Last visit was: It is currently Fri Dec 06, 2019 2:25 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.2
PostPosted: Wed Feb 16, 2011 5:40 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ถ้าหมายถึงฟิคเราก็น่าจะมีแน่นอนน่ะนะ แต่ตอนนี้กำลังหาข้อมูลการจัดเล่มและจัดเล่มอยู่ อดใจกันต่อไปยาวๆนะ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Wed Feb 16, 2011 3:48 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
“ดาเนะอย่านะ เสลธกลัวแล้ว” เสลธพยายามขัดขืนดาเนะแต่เพราะความกลัวในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับตัวของเสลธ แววตาของเสลธฉายแววแห่งความกลัวและเข้าอ่อนลงไปนั่งทันที

“เสลธ เกิดอะไรขึ้นกับนายเนี่ย ทำไมจู่ๆถึงได้กลัวจนเข่าอ่อนลงไปได้ขนาดนั่นน่ะ” วีสงสัยในตัวของเสลธจึงถามขึ้น เพราะในความเข้าใจตัวเสลธของวีนั้นเป็นกิ้งก่าที่จิตใจแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว ซึ่งไม่น่าจะหวาดกลัวกับสิ่งใดๆได้ง่ายๆเช่นนี้

“วี ช่วยข้าด้วย” เสลธหันกลับไปกอดแขนวีในท่านั่งที่อ่อนแรง ดวงตาทั้งสองมองมาอย่างมีความหวังในแววตาหวาดกลัว “ส เสลธ...ดาเนะ เสลธไม่ไหวแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับเสลธน่ะ ทำไมเสลธเป็นแบบนี้น่ะเสลธ” วีถามดาเนะด้วยความรู้สึกที่ไม่ดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสลธยังคงเกาะแขนวีแน่นจนกระทั่งกรงเล็บมือของดาเนะลงมาสัมผัสที่ไหล่ของเสลธ เสลธหันไปมองดาเนะทันที

“ดาเนะ ข้าขอร้องนะดาเนะ อย่าพาข้าไปเลยนะดาเนะ ข้าไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะดาเนะ สงสารข้าเถอะนะ” เสลธอ้อนวอนดาเนะพลางเปลี่ยนมาเขย่าแขนของดาเนะแทนที่กอดวี “ดาเนะ...อย่านะ...เสลธกลัว” เสลธอ้อนวอนรอความหวังจากเพื่อนของตน

“เสลธ...” ดาเนะก้มลงมานั่งข้างๆเสลธและมองด้วยสายตาที่เป็นห่วง “เสลธ...เราขอโทษนะ” ดาเนะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ได้กระทำลงไป หางตาของดาเนะตกลงไปในทันที สองมือลงไปสัมผัสบนบ่าของเสลธทำให้เสลธรู้สึกสบายใจและปลอดภัยจากสัมผัสที่เพื่อนของตนมอบให้ “ดาเนะ...” เสลธมองมายังดาเนะพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นมา

“ไม่ได้ ไม่งั้นเสลธก็ไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตจริงๆน่ะสิ เนี่ยล่ะดีแล้วนะเสลธ เพราะเสลธจะมีชีวิตปรกติแบบชาวหางแล้วนะ” ดาเนะหวังดีกับเสลธเพราะอยากให้มีประสบการณ์ที่ดีๆกับความสนุกการรวมสังคม แต่สำหรับเสลธแล้วนั้นเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายสำหรับตัวเองอย่างมาก เสลธที่ลงไปเข่าอ่อนหมดแรงอยู่แล้วแทบจะล้มพับลงไปในทันที ดาเนะที่เห็นนั้นรีบไปรับร่างของเสลธทันทีด้วยความตกใจ

“วี!!! แย่แล้ว เสลธล้มพับลงไปเฉยเลยวี ทำไงดีอะวี” ดาเนะตื่นตรกหนกและร้อนรนไม่ต่างจากวีเหมือนกัน “ดาเนะ รีบพาเสลธไปที่จัดงานก่อนดีกว่านะ ที่นั่นมีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลพร้อมรับมืออย่างแน่นอน” ดาเนะที่ได้รับคำแนะนำจากวีพยัคหน้าเห็นด้วยและช่วยกันประคองเสลธสู่ที่หมาย ซึ่งเป็นที่ๆเสลธไม่อยากไปมากที่สุด


“ค่อยๆนะ ค่อยๆ” เสียงของวีที่ช่วยกันประคองเสลธกับดาเนะกล่าวขึ้นมา เพื่อเตือนย้ำถึงความระมัดระวังให้กับเสลธ สองกิ้งก่าค่อยๆประคองกิ้งก่าสีดำขึ้นบันไดหน้าที่พักหน่วยอัลฟ่าจนสุด วีค่อยๆเปิดประตูบานใหญ่ออกเพื่อเข้าสู่สถานที่จัดงานเลี้ยง แต่ภายในกลับว่างเปล่าไม่มีซึ่งเหล่าหางสักชีวิต

“...ดาเนะ ท่านอเคเชียบอกว่าวันนี้ใช่มะดาเนะ” วีถามด้วยความสงสัยขณะประคองไปจนถึงโซฟากลางห้อง “เราว่าอย่างนั้นนะวี ท่านอเคเขียมาบอกตอนเช้านี่นา แล้วบอกว่า ”วันนี้” นะ” ดาเนะตอบให้ขณะค่อยๆช่วยวางร่างของเสลธลงบนโซฟา “ดาเนะ งั้นช่วยอยู่เฝ้าหน่อยนะ เดี๋ยวข้าพเจ้าจะไปหาพวกสมุนไพรหอมมาให้” วีวานเสลธและเดินออกไปที่ห้องประตูบานหนุ่งทันที เสียงดังปิดของบานประตูดังขึ้นเบาๆ ความรู้สึกสัมผัสที่เย็นเฉียบแล่นที่ข้อมือของดาเนะทันที

“ดาเนะ...” เสลธที่แสร้งทำเป็นหลับตื่นขึ้นมามองมาด้วยแววตาที่ยังหวาดกลัวอยู่ “ดาเนะ ไม่มีใครจริงๆใช่ไหม” เสลธยังไม่ลุกขึ้นมาและรอคำตอบจากเพื่อน “อืมมม ยังไม่มีใครเลยเสลธ ตอนนี้มีเพียงแค่เรา2ตัว เดี๋ยววีก็จะตามมาน่ะ” เสลธที่ได้ฟังคำตอบค่อยๆลุกขึ้นมานั่งข้างๆกับดาเนะใกล้ๆ เสียงเปิดประตูจากอีกฟากดังขึ้นมาพร้อมกับวีที่กุมประคบผ้าออกมา

“เสลธ ฟื้นแล้วหรอ” วีเดินมาหาทางด้านหลังโซฟาและกระโดดข้ามโซฟาลงมานั่งข้างๆเสลธ “งั้นเสลธดมไอ้นี่หน่อยละกันนะ จะได้สดชื่นขึ้น” วียื่นห่อประคบผ้าให้กับเสลธซึ่งรับไปดมห่างๆเพราะกลิ่นที่ค่อนข้างฉุน แต่กลิ่นนั้นหอมสดชื่นทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

“เฮ้อ----” เสลธร้องผ่อนคลายออกมาพร้อมกับเสียงเปิดประตูจากข้างบนที่ดังขึ้นมา “หอมจังๆ” หมาแดงโดรุเดินออกมาจากประตูห้องของตัวเองตามกลิ่นที่เย้ายวน เหล่าหางต่างๆก็ลอยมาตามกลิ่นอาหารที่เย้ายวนนี้เช่นกัน “อ๊ะ พวกกิ้งก่าขี้โกง จะแอบกินกันก่อน” เสียงของลิงแบงค์ร้องโวยวายออกมาที่สังเกตุเห็นกิ้งก่าสามตัวนั่งที่โต๊ะโซฟา แต่รอบๆนั้นรายล้อมไปด้วยอาหารต่างๆมากมายที่น่ากิน โดยเฉพาะโต๊ะจานอาหารกล้วยที่บาดตาลิงแบงค์โดยเฉพาะ

“ที่นี่หละๆ ที่ท่านอเคเชียบอก” เสียงเฮฮาของเหล่าหางรุ่นน้องดังมาจากประตูทางเข้าของที่พักแห่งนี้ “อ๊ะ พี่วีนี่นา พาเพื่อนพี่วีมาด้วยดูสิ” ก่าหลุมดำร้องทักเสียงดังอย่างดีใจ เพราะสัญญาของรุ่นพี่ที่จะพาเพื่อนที่มีความสามารถการใช้ธนู “เราขอขอบคุณที่ทุกตัวมาร่วมงานเลี้ยงที่เราจัดขึ้นนะ เราอยากขอบคุณที่ช่วยเหลือเรา เพราจึงขอจัดงานนี้ขึ้นมา ขอให้ทุกตัวกินดื่มให้สนุกกันเต็มที่นะ” เทพอเคเชียประกาศเสียงออกมากลางสถานที่จัดงานพร้อมกับเสียงร้องเฮของเหล่าหางทุกตัว ยกเว้นแต่เสลธที่ตกใจจนร้องอะไรไม่ออก


“ดาเนะ ช่วยเสลธด้วย... เสลธกลัวแล้ว” เสลธเกาะแขนของดาเนะแน่นทันที ไม่ว่าดาเนะจะเดินไปไหนเสลธก็จะเดินเกาะติดตามแน่นไปด้วย หางของเสลธตกแทบจะลากกับพื้น “ดาเนะ...อยู่ข้างๆเสลธนะ...เสลธกลัว” ดาเนะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ออกมา เพราะไม่เคยคิดว่าเสลธเพื่อนของตนจะกลัวได้ขนาดนี้


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Thu Feb 17, 2011 10:42 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
พวกเธอว์จงเสพย์.. เสลธโมเอะ!!!!

//โดนดาเนะตบ แอร๊ยย :oops:

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Fri Feb 18, 2011 5:23 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
เสียดายและรู้สึกไม่ดีเลย ที่ตอนนี้พยายามเค้นเท่าไรมันก็ได้แค่น้อยนิดเท่านั้นเอง ดีนเป็นช่วงที่หัวไม่ค่อยไบรทด้วยนี่สิ แถมผิดเป้าหมายด้วยว่าจะให้เสลธไปเกาะวีแทน ไหงๆกลับมาเกาะดาเนะได้เนี่ย เดี๋ยวต้องดริฟท์!!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.4
PostPosted: Fri Feb 18, 2011 3:31 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ระหว่างงานเลี้ยงที่รื่นเริง เหล่าหางต่างๆต่างสนุกสนานกับการกินดื่มและการพบปะ แม้กระทั่งเหล่าหางที่บาดเจ็บหนักอย่างแมวเทลหรือหมาฟ้าอากุ ทั้งสองต่างก็ร่วมลงมาสนุกกับงานเลี้ยงด้วยเช่นกันแม้จะต้องนั่งรถเข็นลงมาก็ตาม แต่เพื่อการได้พบปะสังคมและสนุกกับเพื่อนๆ ทั้งสองต่างยอมที่จะฝืนร่างกายตัวเอง แม้เทพอเคเชียจะเตือนไม่ให้ฝืนแล้วก็ตาม

"ขอบคุณค่ะ/ครับ แต่พวกหนู/ผม อยากสนุกกับเพื่อนๆมากกว่าน่ะค่ะ/ครับ" คำตอบของเหล่าหางที่บาดเจ็บหนักตอบให้กับเทพแห่งแสง เทพอเคเชียได้ยินจึงร่ายเวทลดน้ำหนักระดับสูงให้กับแมวเทล เพื่อไม่ให้ร่างกายที่กระดูกหักทั้งร่างต้องรองรับน้ำหนักของตัวเอง สำหรับหมาฟ้าอากุที่เป็นแผลฉกัญที่ลำตัวด้านหน้า เทพอเคเชียได้แนะนำให้นั่งรถเข็นเหมือนกับแมวเทล เพื่อการเคลื่อนไหวที่น้อยที่สุด แมวโจ้และโดรุต่างเข็นรถเข็นเพื่อนร่วมเผ่าของตน

"หลีกทางหน่อยเพ่ หลีกทางหน่อย" โดรุแกล้งทำเป็นร้องโวยวายให้หลีกทางให้เหล่าหางนั่งรถเข็น "เล่นอะไรฟระโดรุ หมาเจ็บนะเว้ย ไม่ใช่วัตถุอันตราย" อากุโวยวายออกมาเพราะดำลังถูกแกล้งจากเพื่อนตน "อันตรายเสะ ก็แผลทั้งตัว อีกตัวก็นุ่มนิ่มจัง อย่างนี้จะเรียกว่าไม่อันตรายได้ยังไงล่ะ" โดรุตอบพลางเข็นรถเข็นเลี้ยวไปมาให้อากุหวาดเสียวเล่น

"แต่ตรูกำลังตกอยู่ในอันตรายยยยยยย" อากุร้องออกมาและจับที่ท้าวแขนรถแขนแน่นเพราะกลัวจะตกลงไปเจ็บกว่าเก่า "อ่าๆ หยุดและๆ ขอโทษน้า---อากุ" โดรุหยุดเข็นความเร็วสูงทันทีจนตัวอากุแทบจะกระเด็นพุ่งออกมาจากรถเข็น "คิดจะฆ่ารึไงวะแก ถ้าตรูตายจะทำไงฟระ" อากุโวยวายลั่นจนทำให้งานเลี้ยงจากที่ครึกครื้นสนุกสนานเงียบลงทันที เหล่าหางที่งหมดต่างมองมาทางคู่ที่ทะเลาะกันอยู่ โดรุนิ่งเงียบและหูตกทันที

"แค่อยากให้อากุสนุกบ้างเท่านั้นเอง เห็นนั่งนิ่งๆกลัวจะเบื่อ" โดรุบอกความจริงที่หวังดีให้กับเพื่อน แต่ความหวังดีที่โดรุมอบให้กลับเป็นการสร้างความโกรธเคืองให้กับอากุแทน "ก็รู้อยู่นี่ว่าเจ็บแบบนี้แล้วยังจะแกล้งอีกหรอแก" อากุยังคงต่อว่ากลับโดรุซึ่งนิ่งเงียบรับความผิด "พี่อากุ พี่โดรุเขาหูตกจนจะ แทรกไปในหัวแล้ว ยกโทษให้พี่เค้านะพี่" หมาแดงเรนาเข้ามาช่วยเจรจาสงบศึกให้กับสองรุ่นพี่ของหมาป่า อากุยืนนิงคิดอยู่ตัวเดียวและถอนหายใจออกมา "รอดไปนะแก วันนี้เห็นเป็นวันดี" เสียงของอากุทำให้หูของโดรุตั้งได้ขึ้นมาทันที

"อากุ..." โดรุพูดออกมาอย่างดีใจและเข้าไปกอดหัวของอากุทันที "อากุใจดีที่สุดเลยยย" เสียงร้องอย่างอารมณ์ดีของอากุออกมาจากใบหน้ารอยยิ้มของหมาแดงภายใต้ใบหน้าอึดอัดทรมานของหมาฟ้าอากุ


"ไปกันเถอะเทล" แมวโจ้เข็นรถเข็นไปยังทางอื่นขณะที่เห็นคู่หมาป่ากำลังแกล้งเล่นกันอย่างสนุกสนาน แมวทั้งสองตัวต่างเดินตรงไปยังซุ้มอาหารที่เน้นจำพวกปลาทันที "เทลอยากกินอะไรมั้ย" แมวโจ้ถามแมวที่บาดเจ็บอย่างอ่อนโยน

"อยากกินปลาเผาอะโจ้" แมวเทลอ้อนแมวโจ้ได้เพราะคาถาลดน้ำหนักของท่านอเคเชียช่วยลดน้ำหนักได้มาก เทลแทบจะไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของตัวเองเหมือนกำลังจะลอยได้อยู่ตลอดเวลา เป็นประสบการณสัมผัสที่เทลไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิตทำให้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

"จ้า แม่แมวเปื่อย" โจ้แซวเพื่อนของตนก่อนที่จะเดินไปตักอาหารใส่จานมาให้ โจ้พยายามเลือกปลาเนื้ออ่อนให้กับเทลเพราะเป็นเนื้อปลาที่เทลชอบมากที่สุด โจ้เลือกตักปลาเนื้ออ่อนมามากมายใส่จานจนเป็นกองใหญ่ น้ำซอสน้ำราดชนิดต่างๆต่างรวมเป็นน้ำปริศนาที่น่าสะพรึงนองอยู่ที่ก้นจาน

"มาแล้วจ้าเทล" แมวโจ้เดินมาหาพร้อมกับฝันร้ายของแมวโจ้ที่ทั้งคู่ยังคงไม่รู้ตัว "อ้าปากนะ อ้ามมม" โจ้ป้อนเนื้อปลาชิ้นแรกให้กับแมวโจ้ที่อ้าปากรออยู่และงับชิ้นปลาเบาๆ "เป็นไงบ้าง" โจ้ถามขณะรอเทลเคี้ยวปลาอย่างช้าและกลืนลงไป

"สงสัยไม่มีน้ำราดเลยจืดไปหน่อยน่ะโจ้ รอบนี้ขอน้ำชุ่มๆเลยน้า" เทลยังอ้อนเพื่อนของตนเพื่อรอชิ้นคำแห่งฝันร้าย ชิ้นปลากำลังจุ่มลงไปอย่างช้าๆและคลุกเคล้าจนเนื้อชิ้นนั้นชุ่มฉ่ำ และกำลังที่เข้าปากแมวผู้เคราะห์ร้ายช้าๆพร่อมกับการปิดปากลงไปของแมวตัวนั้น

"อร่อยมั้ยเทล" หางของแมวเทลตั้งพองขึ้นมาในทันทีและนิ่งเงียบตาพองโต "อ..อร่อยขนาดนั้นเลยหรอเทล" แมวโจ้ตกใจกับหางของเทลที่ตั้งพองอย่างน่าตกใจ เพราะขนาดหางนั้นแทบจะใหญ่เทียบเท่าหมอนข้างของตน

"อื้อๆ" แมวเทลส่ายหน้าไปมาและน้ำตาคลอเบ้ากับรสชาติพิศวงที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ "อร่อยจนพูดไม่ถูกเลยหรอเทล" โจ้ถามอย่างตื่นเต้นซึ่งแมวเทลยังคงส่่ายหน้าตอบกลับ "จริงๆอะ งั้นโจ้ป้อนเทลเยอะๆเลยนะ" แมวโจ้จับจานมั่นและจิ้มชิ้นปลาทั้งหมดเป็นแท่งและคลุกเคล้าน้ำราดจนท่วม

"อะ ชิ้นใหญ่พิเศษนี้เพื่อเทลโดยเฉพาะเลย" โจ้ยิ้มอย่างเป็นสุขและยื่นชิ้นปลามรณะที่ปากเทล แมวเทลที่พยายามกลืนชิ้นมรณะชิ้นแรกลงไปได้จนสำเร็จเจอกับชิ้นที่สองในทันที "มะ อุฟ" เพียงแค่เทลจะขยับปากเพื่อไม่ขอรับชิ้นปลาชิ้นต่อไป ก้อนปลาชุ่มน่ำราดขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าปากของเทลเต็มคำ "กินให้อร่อยนะเทล" แมวโจ้บอกอย่างอารมณ์ดีให้กับแมวเทลที่เสมือนตกนรกแห่งรสชาติพิศวงทั้งเป็น


"เสลธ เดี๋ยวขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ดาเนะบอกกับเพื่อนของตัวเองที่ยังคงเกาะแขนแน่นเป็นปลาท้องโก๋ "ไม่เอาดาเนะ ข้าไปด้วย" เสลธงอแงทำให้ดาเนะหนักใจ "เสลธ เรางอแงสิ เราก็เข้าห้องนำไม่ได้น่ะสิ เราปวดจริงๆนะ" ดาเนะขนลุกเพราะอยากเข้าห้องน้ำแต่โดนเพื่อนรั้งเอาไว้

"งั้นเสลธอยู่กับวีได้ไหมน่ะ ไปเข้าห้องน้ำแปปเดียวจริงๆนะ" ดาเนะร้องขอเสลธเพราะสิ่งที่อั้นเอาไว้ในร่างกายกำลังจะออกมาแล้ว "งั้นข้าพเจ้าอยู่เป็นเพื่อนเสลธให้ ดาเนะรีบเข้าเถอะ" เสลธที่ได้ยินรีบเกาะวีทันทีให้แขนของดาเนะเป็นอิสระพร้อมกับการวิ่งพุ่งของกิ้งก่าสีเหลืองอย่างรวดเร็วจนลับสายตาไป

"พี่วีๆ เพื่อนพี่วีหรอ ให้สอนท่าสายSlayerหน่อยสิ" เหล่ากิ้งก่ารุ่นน้องต่างวิ่งกรูมารุมตอมสองกิ้งก่าสองสีทันทีหลังจากที่ชื่นชมเดินทั่วงานจนหมดแล้ว

"ว...วี...ช่วยด้วยยย" เสลธยืนตัวสั่นข้างๆวีจนวีต้องกุมขมับ "เข้าใจแล้วว่าดาเนะรู้สึกยังไง..."


Last edited by fushigidane on Fri Feb 18, 2011 11:08 pm, edited 2 times in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Fri Feb 18, 2011 6:05 pm 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
เอ่ม 2 คู่เลยสินะ 2 in 1

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Fri Feb 18, 2011 11:11 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
แถลงเรื่องฟิคดาเนะ

เนื่องจากตอนนี้เวลาการทำงานประจำของดาเนะนั้นไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับการแต่งฟิค และการเดินทางที่นานเลยยิ่งทำให้กลับมาบ้านแทบนอนสลบเหมือด คุณภาพของฟิคเลยด้อยลงอย่างเห็นได้ชัดดังสองตอนที่ผ่านมา ซึ่งความยาวและอาจจะเนื้อหาที่น้อยลง ดาเนะจึงอยากกล่าวขอโทษผู้อ่านทุกคน ที่ดาเนะไม่อาจสร้างผลงานได้เหมือนอย่างอดีตที่ผ่านมา แต่จะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดครับ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sat Feb 19, 2011 9:45 am 
ฮีโร่มาสเตอร์

Joined: Sun Aug 01, 2010 12:47 pm
Posts: 1973
fushigidane wrote:
แถลงเรื่องฟิคดาเนะ

เนื่องจากตอนนี้เวลาการทำงานประจำของดาเนะนั้นไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับการแต่งฟิค และการเดินทางที่นานเลยยิ่งทำให้กลับมาบ้านแทบนอนสลบเหมือด คุณภาพของฟิคเลยด้อยลงอย่างเห็นได้ชัดดังสองตอนที่ผ่านมา ซึ่งความยาวและอาจจะเนื้อหาที่น้อยลง ดาเนะจึงอยากกล่าวขอโทษผู้อ่านทุกคน ที่ดาเนะไม่อาจสร้างผลงานได้เหมือนอย่างอดีตที่ผ่านมา แต่จะพยายามปรับปรุงให้ดีที่สุดครับ


ใจเย็นๆครับท่านดาเนะ
ถ้าเกิดว่าแต่งไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรครับ

อย่างที่ผมบอก แต่งไปเรื่อยๆ นานๆออกทีก็ยังรออ่านครับ
(ถึงแม้ผมจะหนักกว่า คือไม่มีเวลาอ่านเลยก็ตาม T T)

แต่งวันนึงย่อหน้านึงก็ได้ครับ แบบว่า อาทิตย์นึง-สองอาทิตย์ ได้ตอนนึงก็โอเคแล้วครับ
แต่ขอแบบยาวๆเหมือนเดิมนะครับ

ถ้าทำแบบเหมือนเดิมได้ รอนานเท่าไหร่ก็ได้ครับ ไม่เกี่ยงครับ :twisted:
2 เดือน ต่อ 1 ตอนยังเคยรอมาแล้วเลยครับ (เรื่องอื่นที่ผมเคยอ่าน) :mrgreen:

ปล.ถ้าผมว่างๆ แล้วได้เล่นเมื่อไหร่ จะมาแต่งมั่งครับ ตอนนี้คอปเซ็ปต์ยังไม่มีเลย :twisted:
ปล2.อายจัง อยากจะบอกว่า ไม่เคยแต่งนิยาย หรือ ฟิค สำเร็จสักเรื่อง เคยทำอย่างนี้ก็1ตอนเอง :oops:
ท่านดาเนะมาได้ขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผมนับถือ ครับ :mrgreen:

_________________
ImageImage

Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sat Feb 19, 2011 11:12 am 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
ไม่ได้อ่านนาน -3- การบ้านเยอะ
กลับมาอ่าน 2 ตอน หนุกดีคับ คารวะดาเนะ

[Request]
คิดว่าดาเนะคงกะไว้อยู่แล้วแหละ Sig ดาเนะมันบ่งบอก

ตีการบ้านตายไปหลายตัวและ เวลยังไม่ขึ้นสักที่ -3-
แถมเกิดเร็วอีก ไม่ไหวจะเคลียร์ -3-
/me ลากพี่ก่ามาช่วยจัดการ =w=

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.3
PostPosted: Sun Feb 20, 2011 3:39 am 
แมลงยักษ์
User avatar

Joined: Sat Feb 16, 2008 8:51 am
Posts: 6873
Location: หางงอก!
สุดยอดมากมีปกด้วย ไปติดต่อสำนักพิมพ์เลยดาเนะ

เดี๋ยวโปรโมทให้บน FB :mrgreen:


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki