Last visit was: It is currently Fri Dec 06, 2019 3:09 am


All times are UTC + 7 hours




Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148 ... 204  Next
Author Message
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Thu Feb 10, 2011 10:12 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
แก้ไขให้เรียบร้อยแล้วล่ะนะ สงสัยไปเผลอcopyจากตอนหาข้อมูลเกมDragona


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Thu Feb 10, 2011 3:15 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sat Oct 24, 2009 6:39 pm
Posts: 1323
ง่ะ นกน้อย นึกถึงภาพพวก นกตัวๆเล้กๆ บินไปบินมาเลยอ่ะ :lol:

_________________
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Thu Feb 10, 2011 11:18 pm 
เทพลม
User avatar

Joined: Wed Sep 30, 2009 12:27 pm
Posts: 364
Location: Unidentified
ได้ชื่อเรื่องแล้ว เย่~ >w<
"พลังแห่งชีวิต ดวงจิต 3 สหาย"
(มั่วเล่นไปงั้น นึกไทยไม่ออก -3-)
เดี๋ยวไว้ว่างแล้วจะทำปกต่อให้นะ ดาเนะ

"ตอนนี้คลื่นการบ้านสูง 1 ฟุตกำลังใกล้เข้ามา" *0*
"ทางชายฝั่งเตรียมตัวรับมือด่วน!"
(รู้งี้วาดใส่กระดาษดีกว่า รู้สึกอยู่โรงเรียนเวลาว่างเยอะกว่าที่บ้าน -3-)
(กลับมาบ้านก็ทำงานในคอมกระจาย แทบไม่ได้แตะ - -*)

/me ทั้งรออ่านตอนต่อไป และทั้งรอรับมือกับการบ้านใหม่ -3-

_________________
เมอซี่...อาจจะอยู่คนเดียวมากเกินไปจริงๆก็ได้นะ...
Image


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.2
PostPosted: Fri Feb 11, 2011 8:07 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ภายในห้องของเทพอเคเชียที่ไม่มีใครอยู่แม้แต่เจ้าของห้อง มีเพียงแต่กิ้งก่า3ตัวที่นอนอยู่บนเตียงสีขาวขนาดใหญ่และมีความนุ่มพิเศษ ซึ่งกิ้งก่าแต่ละตัวนั้นตัวจมลงไปบทเตียงตามน้ำหนัก ทุกตัวต่างนอนหลับอย่างสงบแต่ดูเหมือนมีกิ้งก่าหนึ่งตัวที่กำลังนอนหลับอย่างเป็นสุข ซึ่งกิ้งก่าตัวนี้กำลังนอนกอดหางของกิ้งก่าเหลืองอีกตัวที่พันผ้าพันแผลรอบตัวไว้

“น นี่มัน!!!” เสียงของวีตื่นเต้นจนตัวสั่น หางตั้งชี้ตรง แววตาเป็นประกายและพองโตกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า “ฟลาเดรมั่นนนนนนน” วีโผพุ่งเข้าไปกอดตุ๊กตามังกรสีฟ้าเกราะเพลิงตัวยักษ์ที่อยู่หน้า ฟลาเดรมั่นเป็นตัวละครจากการ์ตูนเก่าของโลก12หาง ลักษณะเป็นมังกรที่ยืน2ขาเหมือนอย่างกิ้งก่า ไม่มีปีก แต่ด้วยแววตาที่ดูดุคมอันเป็นเอกลักษณ์เด่นที่ไม่แพ้จากเกราะลายไฟ เป็นการ์ตูนที่ดังมากในสมัยที่วีนั้นยังเป็นเด็กและวีชื่นชอบมากๆ จนปัจจุบันที่วีเป็นก่าโตเต็มวัยแล้วก็ยังคงชื่นชอบมังกรสีฟ้าตัวนี้อยู่ ซึ่งเป็นตัวละครเพื่อนของไดโนเสาร์สีแดงที่วาฬกิลชอบชอบลิกมั่น

“ฟลาเดรมั่น ฟลาเดรมั่นของจริงด้วย” วีกำลังกอดส่วนหางของตุ๊กตาที่วีชื่นชอบอย่างมีความสุข “นิ่มจัง หางฟลาเดรนิ่มจังงงงง” หน้าของวีขึ้นแก้มแดงและยิ้มอย่างเป็นสุขที่สุดในชีวิต “วี...วีใช่มั้ย” เสียงปริศนาเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหน้าของวี เสียงที่สุขุมและสง่างามแต่เหมือนเด็กที่กำลังโตเรียกหาวีอยู่

“ค...ใครน่ะ” วียังคงกอดหางของตุ๊กตาฟลาเดรมั่นอยู่แต่หันไปมาเพื่อต้นตอเสียง หางที่วีกอดนั้นเริ่มแข็งตัวและกลายสภาพเหมือนหางจริงๆขึ้นมา ความนิ่มของนุ่นนั้นหายไปและแทนที่ด้วยเนื้อหนังและอุณหภูมิที่อุ่น หางสีฟ้าเริ่มกวัดแกว่งไปมาเบาๆและหยุดนิ่งสนิท

“ม...ไม่จริง...” วีมืออ่อนจนตกลงมาจากหางและลงไปกระแทกกับพื้นทันที แต่เพราะความสูงไม่มากทำให้วีไม่ได้รับบาดเจ็วมากนัก เพียงแค่ปวดหลังนิดหน่อยเท่านั้น “อ...อูยยย” วีเอามือจับหลังตัวเองเพราะลงไปกระแทกกับพื้นจนเจ็บ แต่เมื่อวีลืมตาขึ้นมานั้นหัวใจแทบจะหยุดเต้นทันที ตัววีแข็งทือทำอะไรไม่ถูกเหมือนไร้เรี่ยวแรงไปในทันที หน้าของฟลาเดรมั่นที่วีคลั้งไคล้นั้นลงมาจ่อหน้าวีระยะประชิดและมองมาทางวีด้วยสายตาที่ดุใส่

“วี เป็นอะไรรึเปล่า” เสียงจากฟลาเดรมั่นถามวีที่ข้างๆ จากตุ๊กตาฟลาเดรมั่นยักษ์ที่วีทำได้แค่กระโดดไปเกาะหาง ตอนนนี้ฟลาเดรมั่นนั้นย่อส่วนลงโดยมีความสูงกว่าวีเกือบครึ่งหนึ่ง และมีชีวิตนั่งมองวีอยู่ข้างๆ “ฟ...ฟ...ฟลาเดร...ฟลาเดร...” วีพูดอะไรไม่ถูกเมื่อเจอตัวละครที่คลั่งไคล้นั้นระยะประชิดแถมยังพูดกับวีอีกด้วย ฟลาเดรมั่นถอนหายใจพร้อมกับใช้มือกรงเล็บจับที่มือวีเบาๆและออกแรงดึงให้วีลุกขึ้น

“อะไรกันวี ทำยังกะไม่เคยเจออย่างงั้นน่ะ” วีทำหน้างงกับสิ่งที่มังกรฟ้าพูดออกมา เพราะในโลกแห่ง12หางนั้นไม่มีสิ่งมีชีวิตจากการ์ตูนอย่างฟลาเดรมั่นหรือลิกมั่นแน่นอน “เดี๋ยวก่อน แล้วเราจะเจอได้ยังไงกัน เราอยู่กันคนละโลกกันไม่ใช่หรอ” วีที่เริ่มตั้งสติได้เริ่มถามกลับด้วยเสียงที่ไม่ติดอ่างแล้ว ฟลาเดรมั่นนั่งลงกับพื้นกอดอกจ้องมองวีด้วยสายตาที่ดุใส่

“วี เราเจอด้วยกันทุกวันและนอนอยู่ด้วยกันทุกคืนด้วยซ้ำๆ” ฟลาเดรมั่นทำตาดุใส่และไม่พอใจกับคำตอบที่วีตอบมา “เดี๋ยวสินอนด้วยกันทุกคืนอะไร ข้าพเจ้านอนตัวเดียวกับ!!!” วีลุกขึ้นยืนพรวดด้วยสีหน้าที่ตื่นทันทีที่พูดโต้ตอบกับมังกรฟ้าตรงหน้า “งั้น งั้นก็...” วีมือสั่นและพยายามชี้มาที่มังกรฟ้าที่ลุกขึ้นยืนบ้างเช่นกัน “ฟ...ฟลาเดรมั่น...ตุ๊กตาฟลาเดรมั่นที่ข้าพเจ้านอนกอดทุกคืนนี่ก็” “ใช่แล้ววี ข้าก็คือฟลาเดรมั่นที่นอนอยู่คู่กับวีทุกคืนนั่นแหละ” มังกรฟ้าฟลาเดรมั่นเดินมาหาวีและนั่งคำนับต่อหน้าวีทันที

“ข้ามีเรื่องอยากขอร้องวี ตอนนี้โลกของข้ากำลังตกอยู่ในอันตราย มีแต่ข้ากับวีเท่านั้นที่จะช่วยโลกของข้าให้รอดพ้นจากหายนะนั้นได้” ฟลาเดรมั่นขอร้องวีต่อหน้าซึ่งทำให้วีทำตัวไม่ถูก “ด เดี๋ยวฟลาเดร มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ ข้าพเจ้าไม่เข้าใจ” วีเรียกชื่อเล่นของมังกรฟ้าซึ่งเป็นชื่อของตุ๊กตาที่วีเรียกเป็นประจำ

“อันตราย!!!” ฟลาเดรคว้าวีมาแนบที่ตัวโดยแขนขวาและฉากตัวหลบออกมาอย่างรวดเร็ว จุดที่วียืนอยู่นั้นเกิดระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นมาในทัน “เชอะ พลาดไปงั้นเรอะ” เสียงปีศาจดังขึ้นมาจากกองเปลวเพลิงจากระเบิดพร้อมกับปรากฎร่างของวงแหวนสีดำขึ้นมา “น...นั่นมัน” วีที่เห็นเจ้าของเสียงนั้นตกใจกับภาพที่เห็น

“ใช่วี...มันคือวงแหวนดำ ที่ใครที่ถูกเจ้านั่นสวมใส่แล้วจะโดนสะกดจิตเป็นพวกเดียวกับมัน และมันก็กำลังไล่ล่าพวกเราทุกตัว มีเพียงข้ากับเพื่อนข้าบางตัวเท่านั้นที่หลบหนีมาได้ แต่ตอนนี้เพื่อนของข้าโดนจับไปหมดแล้ว ข้าจึงเป็นความหวังสุดท้ายที่จะช่วยโลกของข้าให้พ้นจากหายนะนี้” ฟลาเดรกัดฟันพูดด้วยความโกรธและค่อยๆปล่อยวีลงจากตัวตน “ไม่ได้การ ฟลาเดรบาดเจ็บนี่นา” วีสังเกตุเห็นแขนและลำตัวของฟลาเดรมีบาดแผลถลอกอยู่ วีจึงเรียกคันศรของตัวเองออกมาจากอากาศธาติพร้อมทั้งกระบอกศรมาสะพายไว้

“ฟลาเดร ข้าพเจ้าจะช่วยฟลาเดร และเพื่อนๆของฟลาเดร รวมไปถึงโลกของฟลาเดรด้วย” วีขึ้นคันศรและตั้งท่าเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ตรงหน้า “วี ถึงข้าจะมาขอร้องก็ตาม แต่ตรงนี้มันอันตรายนะ ให้ข้าจัดการเองดีกว่า” ฟลาเดรห้ามวีพร้อมกับลูกไฟปรากฎบนมือซ้ายเป็นลูกบอลเพลิง “ฟลาเดรอย่าดูถูกฝีมือยิงธนูข้าพเจ้าเชียวนะ ถึงข้าพเจ้าจะไม่เก่งเท่าฟลาเดร แต่ถ้าเรื่องยิงธนูนี่ละก็...” วีหยุดพูดและหันไปทางฟลาเดรด้วยสายตาที่มั่นใจ

“ข้าพเจ้าก็มั่นใจเหมือนกัน!!!” วีชักศรและยิงออกไปด้วยความเร็วสูง ศรจำนวน10ดอกพุ่งตรงไปยังวงแหวนสีดำและเสียบทะลุทั้งหมด วงแหวนสีดำนั้นแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆและสลายหายไปทันที ฟลาเดรยืนนิ่งสนิทที่เห็นฝีมือการยิงธนูของวีที่รุนแรงแลว่องไวเหมือนดั่งสายลม

“วี...ข้าไม่อยากเชื่อเลย ว่าวีที่ข้ารู้จักจะเก่งขนาดนี้” ฟลาเดรพูดด้วยเสียงที่ทึ่งกับความสามารถของวี “อย่างน้อยข้าพเจ้าก็ไม่ได้เป็นตัวถ่วงแน่นอนนะฟลาเดร เพราะฉะนั้นพวกเราไปช่วยกันเถอะ” วีหันมามองฟลาเดรและเดินเขามาหาพร้อมกับหยิบขวดยาสีแดงจากกระเป๋าเอวออกมา “ฟลาเดรบาดเจ็บมานี่นา อยู่เฉยๆนะ อาจจะแสบนิดนึง” วีเปิดจุกขวดยานั้นออกและเดินตรงไปยังแผลที่ลำตัวของฟลาเดร

“ไม่ได้นะวี ข้าไม่ได้เป็นอะไรมาก วีเก็บไว้ใช้เหอะ” ฟลาเดรคิดจะถอยหลังแต่ไม่ทันที่วีเทยาราดไปที่ตัวของฟลาเดรแล้ว แผลที่ลำตัวนั้นค่อยๆสมานอย่างรวดเร็วจงหายเป็นปรกติ “ที่แขนฟลาเดรก็มีนี่นา เดี๋ยวข้าพเจ้ารักษาให้” ครั้งนี้ฟลาเดรยอมก้มตัวและลดแขนให้วีเทยารักษาแต่โดยดี แผลที่แขนสมานและกลับมาเป็นปรกติเหมือนเดิม “ข้าพเจ้าจะยิ่งโกรธมากที่ข้าพเจ้ายอมให้ฟลาเดรที่ข้าพเจ้าชอบมีแผลแบบนี้นะ” วีปิดจุกขวดยาและเก็บไว้ในกระเป๋าตามเดิม ฟลาเดรมองแขนของตัวเองที่เคยเป็นแผลแต่หายเป็นปรกติแล้ว

“วี ขอบคุณนะ ที่รักษาแผลให้ข้า” ฟลาเดรก้มตัวลงมาขอบคุณวีที่เตี้ยกว่าตนครึ่งหนึ่ง “ไม่เป็นไร เรารีบไปช่วยเพื่อนของฟลาเดรเถอะ” วีชักชวนฟลาเดรซึ่งพยักหน้าให้และก้าวเท้าออกไปด้วยกัน “ไม่ต้องมาช่วยหรอก ข้ามาหาถึงที่เอง” เสียงของปีศาจเสียงเดิมดังขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งสองต่างหันรีหันขวางหาตำแหน่งเสียงซึ่งไม่มีตัวตนให้เห็น “แก แน่จริงก็ออกมาสิ” ฟลาเดรตะโกนด้วยเสียงที่เกรี้ยวกราดใส่

“ฟลาเดร!!! ที่เท้า” วีตะโกนเตือนพร้อมกับการฉากหลบที่รวดเร็วของมังกรฟ้า เสาสีดำแทงพุ่งขึ้นมาจากพื้นตรงที่ฟลาเดรเคยยืนอยู่อย่างรวดเร็วและหายลงไปในพื้นอีกครั้ง “หนอย แกนะให้ตัวสีเหลือง” สิ้นเสียงเสร็จเสาสีดำนั้นก็พุ่งเสียบที่วีทันที แต่เหมือนวีจะไหวตัวทันจึงสามารถโดดฉากหลบได้ทันท่วงที “วี!...” ฟลาเดรตะโกนเรียกวีด้วยความตกใจ แต่ด้วยสายตามังกรของฟลาเดรที่ดีพิเศษ ฟลาเดรสังเกตุเห็นวีเหมือนเรียกตนจากลักษณะสีหน้าจึงรีบพุ่งตัวไปหาทันที

“วี...เป็นอะไรมากมั้ย” ฟลาเดรยังคงเป็นห่วงวีแต่วียกมือขึ้นมาห้าม “ฟลาเดร” วีใช้นิ้วกรงเล็บของตนชี้ที่ปากตัวเองและชยับไปชี้ที่หู ฟลาเดรจึงก้มตัวลงมาให้อย่ระดับเดียวกับวีแต่แสร้งทำเป็นเสมือนบาดเจ็บที่เท้าจนลุกไม่ขึ้น แต่ความจริงแล้วตั้งใจที่จะฟังสิ่งที่วีจะพูด

“ฟังนะ วีธีที่จะจัดการเจ้านี่ได้เราต้องร่วมมือโจมตีมันพร้อมกัน โดยฟลาเดรเท่านั้นที่จะทำลายมันได้” วีกระซับเสียงเบาๆข้างฟลาเดร “วีแล้วจะให้ข้าทำยังไง” ฟลาเดรถามขณะยังคงแส้งทำเป็นบาดเจ็บ “เฮอะ หมดแรงแล้วเรอะ เดี๋ยวข้าจะส่งพวกแกไปอยู่ด้วยกันกับเพื่อนๆของแกเองละกัน” เสียงของเสาปีศาจดำดังขึ้นมาพร้อมกับการสั่นสะเทือนของพื้นที่วีและฟลาเดรอยู่

“ตอนนี้ล่ะ!!!” ทั้งคู่กระโดดฉากหลบแยกกัน โดยวีกระโดดขึ้นสูงและพลิกตัวกลางอากาศให้ตัวขึ้นฟ้าแต่หน้าชี้ลงดิน วีง้างศรจำนวนมากเอาไว้และปล่อยออกมาเป็นห่าศรกลางอากาศที่พึ่งเสียบเสานั้นอย่างรุนแรงจนเสานั้นชะงักทันที วีที่ลงพื้นอย่างสวยงามไม่รอช้าที่จะกำศรจำนวนมากไว้และเล็งขึ้นฟ้า

“แกติดกับข้าพเจ้าแล้ว” วีประกาศดังขึ้นพร้อมกับปล่อยศรขึ้นฟ้าจำนวนมาก ศรเหล่านั้นทำวิถีโค้งกลางอากาศและลงมาปักล้อมเสานั้นจนขยับไปไหนไม่ได้ อันเป็นกรงศรท่ายึดเป้าหมายของสายTrickster “ตอนนี้ล่ะฟลาเดร” วีตะโกนให้สัญญาณมังกรฟ้าซึ่งลอยอยู่กลางอากาศ เปลวเพลิงปรากฎขึ้นล้อมรอบตัวของฟลาเดรและพุ่งตรงมายังเสาสีดำที่ถูกขังด้วยศรของวี

“แก เปลวเพลิ่งแห่งข้นี้hแทนสิ่งที่แกทำกับเพื่อนข้าไว้ Fire Pierce” ฟลาเดรพลิกตัวกลางอากาศให้หัวชี้ลงมาที่เสาดำนั้น และใช้ขาแห่งมังกรถีบตัวเองกลางอากาศพุ่งตัวเองเหมือนดั่งศรเพลงที่ร้อนแรง ศรเพลิงมังกรพุ่งทะลุทลวงผ่านเสาดำนั้นจนสลายไปทันที

“อากกกกกกกก” เสียงร้องเจ็บปวดทรมานของเสาปีศาจค่อยๆจางหายไปกับอากาศและดับลงไปในที่สุด ฟลาเดรที่พุ่งตัวมาถึงพื้นใช้มือทั้งสองข้างสัมผัสกับพื้น และตีลังกาหน้ากลับมายืนกลับมายืนอย่างสง่าพร้อมกับเปลวเพลิงที่ดับลง ร่างของเพื่อนๆฟลาเดรค่อยๆปรกฏขึ้นกลางอากาศอย่างช้าๆและลอยลงมาถึงพื้นจนครบทุกตัว

“วี...ข้าทำสำเร็จแล้ว ข้าช่วยเพื่อนๆของข้าและช่วยโลกของข้าจากหายนะได้แล้ว” ฟลาเดรยืนมองความสำเร็จของตรอย่างสง่างามด้วยความปลื้มปิติ ฟลาเดรรู้สึกอะไรบางอย่างจึงหันกลับไปดูซึ่งพบกับวีกำลังกอดหางของฟลาเดรอยู่เพราะว่ากระโดดเกาะไม่ถึง

“งั้นข้าพเจ้าขอรางวัลเป็นการกอดหางฟลาเดรนะ” วีกอดหางของฟลาเดรแน่นและยิ้มอน่างมีความสุข ฟลาเดรที่เห็นวีกอดและยิ้มออกมานั้นยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูและยอมให้วีกอดหางแต่โดยดี

“หางฟลาเดรนิ่มจัง ข้าพเจ้าชอบหางฟลาเดรจัง” วีละเมอออกมาโดยที่ทั้งกอดและไซส์กับหางของดาเนะอย่างมีความสุขเป็นที่สุด ส่วนดาเนะนั้นนอนร้องไห้น้ำตาไหลเป็นทางและร้องครางออกมาอย่างทรมาน “อย่า อย่าดึงหางเค้านะเสลธ ดาเนะเจ็บแล้วนะเสลธ” ดาเนะร้องละเมอออกมาด้วยเสียงที่ทรมานโดยที่เสลธนั้นยังคงนอนหลับสนิทสงบอยู่ตัวเดียวลำพัง

“จะเข้าไปปลุกวีกับดาเนะดีมั้ยเนี่ย ทั้งที่รู้ว่าเหน็ดเหนื่อยและต้องการพักผ่อนนะ แต่...” เทพอเคเชียตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะทำเช่นไรเมื่อเห็นกิ้งก่าสีเหลืองนอนหลับสนิททั้งคู่


รุ่งเช้าวันต่อมาหลังจากที่เหล่ากิ้งก่าได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม เทพอเคเชียได้เชื้อเชิญให้เหล่ากิ้งก่าให้ไปร่วมสนุกกับงานเลี้ยงที่เธอจัดไว้ให้ “ข้าพเจ้าฝันดีเป็นที่สุดเลย ไม่เคยฝันดีอะไรขนาดนี้ตั้งแต่เกิดมาเลย” วียิ้มอย่างอารมณ์ดี ซึ่งต่างกับดาเนะที่ยืนกอดหางตัวเองอย่างหวาดกลัว

“ดาเนะเป็นอะไรน่ะ” เสลธเดินมาถามทำให้ดาเนะสะดุ้งโหยงทันทีที่ได้ยินเสียง “ป เปล่า ม ไม่มีอะไร” ดาเนะปล่อยหางของตนซึ่งหางสั่นระรัวไปมา “...” เสลธมองดาเนะที่อย่างพินิจแต่ก็ถูกดาเนะคว้าแขนไว้ทันที “เสลธ เราไปงานปาตี้กินเลี้ยงกันนะ” ดาเนะเปลี่ยนเรื่องทันทีและออกแรงดึงเสลธเบาๆ

“ว ว่าไงนะดาเนะ...” เสลธร้องออกมาด้วยเสียงที่ไม่สู้ดีและดวงตากระตุกด้วย


“น่าเสลธ มาเหอะน่า” วีที่ผลักเสลธจากด้านหลังซึ่งกำลังต้านแรงผลัก “ไม่เอา ข้าไม่อยากไป” เสลธร้องโวยวายใส่วีซึ่งยังคงผลักอยู่ “เสลธอย่าสิ เรากำลังไปสนุกกันนะเสลธ เจอเรื่องเลวร้ายมาเยอะแล้วถึงเวลาที่เสลธต้องสนุกบ้างสิ” ดาเนะที่ดึงแขนเสลธกำลังออกแรงดึงด้วยเช่นกัน

“ดาเนะไม่นะ ข้าไม่อยากไป ข้า...” เสลธพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ไม่สำเร็จ ตัวของเสลธกำลังถูกทั้งลากทั้งดึงจากสองกิ้งก่าสีเหลืองไปยังที่พักเหล่าDR ซึ่งเป็นสถานที่จัดเลี้ยงเฉลิมฉลองสำหรับทุกตัวกับการกอบกู้เมืองที่สำเร็จ

“ดาเนะ อย่าแกล้งข้านะ ข้าโกรธนะดาเนะ” เสลธพยายามขึ้นเสียงแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ เสลธรู้สึกตื่นและกลัวกับการเข้างานสังคมเป็นครั้งแรกในชีวิตจนอ่อนแรง เพราะในชีวิตนี้เสลธอยู่เพียงลำพังตัวเดียวมาตลอดโดยที่ไม่เคยเข้าสังคมมาก่อน

“วีด้วย ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ ดาเนะ ข้ากลัวนะดาเนะ” เสลธร้องงอแงเหมือนเด็กทำอะไรไม่ถูกและหวาดกลัวกัประสบการณ์ชีวิตสังคมครั้งแรกของเสลธ

“ดาเนะ อย่านะ เสลธกลัวแล้ว”


Last edited by fushigidane on Thu Mar 17, 2011 8:37 pm, edited 1 time in total.

Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ฟิคต่อตอนยาวๆของดาเนะ Sc5. ตอน2
PostPosted: Fri Feb 11, 2011 8:13 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
JJmall wrote:

เอย์ ฟิคนี้เปล่งวายเบาๆนะ หุหุ แต่น่ารักไปอีกแบบ(แต่แฝงความชั่วร้ายเต็มที่ :twisted: ) กรี๊ดดดดมาก

นึกตอนวีดึงหางดาเนะแล้วกำเดาไหล อะไรจะเหมาะสมไปกว่ากิ้งก่าดึงหางกัน.. แอร๊ยยยยยยยยยย =_=

//โดนตบรอบสาม.. จมกองเลือด..

เจ๊ ตอนนี้ผมได้ไอเดียจากเจ๊เลยนะ ต้องขอบคุณจริงๆ แต่งแล้วรู้สึกสงสารตัวดาเนะเหมือนกันนะเนี่ย ทำกับเขาไว้มากตอนนี้โดนเองแล้ว (ยังคงconcept Chapterแห่งความสนุกน่ารักๆเอาไว้ กับที่หลายคนอยากให้เป็นตอนเหมือนพิเศษ)


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Fri Feb 11, 2011 8:24 pm 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Sun Jun 27, 2010 9:48 am
Posts: 1127
Location: Ionia
อื้อหืม.. ฟลาเดร 21คำ ทำไปได้ =_=

ก็ว่าทำไมอ่านไปฟลาเดรเยอะจัง :lol:

แอร๊ยยยย ฟิคสิบสองหางจะเป็นดิจิมอนแล้ว ไม่ย๊อมมม เอา
ฟิควา(ย).. เอ้ย.. ฟิคสิบสองหางกลับมาน้า xD

//โดนตบ

อ่านไปอ่านมาเคลิ้ม อยากดึงหางกิ้งก่าในเกมตะหงิดๆ =_= โดนดาเนะล้างสมองด้วยหางกิ้งก่าซะแล้วว

_________________
Image
Image
I'm a rising celebrity, hug me, hug me, hug me now!!


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Fri Feb 11, 2011 9:41 pm 
เทพแสง
User avatar

Joined: Sun Nov 15, 2009 3:41 pm
Posts: 928
Location: กำลังพยายามกลับคืนร่าง
เฟลดรามั่น = เฟล + ดราม่า :lol:

-/เผ่นออกจากกระทู้อย่างรวดเร็ว

_________________
คุณค่าของคนมันอยู่ที่การกระทำ...


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.1
PostPosted: Fri Feb 11, 2011 11:34 pm 
มีดแทงหลัง
User avatar

Joined: Fri May 29, 2009 8:37 pm
Posts: 2916
Location: ที่ๆ... ไม่มีมีดแมวเข้าถึง!! > <
อะแฮ่มมม!!! แค่กๆๆๆ!!!!

น่าแปลกจัง... ข้าพเจ้าปกติอ่านเสร็จแล้วถึงจะมาโพส...

รู้สึกว่ามันมีอะไรมากระตุ้นต่อมคุ้นๆข้าพเจ้า อืมมมมม~~~~~~ นึกไม่ออก... แต่รู้สึกว่าคนแต่งจะวอนโดนอะไรซักอย่างคล้ายๆกันนี่แหละ...

เดี๋ยวไปหวด... เอ้ย ถามกันทางหลังไมค์ :twisted:

(แต่เอาจริงๆ มีโลกคู่ขนานแบบนี้ก็ไม่เลวแฮะ =w=)

_________________
ไดโนสีเหลือง... มังกรสีน้ำเงิน... และ... ไวรัสสีแดง
ImageImage


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.2
PostPosted: Sat Feb 12, 2011 6:13 am 
ฮีโร่มาสเตอร์
User avatar

Joined: Fri Nov 20, 2009 2:59 pm
Posts: 3104
Location: สมุทรปราการ
ImageRun Through ยาวStartยันจบเรื่องในตอนเดียว เมพได้อีกๆ แถมดัดแปลงของเขาซะเฮี่ยนเลย
ฟลาเดรมั่น = Flamedramon
ลิกมั่น = Guilmon
วงแหวนดำ = Black Gear
เสาดำ = อันนี้จำไม่ได้แหะ แต่พึ่งรู้ว่าบอสใหญ่คือเสา!!!
Fire Pierce = Fire Rocket
คุ้นๆไหม เหล่าเด็กผู้ถูกเลือกทั้งหลาย ตรูรู้พวกเจ้าเคยแอบชอบดิจิม่อนกัน อย่ามาซึนเดเระ (แล้วตรูจะโดนฟ้องร้องลิขสิทธิ์ไหมนี่)
Imageกลับมาเช็ครายละเอียด เขียนผิดเยอะมากๆ ความจริงๆต้องเป็นฟลาเดร ไม่ใช่ เฟลดรา เนื้อเรื่องกิลกับวีขัดแย้งอีก เพราะลิกมั่นดันเป็นการ์ตูนปัจจุบัน ฟลาเดรมั่นดันเป็นการ์ตูนเก่า แต่ดันเขียนไปว่าเป็นเพื่อนด้วยกันอีก เขียนสองคำนั้สลับมั่วเลย เดียวต้องย้อนกลับไปแก้เลยแหะ และใช้คำสลับบ้างหล้นบ้างอีก ดันอยากรีบแต่งออกมาให้ไวๆเกิน อยากเห็นการตอบสนองก่าเหลืองบางตัวแถวนี้ (ด้วยความอิจฉาชอบเอาตุ๊กตามาขู่ใส่ พี่จัดให้เลยน้อง ไปผจญภัยด้วยกันไปเลย แถมได้กอดหางอีกด้วย)
Imageและเชื่อว่าวันนี้กลับมาจากทำงานดาเนะไม่รอดแน่ๆ


Top
Offline Profile  
 
 Post subject: Re: [Fic]ตอนละยาวๆของดาเนะ LIFE FORCE Sc5.2
PostPosted: Sat Feb 12, 2011 9:37 am 
เทพไฟ
User avatar

Joined: Mon Aug 17, 2009 1:04 pm
Posts: 831
Location: บนหลังคาเต็นท์แพนด้าแดง o_o~!
Imageหรอดาเนะ เห็นมีแต่ดาเนะกลั่นแกล้งเรากับวี Image

_________________
๐๐๐ มาเลี้ยงมังกรกัน คลิกเลย ๐๐๐


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 2040 posts ]  Go to page Previous  1 ... 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148 ... 204  Next

All times are UTC + 7 hours


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Theme created StylerBB.net & kodeki