็นชั้นๆจนกลายเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง อาร์ทวาดคมดาบล่องหนในมือลงไปตรงๆหมายจะทำลายเกราะอนธกาลนั้นในทีเดียว

เคร้ง!!!

แรงกระแทกที่เกิดขึ้นทำเอามังกรหนุ่มมือชาไปชั่วครู่ ในขณะที่เกราะแห่งความมืดที่คุ้มกายอีกฝ่ายอยู่นั้นเกิดรอยร้าวขึ้นเป็นทางยาวก่อนจะค่อยๆฟื้นสภาพจนกลับเป็นเหมือนเดิมอีกครั้งอย่างรวดเร็ว อาร์ทจึงตัดสินใจเปลี่ยนวิธีการโจมตีใหม่อีกครั้ง

[ศาสตราไร้รูป - หอกทะลวงลักษณ์]

กรงเล็บทั้งห้าที่เคยเรียงชิดติดกัน บัดนี้ถูกเปลี่ยนให้เหลือเพียงสองในรูปแบบคล้ายดัชนี แสงสีเหลืองทองอ่อนๆเมื่อครู่พลันเจิดจ้าขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะจางลงเฉกเช่นครั้งที่แล้ว มังกรหนุ่มแทงหอกพลังงานนั้นออกไปอย่างรวดเร็วจนมองด้วยตาเปล่าไม่ทัน

ฉึก!!

เสียงหอกพลังงานทะลุผ่านเกราะสีดำของอีกฝ่ายเข้าชำแรกร่างโลหะอย่ารวดเร็ว ก่อนจะถูกดึงออกแล้วแทงเข้าซ้ำๆกันนับสิบครั้งชั่วพริบตา

เพล้ง!!!

เกราะแห่งความมืดที่ถูกสร้างขึ้นแตกออกเป็นเศษซากราวกับเศษกระจก ร่างที่ถูกแทงจนเป็นรูนับสิบรูของเนโครนัสลอยลิ่วลงปะทะกับพื้นดินตามแรงกระแทก ของเหลวไร้สีพุ่งพรวดออกจากรูบนร่างนั้นพร้อมทั้งสาดกระจายไปทั่วบริเวณ อาร์ทตั้งท่าเตรียมจะโจมตีรุนแรงหมายปิดฉากในทีเดียว หากแต่ต้องชะงักเมื่อมีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นอย่างไม่ได้ดูสถานการณ์เอาเสียเลย

“ขอโทษฮะ ขอเวลานิดนึง ไม่ทราบว่าเห็นมังกรในรูปผ่านมาแถวนี้บ้างมั้ยฮะ?”

แมวสีขาวตัวน้อยเอ่ยขึ้น ดวงตากลมโตจ้องมาที่อาร์ทอย่างต้องการคำตอบในคำถามที่ถามไปนั้น ด้วยรูปร่างที่ค่อนข้างเล็กกะทัดรัด และดวงตากลมโตบนใบหน้าที่ดูเด็กกว่าวัย เรียกรอยยิ้มน้อยๆขึ้นบนใบหน้าของมังกรหนุ่ม เขาร่อนลงยืนบนพื้นเบื้องหน้าแมวน้อยตัวนั้นพลางอ้าปากจะตอบคำถาม พลันสายตาไปปะทะกับร่างโลหะที่กำลังพยุงตัวขึ้นที่ด้านหลังของแมวน้อยตัวนั้น

“ระวัง!!”

สิ้นเสียงเตือน หอกสีเลือดในมือของร่างโลหะนั้นพุ่งตรงเข้าหาแมวขาวที่หันหลังให้หมายจะแทงทะลุร่างสีขาวทั้งสองร่างในทีเดียว

วูบ!!

หอกสีเลือดสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า เมื่อทั้งแมวขาวและมังกรขาวนั้นดีดตัวหลบออกไปได้อย่างรวดเร็ว ร่างของแมวน้อยลอยข้ามหัวของเนโครนัสไปด้านหลัง ก่อนที่มือของแมวขาวตัวนั้นจะปรากฏสำรับไพ่ขึ้นมาหนึ่งสำรับ แมวน้อยนิรนามกรีดไพ่อย่างอย่าชำนาญ พร้อมทั้งส่งไพ่เข้าจู่โจมร่างโลหะกึ่งซอมบี้อย่างต่อเนื่อง

“มาขวางเวลาที่คนเขาจะพูดกันแบบนี้มันมารยาททรามมากเลยนะฮะ”

ฉึก!!

เสียงของไพ่ใบแรกปักร่างโลหะดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงไพ่อีกห้าสิบกว่าใบปักลงบนร่างนั้นอย่างต่อเนื่อง เสียงกระดิ่งที่ติดอยู่บนปลอกคอดังขึ้นเล็กน้อยราวกับเป็นสัญญาณบางอย่าง อาร์ทที่กำลังจะเข้าไปโจมตีซ้ำพลันหยุดร่างของตนพลางยืนมองฝีมือของแมวน้อยตัวนั้น

“มาพนันกับผมหน่อยมั้ยฮะ? ลุงหุ่นยนต์” แมวขาวตัวน้อยเอ่ยขึ้น ก่อนจะหรี่ตาลงพลางแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ “โดยมีของเดิมพันคือ... ชีวิตของลุงนะฮะ”

ลูกเต๋าสองลูกพลันปรากฏบนมือของแมวน้อยนิรนาม ก่อนจะถูกทอยออกไป เนโครนัสที่หมายจะพุ่งเข้าโจมตีพลันชะงักไปโดยไม่ทราบสาเหตุ ผู้ที่รู้คงมีเพียงเจ้าของลูกเต๋าสองลูกที่กลิ้งอยู่บนพื้นเท่านั้น

[เกมพนันต้องห้าม - พันธนาการลูกเต๋าเสี่ยงชีพ]

กริ๊ก...

ลูกเต๋าที่กลิ้งอยู่บนพื้นหยุดลง แต้มที่ออกมาเรียกรอยยิ้มยินดีให้เจ้าของ กระดิ่งที่คอลั่นกริ๊งเบาๆ

“ดูเหมือนผมจะชนะพนันนะฮะ เอาเป็นว่าผมขอรับของเดิมพันไปเลยก็แล้วกัน” ไพ่โจ๊กเกอร์พลันปรากฎในมือของแมวขาว ก่อนที่สลายหายไปในอากาศราวกับฝุ่นละออง “ชีวิตของลุงน่ะ”

วิ้ง...

ฉัวะ!!

ไพ่ทั้งสำรับที่ปักอยู่ทั่วร่างของเนโครนัสพลันเรืองแสงจ้า ก่อนจะวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ก่อให้เกิดร่องรอยของมีคมขึ้นทั่วร่างโลหะนั้น พร้อมๆกับศีรษะที่ถูกตัดออกจนขาดกระเด็น แมวขาวตัวน้อยเดินข้ามร่างนั้นไปยังมังกรหนุ่มที่ยืนมองอยู่เพื่อจะฟังคำตอบของคำถามที่ถามไปโดยไม่ทันสังเกตว่า...

ว่าร่างที่ไร้หัวกำลังขยับลุกยืนขึ้น...

[ทินกรย่อส่วน]

ลูกพลังขนาดเล็กสีทองวิ่งผ่านร่างของแมวขาวตรงไปยังร่างไร้หัวนั้นอย่างรวดเร็ว แขนของแมวน้อยไม่ทราบชื่อถูกอาร์ทคว้าไว้แล้วพาบินถอยห่างจากบริเวณนั้นทันที

“อย่าประมาทนักสิ จะฆ่ามันต้องทำให้ร่างมันละเอียดไปเลยนั่นแหละ”

วาบ!!!

แสงสว่างเจิดจ้าเกิดขึ้นไปทั่วบริเวณ ดวงแสงสีทองขนาดใหญ่กว่าคราวก่อนราวเท่าตัว เนื่องจากผู้ใช้ไม่ได้ออมแรงไว้เช่นคราก่อน ระยะพลังทำลายของดวงอาทิตย์ย่อส่วนนั้นไล่ตามหลังพวกเขามาติดๆ ก่อนจะสลายกลายเป็นเพียงละอองแสงสีทองลอยหายไปในอากาศ ภายในอาณาเขตของพลังทำลายนั้นเหลือเพียงหน้าดินโล่งๆเพียงเท่านั้น ไม่หลงเหลือร่างโลหะกึ่งซอมบี้ของเนโครนัสแม้เพียงน้อย

“ว่าแต่ถามหาลุงเรดทำไมรึ? เจ้าแมวน้อย” อาร์ทถามทันทีเมื่อเห็นว่าสถานการณ์โดยรอบปลอดภัยแล้ว

“ผมไม่ใช่แมวน้อยนะฮะ!! ผมอายุ 17 แล้วนา” แมวขาวท้วงขึ้นทันที

“อ้าวเรอะ!! ดูไม่ให้เลยอ่ะ หยั่งกะอายุ 12-13”

“ผมอายุ 17 จริงๆนะ!! แล้วนายรู้เหรอว่าพี่ชายอยู่ที่ไหนฮะ?”

“ก็กำลังจะไปหาอยู่นี่ไง ไหนๆก็ไหนๆละ ตามมาก็แล้วกัน” อาร์ทลอบขมวดคิ้วเล็กน้อยที่ได้ยินแมวน้อยตรงหน้าเรียกผู้อาวุโสที่สุดในกลุ่มว่า ‘พี่ชาย’

‘...ลุงเรดไปหลอกเจ้าแมวนี่อีท่าไหนล่ะเนี่ย... สงสัยแอ๊บเด็ก...’

ไม่ทันได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น อาร์ทก็โดนเจ้าแมวน้อยตรงหน้าลากให้พาไปหา ‘พี่ชาย’ ของเขาเร็วๆจนต้องตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้...


ตัวละครตัวใหม่ออกมาอีกแล้ว~ สร้างมาให้โตคุงโดยเฉพาะเลยนะฮะเนี่ย~

เนื่องจากยังไม่ได้คิดชื่อไว้ก่อน... ขอเชิญเสนอชื่อเจ้าแมวผีพนันตัวนี้กันได้เลยฮะ =w=

ป.ล. ไว้มาแปะรูปทีหลังนะคร้าบ พอดีตอนนี้ง่วงละ...

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Tue Nov 09, 2010 12:49 am 
เทพดิน
User avatar

Joined: Mon Nov 02, 2009 6:12 am
Posts: 643
Location: >::TaiL-Za::<
=[]="! โผล่มาก็.. อ่ะนะ?

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับตัวละครเน้อนัทลิง~

เทลไม่รู้จะตอบแทนไงดี ; w ;"
(เรื่องของเรื่อง เราแต่งฟิคไม่เป็น + ถึงจะเป็นแต่ขี้เกียจเลยไม่ลงน่ะนะ มีคนลงให้ละ งิงิ เพิ่มสีสันให้เรื่อง)

ถ้าเอาไปจิ้น แกตายแน่ลิง !!

_________________
Image
::~ TailMon ~::


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Tue Nov 09, 2010 4:19 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
ลิงซ่อมคอมเสดยังเนี่ย?? หรือไปจิ้กพี่มาใช้??

ว่าแล้วเชียวว่าต้องล่อลวงให้มีแมวมาเพิ่ม //หึๆๆ

เอาเถอะ มีอะไรให้อ่านระหว่างรอพี่เจ็ทก็ยังดีละน๊า = w =~

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Tue Nov 09, 2010 5:26 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 28, 2009 7:37 am
Posts: 1765
Location: TaleTails~
ซ่อมเสร็จตั้งแต่วันอาทิตย์ละคร้าบ เจ๊แพนๆ

สำหรับโต... ไม่เคยมีตัวละครตัวไหนที่ีผมสร้างมาแล้วไม่โดนจิ้นนะฮะ... หึหึ :twisted:

เดี๋ยวโปรไฟล์เจ้าแมวผีพนันตัวนี้จะมาทีหลังนะฮะ รอคิดชื่อก่อน...

ส่วนภาพ โตวาดเองแล้วเอามาลงเลยก็ได้นะฮะ คิดว่าคงจะเข้ากับฟิคมากกว่า(วาดแมวแอ๊บเด็กไม่เก่งอ่ะน้า...)

_________________
“Life is a big canvas and you should throw all the paint you can on it.”


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Tue Nov 09, 2010 5:55 pm 
เทพดิน
User avatar

Joined: Mon Nov 02, 2009 6:12 am
Posts: 643
Location: >::TaiL-Za::<
MonkeyMage wrote:
ซ่อมเสร็จตั้งแต่วันอาทิตย์ละคร้าบ เจ๊แพนๆ

สำหรับโต... ไม่เคยมีตัวละครตัวไหนที่ีผมสร้างมาแล้วไม่โดนจิ้นนะฮะ... หึหึ :twisted:

เดี๋ยวโปรไฟล์เจ้าแมวผีพนันตัวนี้จะมาทีหลังนะฮะ รอคิดชื่อก่อน...

ส่วนภาพ โตวาดเองแล้วเอามาลงเลยก็ได้นะฮะ คิดว่าคงจะเข้ากับฟิคมากกว่า(วาดแมวแอ๊บเด็กไม่เก่งอ่ะน้า...)


แบบน่ารักโหดๆชิมิๆ ; w ;

จะพยายามวาดนะคร้าบบบบบบ ~~

_________________
Image
::~ TailMon ~::


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Wed Nov 10, 2010 10:48 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Tue Aug 25, 2009 1:44 pm
Posts: 1821
Location: ~•:นั่งมองไปข้างหน้ากับหมาน้อยสีขาว:•~
ลากสังขารกลับมาหลังจากหายไปหลายเพลา = ="

ไหงตารางเทอมนี้มันโหดร้ายจังฟร่ะ

คิดถึงลุงมาคุรุมะเลย = =" No Break ไปซะ 2 วัน เรียนตั้งแต่ 9 โมงเช้าแล้วยาวไปจนถึง 4 โมงเย็น

ขนาดจัดตารางดีๆแล้วนะ T T


ส่วนฟิค........ด้านเทพเงาเกิดสงครามกันงั้นเหรอเนี่ย แต่งยากนิดหนึ่งวุ้ยเรื่องสงครามเนี่ย เดียวจะลองดูละกันว่าจะหนุกไม่หนุก

_________________
Image
"คราที่เราสูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว จักรู้ค่าของสิ่งนั้นเมื่อยามจากไป"


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: 12Tails Fiction [อยากอ่านต่อแล้ว มาแต่งกันหน่อยนะเธอว์!!
PostPosted: Sat Nov 13, 2010 1:05 pm 
Jumping Panda!
User avatar

Joined: Fri Jun 19, 2009 12:23 pm
Posts: 3964
Location: หน้าคอม
ห่างหายไปนาน กลับมาแต่งต่อแล้วค่าาา
ว่าจะแต่งยาวแต่เริ่มขี้เกียจ = x =;;


บทที่ 76 ปะทะศึก!! (ตอนต้น)




Code:
"จักรวาลเอ๋ย.....
จักรวาลอันสดใสด้วยประกายแสงแห่งดวงดาว จักรวาลอันมืดมิดด้วยผืนน้ำอันธกาล

ฤๅ อัคคีแลเปลวไฟอันร้อนแรงจะเยือกเย็น คิมหันต์ห้าแยกผู้โบกสะบัดจะเหี่ยวเฉา...
ฤๅ ธารน้ำแลคงคาที่เชี่ยวกรากจะมอดไหม้ ด้วยฤทธาแห่งแขนอันใกล้ไกลที่สุดมาประจบ...
ฤๅ พสุธาอันแข็งแกร่งแลรุกขเทพธิดาจะสั่นเทา มรณาด้วยนาคาจำแลง...
ฤๅ พระพายจะโหมกระหน่ำ วายุผู้เคียดแค้น จักทำลายนัยเนตรอันแสนอ่อนหวาน...
ฤา สุริยันดวงโตอันเจิดจ้าแลเปล่งประกายจะถูกกลืนกิน คนคุกแห่งก้นบึ้งอันมืดมิดจะโห่ร้อง...
ฤา ผืนฟ้าอันธกาลจักอันตรธาน คคนานต์แห่งรัตติกาลที่ถูกครอบใส่โหลแก้วแห่งพยาบาทจะหลับไหลไปชั่วนาน...

จักรวาลเอ๋ย...
จงตัดขาดมันเสีย ล้างผลาญผู้นำหายนะมาสู่เรา
โลหิตสีแดงฉานแห่งบาปจงโอบล้อมแก่ใจผู้ปฏิปักษ์ต่อบริสุทธิ์แห่งเรา

นำคอของมันเพื่อบูชายัญ เทิดไท้เทิดทูนแก่จักรวาลอันว่างเปล่าที่อัดแน่น
นิรันดร...."


ฉัวะ!


สิ้นเสียงนั้น วัตถุทรงกลมกลิ้งหลุนๆ มาหยุดอยู่ที่ปลายเท้าของเด็กสาว สายน้ำสีเข้มข้นหลั่งไหลไปทั่วบริเวณ เลื้อยไต่จนย้อมสีแดงไปทั่วทุกที่ เสียงหัวเราะอันกึกก้องน่าสยดสยองดังต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เด้กหญิงผู้เปรอะเปื้อนด้วยเลือดหยิบสิ่งที่กองอยู่ข้นมาดู มันร้อนอุ่นๆ ราวกับมีชีวิต สิ่งนั้นมีเส้นขนสีเหลืองทองหนาพอตัว แน่นอนว่ามันไม่ใช่สีทองที่สวยอีกแล้วเมื่อเปื้อนเลือด

มันคือหัวนั่นเอง....

และ หัวที่เธอเห็นคือใบหน้าของเด็กหญิงที่เรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ นัยน์ตาเม็ดอำพันสวยจ้องตรงมาที่เธอเช่นกัน ดวงตาอันเฉยชาจ้องมองเธอด้วยสายตาเยือกเย็น เด็กหญิงรู้สึกว่าตัวเองรู้สึกกลัวสายตานั้นขึ้นมาจับใจ ราวกับร่างกายเล็กๆ นี้จะสลายไปในพริบตา

เด็กสาวยืนนิ่ง ลดแขนลงไว้ข้างตัว แล้วปล่อยหัวนั้นหล่นลงพื้น....

หัวของเธอ....


เสือน้อยนอนกลิ้งตัวไปมาอยู่บนเตียง ภาพความฝันนั้นยังแจ่มชัด สัมผัสเย็นเฉียบเสียวคอเป็นยิ่งนัก มือเล็กๆ ยกขึ้นคลำหาลำคอเรียวอย่างหวาดๆ ว่ามันจะไม่เชื่อมต่อกันจริงๆ แต่เธอคิดไปเอง....

เสียงเปิดประตูไม้ดังขึ้นเบาๆ ร่างของเสือสาวร่างผอมสูงเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับลูบหัวเธออย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบประโลม "ฝันเรื่องนั้นอีกแล้วหรอเร็น"

"ค่ะแม่"

"จำไว้...นั่นเป็นชะตาลิขิตของเจ้า เป็นภาระที่เจ้าต้องแบกรับมันเอาไว้"แม่ของเร็นพูดด้วยเสียงหนักแน่น

ภาระที่แม่ทิ้งให้มากกว่า........เสือน้อยคิดในใจ

"แม่คะ...."เร็นหันไปมองใบหน้าอันซีดเซียวของผู้เป็นแม่ "ความฝันที่เกิดขึ้นนี่ เป็นเพราะคำสาปจากรหัสลับหรอคะ เพราะว่าสิ่งนี้อยู่กับหนูสินะ...."จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของแม่ เร็นเห็นประกายของนัยน์ตาสีอำพันแวววับอยู่ในนั้น อำพันที่น่าหลงใหลและน่าเกลียดชังนั่น

"ใช่....คำสาปจากรหัสลับนิรันดร์..."แม่ตอบ "เจ้าต้องแก้รหัสลับให้ได้ แล้วเอามันไปคืนในที่ๆ มันควรอยู่ ยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ มันจะยิ่งอาละวาดมากขึ้น"

ทั้งสองอยู่ในความเงียบสงบ มีเพียงเสียงของลมและใบไม้เสียดสีกันดังแกรกๆ ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด เสือน้อยรู้ดีว่าแม่แสนขลาดและขี้กลัวขนาดไหน ถึงยอมแม้แต่จะฆ่าลูกตัวเองเพื่อทำให้มันสงบลงก็ทำได้ ธาตุพิสุทธิ์แห่งลมที่พ่อฝากฝังเอาไว้นั้น แม่กลัวคำสาปแห่งนิรันดรมากจนควักตาเธอออก แล้วใส่ธาตุพิสุทธิ์เข้าไปให้แทน เพื่อให้ตรงกับรหัสลับที่จารึกอยู่ให้มากที่สุด แม่แทบจะเป็นบ้าเพราะฝันร้ายนั้นตามหลอกหลอน จนถึงกับเป็นโรคประสาทอ่อนๆ ความจำเลอะเลือน จำไม่ได้เลยว่ามือคู่นั้นที่โอบกอดและลูบหัวเธออย่างแผ่วเบา เป็นมือคู่เดียวกับที่คว้าอิโต้จะสับคอเล็กๆ ของเธอให้ขาดเป็นสองท่อน และเป็นมือที่กรีดเอาลูกตาสีอำพันสวยของเธอไป พร้อมกับใส่ธาตุพิสุทธิ์เข้ามาแทน

แต่ใช่ว่าเธอจะโกรธหรือเคียดแค้นแม่ ความฝันและคำสาปที่คอยรังควาญทั้งคู่ เร็นเองก็เกือบจะเป็นบ้าไปแล้วหากจิตใจของเธอไม่เข้มแข็งพอ ความเจ็บปวดจากการโดนกรีดสดๆ ยังตราตรึงแน่นอยู่ในความทรงจำไม่หายไปไหน ครานั้นเจ็บจนร่างกายชักกระตุกไม่เป็นจังหวะ เจ็บจนไม่อาจเปล่งเสียงร้องออกมาได้ นิ้วผอมๆ แทงเข้ามาในเบ้าตา ตวัดงุ้มแล้วกระชากวัตถุทรงกลมออกไป เลือดกระเซ็นออกมาเป็นทางยาวกระจายทั่วพื้นห้อง คราวนี้ลูกบอลกลมๆ สีอำพันประกายถูกยัดเข้ามาแทนที่ เสียงหวีดร้องดังก้อง เบ้าตากลมโตกระตุกอย่างบ้าคลั่งราวกับมันจะถูกฉีกออกอย่างไม่มีชิ้นดี เลือดไหลท่วมชุดสีขาวจนย้อมเป็นสีแดงดำ ตากลมนั้นส่องประกายแล้วดับวูบลง เป็นนัยน์ตาสีอำพันปกติ ที่ดูมีประกายแวววาวอย่างน่าประหลาด


เร็นสะดุ้งตื่นอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้นอนที่บ้านอีกต่อไป ไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ร่างบางทอดกายอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ประจันหน้ากับเงาของค้างคาวตัวหนึ่ง มันหัวเราะหึๆ อย่างพอใจก่อนถามขึ้นอย่างตื่นเต้น "ทัวร์ความฝันสนุกมั้ย สาวน้อย"

"นายคือ..."

"เราคือนิรันดร..."ค้างคาวตัวนั้นพูด "ไม่ผิดไปจากที่เจ้าคิดหรอก...ว่าแต่ไขรหัสลับได้หรือยังล่ะ"

"ได้แล้ว..."เร็นตอบ "คาดหวังอะไรกับตัวชั้นเกินไปรึเปล่า นิรันดร...ชั้นจะไม่เดินตามเกมของนายแน่"

เขาแค่นหัวเราะ "พูดแบบนี้แปลว่ารู้แล้วสินะ ทั้งความหมายของรหัสลับ ที่ซ่อนของธาตุพิสุทธิ์ และเหตุผลของเรา"

เร็นสำรวจรอบตัว ไม่มีทางออก ไร้อาวุธต่อสู้ เธอในตอนนี้ไม่อาจกำจัดเขาทิ้งได้แน่

"ใช่แล้ว สาวน้อยของเรา เราผู้เป็นอมตะแลนิรันดร มิอาจถูกสังหารได้หรอก"เขาพูดราวกับอ่านใจของเธอออก

"ความหมายของรหัสลับน่ะ
ฤๅ อัคคีแลเปลวไฟอันร้อนแรงจะเยือกเย็น คิมหันต์ห้าแยกผู้โบกสะบัดจะเหี่ยวเฉา...
คิมหันต์ห้าแยก คือใบเมเปิ้ล 5 แยก ที่สลักอยู่บนกำแพงของสถานพิทักษ์ เมื่อถูกความร้อนมันจะเหี่ยวแห้ง นั่นคือวิธีเอากุญแจ

ฤๅ ธารน้ำแลคงคาที่เชี่ยวกรากจะมอดไหม้ ด้วยฤทธาแห่งแขนอันใกล้ไกลที่สุดมาประจบ...
แขนอันใกล้ไกลมีที่มาจากความอ่อนโยนและโอนอ่อน สิ่งที่โอนอ่อนไปตามกระแสน้ำมาบรรจบเข้าด้วยกัน ที่แห่งนั้นมีความหมายเดียวกับชื่อของเทพน้ำ แอมเนโมเน่ นั่นคือดอกไม้ทะเลนั่นเอง

ฤๅ พสุธาอันแข็งแกร่งแลรุกขเทพธิดาจะสั่นเทา มรณาด้วยนาคาจำแลง...
นาคาจำแลงมีที่มาจากประวัติศาสตร์ของเทพดิน พญานาคสองตัวผู้ใฝ่หาความเป็นใหญ่ได้สู้กันที่ผืนดินแถบนั้น จนนาคตัวหนึ่งต้องพ่ายแพ้เพราะพิษตัวเอง การสู้ด้วยพิษที่ไม่ใช่ของตนจึงเรียกว่านาคาจำแลง

ฤๅ พระพายจะโหมกระหน่ำ วายุผู้เคียดแค้น จักทำลายนัยเนตรอันแสนอ่อนหวาน...
มีที่มาจากเหตุการณ์แห่งฟิลฟี เจ้าหญิงเมืองทะเลทราย ที่โกรธแค้นที่ถูกควักเอานัยน์ตาคู่สวยไป จึงทำลายทุกสิ่งอย่างราบเป็นหน้ากลอง การเปิดวงกตก็เช่นกัน ดวงตาที่ถูกทำลายเป็นสื่อชักนำให้เกิดความโกรธแค้น ความโกรธแค้นที่โหมกระหน่ำเหมือนกับพายุที่ถาโถม

ฤา สุริยันดวงโตอันเจิดจ้าแลเปล่งประกายจะถูกกลืนกิน คนคุกแห่งก้นบึ้งอันมืดมิดจะโห่ร้อง...
คนคุกแห่งก้นบึ้งอันมืดมิดจะโห่ร้อง ที่โห่ร้องเพราะได้รับแสงสว่าง แปลว่าต้องหาแสงสว่างให้เขา แต่แสงสว่างที่เขาต้องการคืออะไร ก็สืบเนื่องมาจากประวัติศาสตร์ของเมืองแห่งแสงอีก

ฤา ผืนฟ้าอันธกาลจักอันตรธาน คคนานต์แห่งรัตติกาลที่ถูกครอบใส่โหลแก้วแห่งพยาบาทจะหลับไหลไปชั่วนาน...
ความมืดที่หลับไหล คือการที่ไม่มีแสงสว่าง เพราะความมืดหมายถึงความนิ่งสงบและการดับ ดังนั้นต้องทำให้ทุกสิ่งสูญ ส่วนเหตุของโหลแก้วแห่งพยาบาท มาจากตัวนายเอง...

ที่ชั้นคิดมา ถูกต้องสินะ"

เสียงปรบมือดังขึ้นก้อง "ถูกแล้ว ไม่ผิดที่เราเลือกเจ้าให้ทำงานนี้"

"ถ้างั้น สิ่งที่นายต้องการคงไม่เป็นความจริงแล้วละ"เร็นยิ้มเย็น "เพราะชั้นรู้ทุกอย่างที่นายต้องการ รู้ทุกการกระทำของนายแล้ว"

"ใช่แล้วหญิงของเรา"นิรันดรพูดเอื่อย "เราถึงได้ส่งหมากให้ช่วยสานต่อยังไงล่ะ"

"ผู้ครอบครองนิรันดร์?!!!"

"หากรู้ถึงเพียงนั้นแล้ว จงไปทำความปรารถนาเราให้เป็นจริงเสียทีเถิด"

แสงสว่างวาบ เสือสาวรู้สึกตัวเองกำลังถูกดูดกลับออกไปยังที่ใดซักแห่ง เธอจ้องมองค้างคาวตัวนั้นอย่างโกรธแค้น

"แกไม่คู่ควรจะเป็นนิรันดรหรอก และจะไม่มีวันได้เป็นแน่!!"

มีเพียงรอยยิ้มของนิรันดรเป็นคำตอบ ก่อนทุกอย่างจะเป็นสีขาวโพลน....




เรย์ลุกขึ้นจากที่นอนในถ้ำกลางทุ่งหิมะ ใกล้กับภูเขาไฟของเทพมูราดิน มองไปยังผู้เดินทางทั้งสองที่นอนหลับอยู่ข้างหน้า มังกรสีแดงตัวใหญ่และฮัสกี้ขนสีขาวสะอาดกำลังนอนสบายไม่รู้เรื่อง เรย์ถอนหายใจพลางจะพลิกตัวนอนต่อ แต่พลันได้ยินเสียงประหลาดเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ดาวกระจายถูกเรียกมาไว้ในมือเรียบร้อย

"ได้ยินเสียงกันสินะ..."ฮัสกี้ชักปืนคู่ใจทั้งสองขึ้นมาเตรียมพร้อม ส่วนเรดก็ตื่นแล้วกำลังเดินออกไปนอกถ้ำ ทุกตัวรีบอพยพของออกมาเพราะถ้าสู้อยู่ในถ้ำจะเสียเปรียบ เงาของตัวอะไรบางอย่างโฉบจากบนฟ้าพุ่งลงมาทางที่ทั้งสามยืนอยู่ พลังลมบางๆ ตวัดเป็นทางยาวพุ่งเข้าปะทะด้วยความเร็วสูง เรดสูดลมแล้วพ่นม่านไฟออกมากัน ฮัสกี้อ้อมหลังไปแล้วปลดล็อคปืน รัวกระสุนดังปังๆ ใส่ร่างที่บินอยู่บนฟ้า ทว่าผ้าคลุมของมันกลับตวัดขึ้นลงตบกระสุนกลับลงมาด้วยความเร็ว ฮัสกี้รีบหลบอุตลุด เงานั้นแยกร่างเป็น 3 ร่างพุ่งลงมาจัดการทีละตัวด้วยความเร็วสูง เรเปียสีดำปลอดปะทะเข้ากับกรงเล็บใหญ่ ปืน และคาตานะพร้อมๆ กัน!!

"ค้างคาวเรอะ?!!"เรดสบถ

ค้างคาวตัวนั้นตวัดเรเปียอย่างว่องไว ชำนาญ และทรงพลัง แถมปลายเสื้อคลุมยังสามารถพันริ้วควงสว่านเข้ามาโจมตีได้อย่างอิสระ พลังลมพุ่งกระทบเข้าเต็มแรง เสียงฉัวะของเสื้อผ้าที่ขาดกระจุยกระจายดังขึ้น ร่างแยกทั้งสองตัวที่สู้กับเรดและฮัสกี้หายวับ ทั้งคู่หันมามองเรย์ ที่ยืนนิ่ง ฮากามะสีฟ้าขาวและผ้าพันแผลขาดวิ่นเผยให้เห็นส่วนเว้านูนของสัดส่วนอย่างเพศแม่

"ผ..ผู้...หญิง...."ทั้งเรดและฮัสกี้อ้าปากค้าง

"เร็นสินะ"ค้างคาวตัวนั้นถาม "ชั้นชื่อโทเลม เป็นเพื่อนกับเรย์ อยากจะขอความร่วมมือกับเธอหน่อย"

"เดี๋ยวสิๆๆๆๆ"เรดเลิกลั่ก "ทำไมเรย์ถึงเป็นเร็น...ทำไม เอ่อ..."

"ที่เธอต้องปลอมตัว เพราะเสี่ยงว่าถ้าออกเดินทางในฐานะเร็นจะถูกองค์กรของเราจับตามอง แถมถ้าเป็นเรย์ก็จะสามารถไปสำรวจที่เมืองต่างๆ เพื่อแก้ไขปริศนาได้สะดวกสินะ เพราะเราเองก็กำลังไขรหัสลับนั้นอยู่ ถึงเรย์จะเข้าไปสำรวจ ก็จะไม่ถูกสงสัย"

"เร็น..."ฮัสกี้เรียกเบาๆ

เสือสาวเรียกลมสลัดเครื่องปลอมตัวของตนออก ทั้งชุดฮากามะ วิก และผ้าพันแผล เหลือเพียงร่างบางของเสือสาวนัยน์ตาสีอำพันประกาย ผมสีทองลายดำสวย ในชุดของคุโนอิจิ(นินจาหญิง) ปีกสีเขียวมรกตสยายออกอย่างสวยงามจนน่าหลงใหล เร็นขบฟันลงบนริมฝีปากตัวเองจนเลือดโชกเพื่อคลายจากอาการชาก่อนเอ่ย

"ถ้าอยากจะรู้ความจริง สัตว์แห่งกิลด์ และผู้ครอบครองนิรันดร์ ก็จงไปพบกันที่สถานพิทักษ์ในหมู่บ้านลับแล"

ยังไม่ทันที่ใครจะตั้งตัว ปีกมรกตก็ถูกลมโอบอุ้ม พัดพาร่างบางของเร็นหายไปกับสายลมแห่งความว่างเปล่า...







ฮากกกกกกกกกก จบ เหนื่อย
ลาสบอสออกแล้วค่ะ ในที่สุด = w =;;

_________________
ImageImageImage

ไอ วอนน่า บี อะ ซุปตาร์ !!!


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 624 posts ]  Go to page Previous  1 ... 58, 59, 60, 61, 62, 63  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki